Jabłko Apolejki

Beata Wróblewska Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 148

Ocena klientów: wszystkie recenzje (1)

2007 - Książka Beaty Wróblewskiej inauguruje nowy dział literatury dla dzieci i młodzieży KORA, w którym po 20 października 2007 r. dostępne będą także tytuły: "Pozłacana rybka" Barbary Kosmowskiej, "Dostaliśmy po dziecku" Ewy Grętkiewicz, oraz przekłady: "Gdzie jest Jennifer?" Anne Cassidy i "Skarb...

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Sprężyna
- Małgorzata Musierowicz
- cena: 33 zł
- Harry Potter i Insygnia Śmierci (oprawa miękka)
- Joanne K. Rowling
- cena: 46,99 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Jabłko Apolejki

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Autor:: Beata Wróblewska
Wydawnictwo:: Stentor , 2007
ISBN:: 978-83-89315-82-3
Liczba stron:: 148
Wymiary:: 123 x 193 mm
Sprawdź inne tytuły:: Beata Wróblewska

Kategorie:: dla młodzieży

Książka Beaty Wróblewskiej inauguruje nowy dział literatury dla dzieci i młodzieży KORA, w którym po 20 października 2007 r. dostępne będą także tytuły: "Pozłacana rybka" Barbary Kosmowskiej, "Dostaliśmy po dziecku" Ewy Grętkiewicz, oraz przekłady: "Gdzie jest Jennifer?" Anne Cassidy i "Skarb Kapitana Williama Kidda" Oldřicha Růžička.
"Jabłko Apolejki" otrzymało III miejsce w kategorii książek dla młodzieży w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren zorganizowanym przez Fundację ABCXXI - Cała Polska czyta dzieciom.
Rodzina głównej bohaterki, Kasi, i jej sześcioletniej siostry Oli - pozostawiona przez ojca bez środków do życia i niepokojona przez jego wierzycieli - opuszcza dom i przenosi się do małego miasteczka. Dziewczęta walczą o akceptację i zrozumienie w nowym środowisku. Książka umiejętnie dotyka spraw trudnych. Stawia pytania o wartość poświęcenia dla innych i możliwość przełamywania barier dzielących ludzi.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Jabłko Apolejki
Autor:: Beata Wróblewska

Nauka tolerancji (2007-12-17)

Joanna Korneta Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka! Więcej o recenzencie

Tak to już jest, że w konkursach literackich na powieść dla młodzieży wygrywają głównie te książki, które poruszają tematy trudne, niewygodne i przykre dla młodych ludzi. Budowanie wrażliwości czytelników musi się opierać na wzruszających i czasami irytujących rozwiązaniach fabularnych. "Jabłko Apolejki" Wróblewskiej właśnie w ten sposób przedstawia świat. Na pierwszym planie mamy rodzinę, rodzinę niepełną: zapracowaną matkę, jej dojrzewającą córkę, Kasię, sześcioletnią córeczkę - Olę i dwunastoletniego syna - Jaśka. Ojciec, popadłszy w długi, musi się ukrywać przed wierzycielami, jego rodzinę zaczynają nękać podejrzane wygolone na łyso typy. Wtedy właśnie mama z dziećmi decyduje się na wyjazd na wieś, do swojej matki. Koniec jednych kłopotów (z samozwańczymi komornikami) oznacza początek następnych: dziewczyny nie mogą znaleźć w swoich klasach przyjaciół. Wstydzą się przed ludźmi tego, że ich brat, Jasiek, jest dzieckiem autystycznym i nie potrafi zachowywać się tak jak normalne dzieci. Młodzież potrafi być okrutna, dzieci też. Kto zrozumie, że to przez chorobę Jasiek biega po domu bez spodni czy wyczynia dziwne rzeczy? Kasia i Ola boją się odrzucenia przez rówieśników, dopóki nie pojawią się mądre osoby, zdolne zaakceptować je i ich brata. Porusza Beata Wróblewska wiele ważnych kwestii. Na marginesie rozważań o autyzmie, o pomocy rodzicom, o trudnościach z aklimatyzacją, przemyca też "podstawowe" wiadomości, które trzeba wpajać maluchom - że nie wolno nigdzie chodzić z nieznajomymi, że każdy zasługuje na szacunek i uwagę, że rozbita rodzina to jeszcze nie koniec świata... Natężenie smutku w tej książce jest ogromne, ale jest to smutek optymistyczny, wiadomo, że wszystko musi się jakoś ułożyć. I chociaż Jasiek cudownie nie ozdrowieje, bo nie ma - jak w bajce o Apolejce i jej osiołku - magicznego zaklęcia, które pozwoli mu przybrać normalną postać, to przecież z autyzmem da się żyć. Książka napisana jest w taki sposób, by jak najwięcej emocji rozbudzić w młodych odbiorcach, by jak najbardziej ich poruszyć i zainteresować losem chorych, by nauczyć tolerancji i odpowiedzialności. Nie polecałabym jej jednak (przynajmniej w pierwszej fazie lektury) osobom, które przeżywają jesienną depresję...

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.