Jeden z tajemniczych władców

Wampiry i wilkołaki w naszym świecie (2006-04-09)

Krzysztof Wasilewski  Więcej o recenzencie

Pozycja ta w stosunku do wersji oryginalnej została poważnie okrojona, dodatkowo polski wydawca podzielił ją na dwie części, pierwsza z nich ukazała się dwa lata wcześniej pod tytułem „Początek”. A ja właśnie jestem po lekturze tomu drugiego „Jeden z tajemniczych władców”. Mały format. Niewiele stron. Tylko osiem utworów. Czy warto? Wydawca reklamuję tę pozycję pod hasłem „Gotyk, punk, magia” Powiedziałbym, że gotyku tu najmniej, natomiast sporo punku i magii, poza tym faktycznie są to opowiadania ze świata mroku. Mroczne i niepokojące. Nie mające nic wspólnego z klasycznymi gotyckimi opowiadaniami, w których zwykle spotykamy duchy lub inne osobliwe zjawiska w starych, nawiedzonych zamczyskach, dworach czy gospodach. Akcja tych opowiadań toczy się wśród nas. Obok świata, który doskonale znamy, świata pełnego komputerów, samochodów, pieniędzy, funkcjonuje świat dziwnych stworów, wampirów i wilkołaków. Wampiry rywalizują nie tylko z wilkołakami, klany konkurują również między sobą, zawierają między sobą sojusze, zdradzają, a czasami wyłamują się i zawierają zakazane związki wampira z wilkołakiem. Świat ten daleki jest od stereotypu znanego z klasycznego „Draculi”. Okazuje się, że wampirzyce są silniejsze od wampirów-mężczyzn i że do unicestwienia wampira drewniany kołek nie zawsze wystarcza… Wielbiciele takiej właśnie tematyki nie powinni być zawiedzeni. W opowiadaniu „Nocne gry” znajdziemy się wśród wampirów, wilkołaków i gladiatorów w imperium rzymskim, a w innym utworze „Czuję oczu blask” spotkamy się nawet z samym Edgarem Allanem Poe, w jakim charakterze, przeczytajcie i przekonajcie się sami. W opowiadaniu „Miłość Potworów” jesteśmy świadkami historii zakazanego związku wampira i samicy wilkołaka, związku utrzymywanego w tajemnicy, ale mimo tego zdążającego i tak do nieuchronnego, tragicznego zakończenia. Z kolei opowiadanie „Las nocy” to opowiadanie detektywistyczne, rozgrywające się w świecie wampirów, a sam główny bohater rozgrywa skomplikowaną i ryzykowną intrygę w obliczu dwóch wampirzych klanów, przy czym do końca nie jesteśmy pewni zakończenia. Jedynie tytułowe opowiadanie rozgrywa się poza światem wampirów i wilkołaków, ale właśnie ten utwór spodobał mi się najbardziej. Czegóż my tu nie mamy: jakiś tajemniczy spisek, ukrytą wśród nas obecność obcych, zmieniające się w czasoprzestrzeni mieszkanie jednego z bohaterów, do którego raz wejście jest a raz nie ma, w każdym razie nie każdy i nie zawsze może tam trafić, nawet jeśli bardzo tego pragnie. Czy są to jedynie wizje szaleńca, czy też to my nie dostrzegamy tej prawdziwej rzeczywistości? Warto przeczytać i poznać zakończenie tej historii, choć nie jest ono zbyt zaskakujące dla wyrobionego czytelnika. Muszę jednak wspomnieć też o pewnym minusie tego tomiku. Wstęp Edwarda Kramera zatytułowany „Świat Mroku” oraz słowo końcowe „O świecie mroku słów kilka” Łukasza Pogody to dokładne powtórzenie tych samych tekstów zamieszczonych w tomie pierwszym „Początek”. Czyżby miało to na celu powiększenie objętości i tak niewielkiego zbiorku? Wszak można z dużym prawdopodobieństwem założyć, że część drugą wezmą do ręki czytelnicy, którzy wcześniej zapoznali się już z pierwszym tomem. Za drugim razem mógł wydawca zrezygnować z powtarzania tych samych tekstów, zamiast tego zamieścić na przykład jeszcze jedno opowiadanie. W sumie, zwolennicy gatunku nie powinni być tą pozycją zawiedzeni, a my czekamy na następne tomiki wprowadzające nas w świat mroku.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji