Jak dwie krople wody

Ważna książka o tolerancji (2010-04-29)

Be El Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Romeo i Julia dla najmłodszych? Trochę tak, a trochę nie. Może nie wszystkim kojarzy się ta historia od razu z dziełem Szekspira, ale mnie naszła właśnie taka myśl. Tyle, że zamiast dwóch zwaśnionych rodów są dwie krainy –Tu i Tam. Mieszkańcy tych krain – żółtej i niebieskiej nienawidzą się, opowiadają o sobie takie rzeczy, że głowa boli i strach tego słuchać. Obgadują się, kłócą, paplają, straszą pociechy, bajdurzą o potworach – oczywiście żółtych i niebieskich. I gdy tyrada trwa w najlepsze, do akcji wkraczają dzieci, które jak to zwykle bywa, wolne są od stereotypów, uprzedzeń, w nosie mają gadanie rodziców i robią to, na co mają akurat ochotę. Niebieski Julek z Tu daje buziaka żółtej Nince z Tam i obydwoje zielenieją … od tej miłości, czego ukryć się nie daje. Wybucha wojna i w chwili starcia dwóch gigantów, okazuje się, że w obydwu przywódcach płynie taka sama czerwona krew. Świetna opowieść o naturze ludzkiej – o świecie, w którym nie ma miejsca na tolerancję. Inny znaczy przecież gorszy, niebezpieczny, groźny, gorzej wykształcony, głupszy. Inny zabiera przecież pracę, przynosi ze sobą choroby. Przecież słychać od czasu do czasu podobne hasła w bardzo poważnych mediach. Kraina Tu tylko dla Tu-mieszkańców. Kraina Tam tylko dla Tam-mieszkańców. Książka pokazuje dziecku, że może być inaczej, że można żyć w pokoju, bez wojen i wzajemnej wrogości. Ciekawiej jest, gdy się wszystko miesza – tylko żółty, albo tylko niebieski? Nieeee, nuuuuda. Wymieszać to wszystko, dodać zielonego – od razu robi się weselej, lepiej, ładniej. Podobnie jest w życiu. Trzeba dać sobie i innym szansę, na mieszkanie nie obok siebie, ale razem z sobą. Bardzo mądra i pouczająca książka – nie tylko dla najmłodszych, którzy i tak najczęściej patrzą sercem. I jeszcze jedna ważna nauka – miłość, przezwycięży wszystko, o czym już od dawna wiadomo. I jest happy end, czego u Szekspira niestety nie ma.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Stereotypom mówimy NIE! (2010-01-09)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

„Jak dwie krople…” to książka o stereotypach. Prosta, doskonale opowiedziana i rewelacyjnie zilustrowana. Istniała kraina, a jakby dwie. Owa kraina przedzielona była płotem. Po jednej stronie płotu było TU, po drugiej TAM. Ci z TU nie lubili tych z TAM i na odwrót. Dzieciom w TU opowiadano bajki o potworach z TAM, a dzieci w TAM straszono tymi z TU. I byłoby tak nada, gdyby nie dwóje dzieci, które nie bacząc na TU i TAM, nie bacząc na kolor, polubiły się i pocałowały. W TU i TAM oszaleli z oburzenia – grozili, krzyczeli, aż wreszcie… Stawianie barier nie zawsze fizycznych, a częściej mentalnych między ludźmi prowadzi do takich sytuacji jak w książce Simon-Catelin. Czasami ratunek jest w dzieciach, czasami w niepozornych wydarzeniach, które uświadamiają nam, że ci drudzy są tacy jak my – mają wady i zalety, zainteresowania, upodobania, zwykłe – podobne naszemu życie. Kiedy czytałam tę książkę nie mogłam przestać myśleć o czeczeńskich uchodźcach z katowickiego Załęża, czy dzieciach z domu dziecka, którym odmówiono prawa do mieszkania usamodzielniającego. Może tym, którzy widzą w innych zło powinno się podsunąć książkę „Jak dwie krople wody”?

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji