Jerzy Hoffman. Gorace serce

Krewki romantyk (2012-05-03)

Edyta Staniec  Więcej o recenzencie

Książka napisana jest barwnym językiem, autorka posługuje się interesującymi porównaniami, zestawiając Jerzego Hoffmana chociażby ze zjawiskami przyrodniczymi. Mnóstwo tu zabawnych anegdot z życia reżysera, zasłyszanych od znajomych, przyjaciół (wrogów Hoffman nie ma, jakże inaczej?), często prostowanych przez samego reżysera. To opowieści snute przez ludzi związanych z panem Jerzym, ceniących go i podziwiających, a częstokroć darzących miłością, jaką można darzyć tylko swojego mistrza, swojego guru. To także historie serwowane przez samego mistrza Hoffmana, opowiadającego o swoim pasjonującym i burzliwym życiu, o trudnych latach wojennych, hulankach w okresie PRL-u, miłości do żon, córki. To barwna opowieść snuta o barwnym i nietuzinkowym człowieku, jakim niewątpliwie jest Jerzy Hoffman.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Biografia wspanialego, niebanalnego człowieka (2012-03-17)

anetapzn  Więcej o recenzencie

Poprzez kolejne strony Marta Sztokfisz prezentuje nam portret niezwykłego człowieka, człowieka, który za życia jest legendą kina polskiego. Nie ma chyba w Polsce osoby, która nie znałaby nazwiska Jerzego Hoffmana i nie potrafiłaby wymienić chociaż jednego filmu, który reżyserował. Chyba największym jego dokonaniem była ekranizacja Trylogii, po której wielbiciele kina i twórczości Henryka Sienkiewicza wręcz pokochali reżysera mimo, iż ekranizację trylogii zaczął od końca. W 1968 r. sfilmował Pana Wołodyjowskiego,w 1974 r. doskonały Potop, a ćwierć wieku później – Ogniem i mieczem, który był wielkim kasowym hitem, ponieważ zarobił ponad 100 mln zł. Poza tym jest twórcą takich filmów jak: Do krwi ostatniej, Znachor, Prawo i pięść, Gangsterzy i filantropii, Trędowata, Stara Baśń i najnowszy Bitwa Warszawska 1920. Kto nie zna tych filmów? Pytanie raczej czysto retoryczne. Ilekroć oglądam Znachora, to wzruszam się niesamowicie. I na tym polega wg. mnie geniusz Jerzego Hoffmana - na takim sfilmowaniu powieści, żeby ukazać maksymalną głębię uczuć i dostarczyć widzowi niesamowitych przeżyć. Ale nie tylko na tym polega wg. mnie geniusz Jerzego Hoffmana, także (a może przede wszystkim) na tym, jakim jest człowiekiem, jak postępuje z innymi ludźmi, jak z nimi współpracuje, jakie inni mają o nim zdanie.Autorka prezentuje nam rozliczne dokonania zawodowe reżysera, ale nie tylko. Ukazuje nam swojego bohatera także, jako człowieka. Poznajemy m.in. niełatwe i zagmatwane życie p. Jerzego, które moim zdaniem miało przeogromny (jeżeli nie decydujący) wpływ na to, jakim człowiekiem jest od kilkudziesięciu lat. W książce możemy przeczytać bardzo wiele wspomnień z dzieciństwa, okresu młodości i okresu trwającej do dziś pracy reżyserskiej Jerzego Hoffmana. Co ciekawe i bardzo istotne, nie są to tylko wspomnienia reżysera o samym sobie, o swoim życiu. Także, a może przede wszystkim - są to wspomnienia innych osób o nim samym, wspomnienia ogromnej rzeszy ludzi, którzy mieli okazję czy to prywatnie, czy zawodowo poznać na przestrzeni lat Jerzego Hoffmana. Autorka przeprowadziła ponad 300 rozmów z przyjaciółmi, rodziną, znajomymi, współpracownikami Jerzego Hoffmana. Wspominają go ciepło, niektórzy z pewnym sentymentem.Gorąco zachęcam do lektury biografii Jerzego Hoffmana pióra Marty Sztokfisz.Gwarantuję, że poznacie wspaniałego, niebanalnego człowieka, a lektura książki dzięki ogromowi pracy, jaki w jej powstanie włożyła autorka - będzie prawdziwa przyjemnością. Jak sama autorka pisze Jerzy Hoffman to postać złożona, barwna, nietuzinkowa - człowiek wielu formatów.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji