Intermission

Schemat? Tak, ale mimo tego uroczy (2006-02-18)

wpis  Więcej o recenzencie

"Intermission" to kilka przenikających się ze sobą historii, mających miejsce w małym irlandzkim mieście, które w sposób przypadkowy splatają się ze sobą. Jest to debiut Crowleya, który - jak się wydaje - upodobał sobie wielowątkowe opowieści - "zlepki życia", takie jak choćby "Short cuts" Altmana czy "Magnolia" Andersona. Także są to na pewno chwalebne inspiracje i widać, że młody reżyser czuje się w tym gatunku bardzo dobrze. Inna sprawa, że to, co prezentuje oryginalne już nie jest. Mamy więc Johna, który na "próbę miłości" zrywa ze swoją dziewczyną Deirdre. Ta niemal zaraz po tym zaczyna się spotykać z kimś innym... Żonaty facet po 14 latach zostawia dla nowej i młodszej dziewczyny żonę. Siostrze Deirdre Sally po ciężkim rozczarowaniu ciężko odnowić więź z mężczyznami. Lehiff jest podrzędnym rabusiem, wciąż mającym problemy z "naciskającym mu na odcisk" policjantem. W to wszystko wmieszany jest jeszcze mały chłopczyk jeżdżący na rowerze - spajający całość w zwartą fabułę. W przypadku takiego kina według mnie niezwykle ważne są dwie rzeczy. Właśnie fabuła z naciskiem na błysktliwe dialogi i wyraziste postacie oraz sprawna realizacja ze strony reżysera. Reżyser i scenarzysta dopiero debiutują, a już udaje im się całkiem przyzwoicie łączyć dramat z komedią. Film jest lekki, momentami bywa zabawny, choć z przemyconymi morałami (nawet, jeśli mogą wydać się banalne). Nie jest to nic nadzwyczajnego, ale ogląda się przyjemnie. Spora w tym zasług także i aktorów. Oczywiście na pierwszym planie jest Colin Farrel, gdyż jest tu najbardziej znanym, choć w sumie jedynym znanym nazwiskiem. Całkiem fajnie móc go zobaczyć w tak skromnym filmie i - co ważniejsze - w dobrze zagranej postaci Lahiffa. Wygląd, akcent, sposób patrzenia - wszystko świetnie dopracował. Zazwyczaj mierził mnie na ekranie. Wydawało mi się, że przesadnie szarżuje i teatralizuje role... Tutaj jest bardzo dobry, ale ci mniej znani też nieźli. Choćby Shirley Henderson. Dostała ciekawą postać Sally - narzekającą na rosnące jej wąsy - i wpasowała się w nią nie tyle zewnętrznie (oczywiście przez swa nietuzinkową urodę pasowała doskonale), co i charakterem. Ma szansę - moim zdaniem - zaistnieć jako aktorka charakterystyczna. Spojrzałem na jej filmografię. Grała jeszcze w przygodach Harry'ego Potter'a "Płacząco-Jęczącą Martę". Akurat znam tę postać z książki i... trafny wybór. Cillian Murphy, o ile będzie dobierał ciekawe role, ma również szansę wpaść do "pierwszej ligii", a patrząc na jego filmografię, można sądzić, że tak powoli się dzieje. To, co cechuje aktorów "Intermission" bez wyjątku, to przede wszystkim naturalność, a ta jest jeszcze uwydatniania "szorstką" i momentami chwiejną, kamerą. Ocenę całości podwyższa postać chłopczyka na rowerku, która jest w 'Intermission' tym ostatnim puzzlem układanki, zwanej życiem. To, jak zaburza on historię, ukazuje nam, jak drobny szczegół zmienia życie ludzi, jak nieszczęscie prowadzi mimo wszystko także i do radosnych chwil...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji