-
-
-
-
Sprężyna
- Małgorzata Musierowicz
-
cena:
33
zł
-
-
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Jezioro Samotnia
Średnia ocena z 3 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Linda Newbery
- Wydawnictwo:
-
Nasza Księgarnia
, Kwiecień 2009
- Seria:
-
Książki dla młodzieży
- ISBN:
- 978-83-10-11660-4
- Liczba stron:
- 216
- Wymiary:
- 130 x 200 mm
- Tłumaczenie:
-
Paweł Kruk
- Sprawdź inne tytuły:
-
Linda Newbery
Dwunastoletnia Beta wraz z mamą przenosi się na wieś, do posiadłości Jezioro Samotnia, której właściciel wraz z rodziną od wielu lat podróżuje po świecie. Rezydencją opiekuje się zaufany zarządca Finnigan. Na początku dziewczynka jest bardzo niezadowolona z przeprowadzki ? musiała rozstać się z najlepszą przyjaciółką oraz babcią, a nowe miejsce robi na niej przygnębiające wrażenie. Jednak w miarę upływu czasu Beta odkrywa, że ta z pozoru spokojna posiadłość kryje w sobie niezwykłą tajemnicę.
Fascynacja historią Jeziora Samotni pozwala dziewczynce znaleźć odpowiedzi na dręczące ją pytania oraz rozwiązać rodzinną zagadkę, której istnienia nawet nie podejrzewała.
"To sympatyczna, interesująca lektura, poruszająca istotny i aktualny temat rodzinnych więzi, wstydu, wyrzutów sumienia, wzajemnych pretensji, międzyludzkich nieporozumień i wreszcie przebaczenia. Młody czytelnik może bez trudu identyfikować się z główną bohaterką, dziewczynką, która boryka się z własną nieśmiałością, poczuciem braku przynależności, tęsknotą za nieznanym ojcem i emocjonalnym chłodem matki, a jednocześnie przeżywa najpiękniejszą i najbardziej emocjonującą przygodę swego dzieciństwa. Nie bez znaczenia są też motyw tajemnicy i sielankowy, choć podszyty niepokojem klimat oraz naturalny język powieści".
Fragment z recenzji Anny Nowak
- Jezioro Samotnia
- Autor:
-
Linda Newbery
Klimat "Tajemniczego ogrodu"
(2009-07-06)
Be
El
Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!
Więcej o recenzencie
Życie Bety i jej matki to wieczne przeprowadzki. Nigdzie nie potrafią zagrzać miejsca. W ich życiu ciągle zmieniają się twarze, miejsca. Beta nie ma czasu, by kogoś tak naprawdę polubić, przywiązać się do jakiegoś miejsca. Bo i po co. Bez ojca, bez domu – dziewczynka widzi wszystko w czarnych kolorach i nikomu nie ufa. Między matką a córka iskrzy, jest mnóstwo niedomówień, pretensji, kłótni i cichych dni. W pewien deszczowy dzień obie opuszczają Londyn, by zacząć kolejny etap życia – na głębokiej prowincji, w posiadłości lorda Ruperta o dziwnie brzmiącej nazwie – Jezioro Samotnia. Dziewczynka nie oczekuje niczego wyjątkowego – ot, kolejne miejsce pracy matki, jakich było wiele. Bez znaczenia. Beta nie zdaje sobie sprawy, że to jedna z najważniejszych podróży w jej młodym dwunastoletnim życiu.
Już po kilku stronach lektury odnoszę miłe wrażenie, jakbym powróciła do "Tajemniczego ogrodu". Wielki pałac z niezliczoną ilością pokoi, korytarzy, schowków, pawlaczy, schodów prowadzących w nieznane, wieże, wieżyczki, drzwi schowane w ścianie. Dziwne zachowanie służby, zwłaszcza niejakiego Finnigana, w wiecznym oczekiwaniu na powrót pana i jego rodziny. W końcu jest i dziecko – tajemnicza rówieśnica, której tak do końca nie ma, której dotąd nikt nigdy nie widział. Greta bardzo działa na wyobraźnię naszej bohaterki. Dziedziczka wkracza w życie Bety, zaprząta myśli, nie wiedzieć czemu pozwala zakiełkować marzeniom o prawdziwej dziewczęcej przyjaźni. Jest i tajemnica, którą Beta próbuje rozwikłać.
Książka od samego początku wciąga. Krok po kroku dowiadujemy się coraz więcej o bohaterach – choć muszę przyznać, że z rozwiązaniem głównej tajemnicy autorka czeka do samego końca, a ten – jest zaskakujący. W pewnym momencie podczas lektury zaczynam obstawiać - kto jest kim dla kogo, co się jeszcze wydarzy – ale szczerze wyznaję, że albo żaden ze mnie Sherlock Holmes albo Linda Newbery stworzyła naprawdę fascynującą i zagadkową powieść dla młodzieży, gdzie wszystko ma swój sens – słowa, zdarzenia, ludzie, gesty, zachowania, przypadkowe spojrzenia, nawet plotki i wcale nie tak łatwo rozwikłać ludzkie sekrety. I kiedy wydawać by się mogło, że coś lub ktoś pomoże w wyjaśnieniu tajemnicy, autorka jak gdyby nigdy nic, zaskakuje nas kolejnym przełomem i przewrotem. Zmusza niecierpliwego czytelnika do przeczytania kolejnego rozdziału, ba - całej książki od razu. Młodzi czytelnicy znajdą w tej książce również typowe bolączki wieku dojrzewania – jest konflikt na linii matka – córka, nieznany ojciec, brak korzeni, przyjaźń na odległość. Domek i teatrzyk dla lalek, liczne marionetki, drewniane rzeźby, zegary, rzędy masek, obrazy nadają całej tej historii baśniowego charakteru – i tylko od czasu do czasu pojawiające się gadżety typowe dla początku XXI wieku każą nam wrócić do współczesności. Ciekawa książka – tajemnicza, z odrobiną sensacji, z wartką akcją, napisana ciekawie. Warto podsunąć młodemu czytelnikowi.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Zaskakujący finał podróży
(2009-06-13)
prowincjonalna
nauczycielka
Więcej o recenzencie
Beta kolejny raz opuszcza świetnie znane sobie miejsce, koleżanki, szkołę, babcię. Jej mama żyje szybko i często zmienia miejsce zamieszkania, a dziewczynka wędruje wraz z nią. Gdy po wyjeździe z Londynu zamieszkują w posiadłości z wielkim, tajemniczym i nieco groźnym domem, posiadłości Jezioro Samotnia, Beta jest wściekła. Powoli jednak daje się zauroczyć okolicy, ludziom pracującym dla lorda Ruperta, a okazuje się, że w domu wkrótce zjawi się jego właściciel z rówieśnicą Bety, dziewczyna odrzuca wcześniejsze niezadowolenie i czeka na przyjazd Grety.
Finnigan, nieco zdziwaczały zarządca posiadłości, fascynuje dziewczynkę. Mężczyzna dba o dom i jego otoczenie, utrzymuje w niezmienionym porządku wygląd pokoi lorda i jego rodziny, a także tworzy lalki, które przedstawiają znanych mu ludzi. Beta spędza z nim coraz więcej czasu i słucha jego opowieści o poszukiwaniu szczęścia nadając im optymistyczne zakończenia.
Ta zdawałoby się prosta powieść, ma w sobie ukrytych wiele znaczeń. Podkreśla ideę Domu, zwraca uwagę czytelnika na kwestię "czym jest szczęście", unaocznia rolę rodziny w budowaniu szczęścia. Całość jest podana bez zbytniego dydaktyzmu, a wręcz zza plecionej misternie intrygi, której rozwiązania nie domyśliłam się aż do końca.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji