Nie taki film sobie wyobrażałam! (2008-11-22)

Maria German  Więcej o recenzencie

Katyń jest filmem źle zrobionym. Może pewne sceny, fragmenty dialogów (zwłaszcza żeńskich) są niezłe, ale w całości to wielkie dzieło Wajdy to kiczowaty banał. Przecież teraz nawet dzieci w szkole uczą się o Katyniu, nie tak jak 50 lat temu, kiedy ja zaczynałam edukację. Wtedy, także byli nauczyciele historii, zwłaszcza w liceach, którzy nie bojąc się niczego, mówili prawdę i proszę mi wierzyć - tamte opowiadania były o wiele bardziej prawdziwe niż całe to dzieło! Ja tę prawdę chciałam zobaczyć. Nie zobaczyłam. Ktoś już pisał w recenzji, że pan Wajda powinien odpoczywać w bujanym fotelu, a nie kręcić filmy. Kupiłam, zobaczyłam i, aby nie skłamać, wstrząsnęły mną do łez ostatnie sceny i muzyka Pendereckiego, któremu też czasem coś wyjdzie, a czasem nie. Tak więc z dwóch mistrzów ten, który podkładał tylko tło muzyczne był znacznie lepszy od reżysera. Szkoda.

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Słaby film z aspiracjami do wiekopomnego dzieła (2008-10-25)

doug10  Więcej o recenzencie

Cóż można napisać o tym filmie. Najlepiej nic, ale tak nie wypada. Kolejny raz okazało się, że aby stworzyć dobry film nie wystarczy tylko znane nazwisko reżysera. Pan Wajda chciał stworzyć wielki film, ale mu po prostu nie wyszło. Dlaczego? Być może jest już wypalonym twórcą? Może chciał w jednym filmie pokazać zbyt wiele i w ostatecznym rezultacie powstał film chaotyczny a momentami trudny do zrozumienia. Szkoda, bo temat jest niewątpliwie ważny w historii naszego kraju. Jednak zamiast iść jedną drogą reżyser postanowił złączyć dwie drogi w jedną, ale za to szeroką (nierówną z dziurami i wybojami). Chodzi mi o fakt, iż należało się zdecydować czy pokazać los żołnierzy w radzieckiej niewoli czy los ich rodzin. Połączenie tych wątków spowodowało, iż film jest nierówny i nudnawy. A szkoda, bo Andrzej Chyra i Artur Żmijewski stworzyli ciekawe kreacje i im należało poświęcić film a nie ukraść go tym dwóm aktorom na rzecz ckliwego melodramatu. Na domiar złego film razi sztucznością i teatralnością. Z czystej przyzwoitości dam dwie a nie jedna gwiazdkę. Szkoda. Proszę o inny, lepszy film o Katyniu zwłaszcza, że o trudnej historii znakomicie opowiedzieli zarówno Niemcy ("Upadek", "Stalingrad", "Jeniec") jak i Rosjanie ("Spaleni słońcem", "9 kompania").

(6 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"Mistrzu", czy nie czas już wrócić do domu? (2008-10-11)

Robert Kadej  Więcej o recenzencie

Andrzej Wajda - największy polski reżyser, Wajda - czołowy antykomunista, wreszcie, Wajda - filmowy ojciec narodu! Które z tych określeń jest prawdziwe? Odpowiedź, żadne. Wajda przez lata był jedynie świetnym inscenizatorem, ale zawsze wyjątkowo marnym reżyserem. O skali jego niczym nie umotywowanego narcyzmu i przeświadczenia o własnej wielkości, są słowa mówiące o tym jakoby Wajda czuł się uciskany przez szczęśliwie miniony ustrój. Co za tupet! Żaden, absolutnie żaden z filmów Wajdy nie powędrował na tzw. "półkę", wszystkie miały premierę w zaplanowanym czasie i za każdym razem rzecz odbywała się bez udziału cenzorskich nożyczek. Dziś, Wajda, ku radości młodszego pokolenia, robi z siebie męczennika. Poniekąd wizualnym dowodem tegoż męczeństwa jest film "Katyń". Nie ma w tym filmie postaci, są jedynie symbole, żywe pomniki, które ktoś spuścił z cokołów, chodzą, mówią, oddychają, lecz nie czują i nie myślą, jedynie są. Oto któraś ze scen filmu w której posłuszny żołnierskiemu obowiązkowi ojciec, żegna się z córeczką. Obraz jest wyraźny, nie spowija nagle wszystkiego mrok, uważnego widza naturalnie stać na to aby zrozumiał, że obojgu i dziecku i ojcu, jest w tym momencie bardzo ciężko. Ale mistrz Wajda tego nie wie, wali swego widza obuchem po łbie, wkładając w usta małej, słowa: "tatusiu, nie odchodź". Cóż za przejaw filmowego kiczu i braku takiegoż wychowania! I tak przez resztę projekcji, dopowiadanie, zero aluzji, półcieni, wszystko podrasowane grubą krechą, wszystko po to aby widz nie miał wątpliwości, że ci ludzie cierpią, wszystko po to aby widza uznać za idiotę. Na uwagę zasługuje jedynie scena egzekucji katyńskich więźniów, ale żadna w tym zasługa Wajdy, gdyż to samograj. Takie sceny zawsze realizują się... "same". Całość wybitnie kojarzy się z widowiskiem telewizji edukacyjnej, tyle, że TV edukacyjna i tak jest lepsza bo przynajmniej niczego nie udaje. Andrzej Wajda od czasu politycznego przełomu ani razu nie pomyślał nad tym aby nakręcić stricte współczesny film, dziejący się tu i teraz, nie pomyślał, bo najzwyczajniej w świecie, takiego filmu nakręcić nie potrafi, zamiast tego dalej brnie poprzez utarte koleiny literackiego kanonu, (vide "Tatarak"). Panie Andrzeju, może już najwyższy czas na to aby udać się ubitym traktem prosto do domu, do żony, do dzieci, do wnuków i do... bujanego fotela.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"Katyń" to nie komercja. "Katyń" to epitafium (2008-09-03)

Urszula Pekala  Więcej o recenzencie

Andrzej Wajda zrobił film w konwencji odpowiedniej do tematu: film-epitafium. Zbrodnia katyńska nie ogranicza się jedynie do mordu popełnionego wiosną 1940 roku. To wielowymiarowa rzeczywistość. Do tak obszernego tematu można podejść na dwa sposoby. Pierwszy to próba zapanowania nad tematem poprzez zaproponowanie własnej interpretacji wydarzeń, postawienie prowokujących pytań, jak np. w "Kanale", "Człowieku z marmuru", "Pierścionku z orłem w koronie". Tylko czy w odniesieniu do katyńskiej tragedii podobna próba nie nosiłaby znamion zawłaszczenia tematu przez reżysera, ideologizacji? Można też wybrać jakiś jeden wątek, rozwinąć go i zinterpretować. Ale czy od pierwszego w historii filmu na temat Katynia nie oczekuje się ujęcia bardziej całościowego, powiedzenia - nareszcie - całej prawdy? Drugi sposób to podporządkowanie się tematowi. Tak też postępuje Wajda. Unika interpretacji, pytań, ocen. Po prostu pozwala nam patrzeć na tę złożoną rzeczywistość. A że nie sposób zaprezentować jej adekwatnie w całości, ukazuje nam niejako kamyczki mozaiki, którą widz może sobie sam złożyć w obszerniejszy obraz. Mamy więc ofiary i katów, oficerów i ich rodziny, zbrodnię, strach i kłamstwo, honor i służalczość, poszukiwanie prawdy i zacieranie śladów, a przede wszystkim miłość, nadzieję i śmierć... Reszta jest milczeniem.

(1 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Piękny film (2008-06-24)

Bartosz Kostrzewa  Więcej o recenzencie

Bardzo ucieszyłem się, gdy dowiedziałem się, że w kinach jest emitowany film Andrzeja Wajdy "Katyń". Podczas filmu wielokrotnie płakałem. Film pokazał całą prawdę o zbrodni, w filmie są pokazane filmy nagrane przez Niemców w 1943, rok po odkopaniu zwłok. Ta wersja filmu była prawdą a rosyjska z 1945 to same fałszerstwo co do słowa. Film pokazuje cierpienie żon, dzieci, braci zamordowanych oficerów. Film powinien dostać Oscara. Zachęcam do kupna filmu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Moim zdaniem (2008-02-21)

JULIUSZ SKOREK  Więcej o recenzencie

Ten film powinien być rozdawany za darmo, aby każdy go miał i wreszcie, żeby się skończyła dyskusja - "kto, co, kiedy". Prawda jest jedna.

(7 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Szkoda, że tak... (2008-02-21)

Obserwator  Więcej o recenzencie

To jedno zdanie recenzji może się odnosić do filmu - o tym napisali już inni - i do szeroko reklamowanych dodatków. Miało być wspaniale, wyszło jak zwykle. Słynna audiodeskrypcja - pisana nieporadnym językiem, z błędami składniowymi, infantylnie opisuje oczywistości, pomijając ciekawe szczegóły obrazu, miejscami niezgodna z tym, co widać. Przykład nieporadności? Proszę bardzo: "Wyczytani oficerowie opuszczają obóz jeniecki, udając się z nadziejami na twarzach w dalszą nieznaną drogę". Napisy, niestety, fatalnie ustawione, niezsynchronizowane z obrazem. Z nadzieją czekam na lepsze produkcje dla niepełnosprawnych.

(6 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Każdy musi to obejrzeć! (2008-02-19)

Jolanta Prusakowska  Więcej o recenzencie

Gdy usłyszałam, że pan Andrzej Wajda będzie kręcił film o Katyniu - od razu wiedziałam, że to będzie film godny uwagi każdego Polaka. Ba, każdego człowieka, bez względu na poglądy, pochodzenie i narodowość. Oczywiście, jako jedna z pierwszych pognałam do kina. I nie pomyliłam się. Film trudny, ale piękny zarazem. Film, który każdemu człowiekowi każe zdjąć czapkę z głowy i pochylić się nad losem pomordowanych Polaków. Nie chcę się wypowiadać na temat obsady, reżyserii i gry naszych czołowych aktorów. Od tego są w końcu krytycy i inni wykształceni w tej materii ludzie. Ja chcę o tym filmie powiedzieć coś, jako przeciętny widz. Jako Polka, która urodziła się wiele lat po II wojnie światowej. Kobieta, która tragizm wojny i jej konsekwencji zna tylko z kartek literatury lub filmu. Andrzej Wajda pokazał nam zbrodnię katyńską od podszewki. Bez owijania w tzw. bawełnę, ukazał nam dramat rodzin pomordowanych oficerów. Ba, pokazał nam jednocześnie jeszcze jedną zbrodnię na naszym narodzie. Wywózkę i mord na polskich profesorach. Profesorach z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Nie pokazał nam jednej strony wojny, jednych morderców naszego narodu - Rosjan. Nie pokazał jednostronnie okrucieństwa tej wojny i zbrodni na Polakach. Równie przekonująco i efektywnie pokazał okrucieństwo hitlerowskich Niemiec. Moim zdaniem film jest doskonały. Bezstronny i prawdziwy. Nie ma w nim zacietrzewienia i zakłamania. A cisza w kinie, gdy padł ostatni strzał i ukazał się ostatni napis świadczy tylko o tym, jak bardzo nam Polakom był potrzebny. Trzymam kciuki za Wajdę i życzę, aby Katyń otrzymał Oskara, gdyż na niego naprawdę zasłużył.

(7 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Paradoks (2008-02-14)

Ewa Reciak  Więcej o recenzencie

Jak dla mnie, to jest nasz film. Tylko szkoda, że czytając inne recenzje amatorów, włos się jeży na głowie... komentowanie aktorów takich jak Żmijewski czy Stenka... a przede wszystkim reżysera takiego jak A. Wajda... ludzie! Trochę pokory, trochę szacunku!!!...

(12 z 26 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jakbym nie wiedział, to p. Wajda mi nie podpowie (2008-02-08)

Radosław Orzeł  Więcej o recenzencie

"Katyń" to dążenie do prawdy. Usilne dopraszanie się o sprawiedliwość, moralność, pamięć, także atencję - te wszystkie wielkie słowa skumulowano w jednym miejscu. Uszyto z nich piłkę, na każdej łacie malując jedno hasło, po czym reżyser kopnął ją do ogródka, wrzeszcząc: podziwiajcie! A może: klęknijcie! Stężenie patosu jest tu znaczne, ale to nie przez patos film ląduje na poziomie grobu. Jest zwyczajnie źle skleconym "dziełem", w którym z dzieła zostaje tylko tytularność. Źle zagrany, beznadziejny scenariuszowo (bo tematu nie neguje - ale czy taki temat na zasługuje na o niebo więcej? Cholera, zasługuje!), dekoracje Krakowa to rynek i kilka wnętrz o wysokości sufitu 3.80m. Oparty na kołujących fleszach, ramach i teatralności. Nawet podkład dźwiękowy nie daje rady: aktorzy w początkowej fazie filmu mówią szybciej/wolniej niż poruszają się ich usta... Wszystko tu jest złe, nudne i wyskalowane na efekt nie na drogę. Tysiąć postaci pojawia się, i za chwilę hop - gotowych tysiąc ideologii. Ktoś się zastrzelił, ktoś odkrył w sobie antykomunistę. Ktoś inny robi zdjęcia etc. Śmiech na sali kinowej. Do rozpuku. Mój przepis na temat Katynia dla rodzimych twórców, Katyń nr 1: dramat ściśle obozowy. Baraki, duchota, zeszmacenie, bolszewicy na warcie, powolna, nieubłagana, amoralna droga ku ostateczności. Przepis nr 2: dramat żon, matek, kochanek, dzieci, stryjów, którzy zostali w Polsce. Zamknięci w znoju oczekiwania na wiadomość, muszą żyć i przeżyć i obgryzają paznokcie, myśląc/nie myśląc o najgorszym. A cóż tam, nie będę pyszny - jakkolwiek inaczej, byle nie tak "byle jak"! Eh, mówi się trudno i występuje w telewizji. Widocznie jak chce się świecić na Zachodzie, to trzeba z emfazą. Nie darmo Złotą Palmę Wajda otrzymał za taki sobie film polityczny "Człowiek z żelaza", miast za dużo mniej rozpolitykowanego, głębszego "Człowieka z marmuru". My zwyczajnie lubimy się przedstawiać w kontekście martyrologii, Chrystusa Narodów, któremu na imię Polska. Czasami ktoś to jeszcze kupi. Raz na ruski rok.

(32 z 57 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji