Kawały czyli anegdoty polityczne z PRL i nie tylko

Kawały jak kawały (2007-04-05)

Janusz Górnik  Więcej o recenzencie

Nie dyskutuję o ich wyborze przez autora. Ale w jakim celu te prymitywne komentarze? Psują cały odbiór książki. Szkoda.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Na tym samym krześle siedzimy... (2006-08-31)

Marta Jadwiga Chowaniec/napis.pl  Więcej o recenzencie

Jakby nie było, humor to ważny składnik życia. Czasem śmiech to jedyna broń ludzi, którzy nie mają żadnej innej szansy na obronę. Marek Twain pisał: "Ród ludzki ma tylko jedną naprawdę skuteczną broń - śmiech. Perswazja, pieniądz - mogą czasem podważyć jakąś bzdurę, ale tylko śmiech potrafi jednym ciosem rozwalić ją na strzępy(...)". Tym orężem posługiwali się twórcy politycznych anegdot PRL. "Kawały czyli polityczne anegdoty PRL i nie tylko" nie mają nic wspólnego z amerykańskim keep smiling. Żarty, historyjki, powiedzonka i wierszyki - błyskotliwe, śmieszne, ironiczne, paradoksalne - trafnie oddają absurd ówczesnej sytuacji. Opisują różnorodne dziedziny życia, fakty polityczne i słabostki władzy. W nich znalazło się to, co budziło śmiech. Wszystko, co irracjonalne, absurdalne, surrealistyczne. Pod powierzchnią żartu kryje się tragizm życia. To specyficzne oglądanie świata z dwóch perspektyw: dobrej i złej. Kiedy w taki sposób go komentujesz, znika lęk przed "władzą". To daje złudne poczucie panowania nad sytuacją. Pomaga poradzić sobie z bezradnością, jaka towarzyszyła nienormalnym warunkom życia. Autorzy "Kawałów..." rzeczywistość przegryźli humorem. Mają wzrok przenikliwy, idealnie potrafią określić sytuację puentą. Przeplatają komiczne scenki z nutkami bystrej refleksji. Są anonimowi, bo dowcipy nie mają autorów. Zdarza się, że czytamy jakiś żart, a jego sens nie dociera do nas od razu. Kiedy przeczytamy jeszcze raz, wybuchamy śmiechem. Część z nich jest jednak niezrozumiała, nieaktualna, przestała być śmieszna. To, co bawiło dziadków czy rodziców, nie interesuje już ich dzieci. A może to najlepszy sposób uczenia tych dzieci historii? Nawet okładka książki jest opakowana w szary papier, co nawiązuje do stylu tamtej epoki - do tzw. etykiety zastępczej, w którą pakowano prawie wszystko, od rajstop, swetrów po kiełbasę, jeśli, oczywiście, pojawiła się czasem w sklepie. Sytuację obrazują również dowcipne i trafne ilustracje Szymona Kobylińskiego. Tadeusz Boy-Żeleński twierdził, że grube książki o humorze piszą zwykle ludzie pozbawieni humoru. Gwarantuję, że recenzentce, która publikuje tekst o "Kawałach", nie brakuje go. Co nie oznacza, nawiasem mówiąc, że jest osobą niepoważną. Niestety, brak humoru jest chorobą dość często spotykaną. A przecież śmiech to skuteczna broń, potrzebna na tamte dziwne czasy... Tylko na tamte? Odpowiem żartem: "Koło sklepu mięsnego przejeżdża Gierek. Widząc kolejkę zatrzymuje się i pyta: - Za czym, towarzysze, stoicie? - Za mięsem!- No, wyście mnie pomogli, to i ja wam pomogę! Po chwili pod sklep podjeżdża samochód, z którego wyładowują... krzesła!". To przykre, ale mam wrażenie, że dzisiejszy rządzący też stosują politykę tego przedmiotu!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Stare, ale jare!

marzena k.

W takich kawałach, jak te jest kawałek naszej historii. Można powiedzieć, że lektura tej książki to rodzaj podróży sentymentalnej. Rzeczywistość często była smutna czy straszna i przez kawały możną było ją trochę odreagować. Do dzisiaj niektóre są całkiem aktualne.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jakie fajne!

Jola Nowak

Iście peerelowskie! Opakowane w papier pakowy! Rysunki Kobylińskiego to klasyka, jaka szkoda, że już go nie ma z nami. Dowcipy są super! Komuno - nie wracaj!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji