Piętnastoletni Kafka ucieka z domu przed klątwą ojca na daleką wyspę
Shikoku. Niezależnie od niego podąża tam autostopem pan Nakata, staruszek
analfabeta umiejący rozmawiać z kotami oraz młody kierowca z końskim ogonem
lubiący hawajskie koszule. Ojciec Kafki zostaje zamordowany i wszystkich
trzech poszukuje policja. Po spotkaniach z zakochaną w operach Pucciniego
kotką Mimi, Johnniem Walkerem i innymi fantastycznymi postaciami bohaterowie
trafiają w końcu do tajemniczej prywatnej biblioteki, w której czas się
zatrzymał. Nocami odwiedza ją duch młodziutkiej dziewczyny w niebieskiej
sukience....
Pełna wersja tekstu
Odnalezienie drugiej połowy cienia
(2008-05-15)
Tiffa
Więcej o recenzencie
Murakami mnoży tajemnice, ale rozwiązań czytelnicy muszą szukać sami (zresztą bez większych szans na sukces). Autor częstuje czytelnika historią dzieci, które wybrały się z nauczycielką do lasu, a po drodze dostrzegły na niebie coś na kształt samolotu. Wkrótce wszystkie dzieci jednocześnie tracą przytomność, by po jakimś czasie obudzić się i nic nie pamiętać. Tylko jedno z nich nie odzyskało przytomności i zostało przewiezione do szpitala w Tokio. Po kilku dniach wraca do zdrowia, jednak diagnoza brzmi: całkowita amnezja... To jeden z bohaterów powieści, który wiele lat później jako pan Nakamura zajmuje się tropieniem zagubionych kotów na zlecenie sąsiadów.
Druga z głównych postaci to 15-letni chłopak, który ucieka z domu - od ojca i od edypowej przepowiedni. Chłopiec spędza większość czasu w bibliotece i poznaje ludzi, aż pewnego dnia dowiaduje się z gazety, że jego ojciec został zabity. Kto zabił? Może w jakiś niewytłumaczalny sposób zrobił to on sam? Wszak jakiś czas wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościach stracił przytomność, a kiedy się obudził, był cały umazany krwią. Wkrótce drogi 15-latka i pana Nakamury skrzyżują się. Ale czy to spotkanie przyniesie odpowiedź na jakiekolwiek pytania? A może czytelnik zadaje niewłaściwe pytania, na które odpowiedź po prostu przeoczył?
"Człowiek nie wybiera losu - to los wybiera człowieka" - mówi chłopiec zwany Kawką. W "Kafce nad morzem" nowym elementem jest nastoletni - zamiast dojrzałego - narrator. Natomiast poszukiwanie tożsamości i zdehumanizowane życie miejskie współczesnej Japonii skontrastowane z prowincją i naturą to motywy znane wszystkim miłośnikom japońskiego autora. Świat fantastyczny graniczy tu bezpośrednio z rzeczywistym i czasami oba zlewają się ze sobą. Fascynują szczegółowe opisy spożywanych potraw i napojów oraz muzyki; rozważania natury filozoficznej, historycznej i literackiej obok informacji nieomal encyklopedycznych o literaturze japońskiej czy utworach Beethovena.
Murakami wykorzystuje przewodni temat niczym utalentowany jazzman, by wydobyć z niego niesamowite i zaskakujące dźwięki. Odniesienia do zachodniej kultury - Goethego, Schuberta, Beethovena, Hegla, Coltrane'a czy Napoleona - mieszają się z japońską tradycją i religią, a wśród ich bogactwa czytelnicy tworzą swój własny, unikatowy, subiektywny obraz książki. Z tego powodu w pewnym stopniu książka Murakamiego przypomina lustro, w którym przegląda się współczesny czytelnik.
(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji