Kierunek Bagdad. Jak zostałem włóczęgą, terrorystą i szpiegiem na Bliskim Wschodzie

Henry Hemming Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 280

Ocena klientów: wszystkie recenzje (1)

Kwiecień 2010 - Kierunek Bagdad to kolejna pozycja z niezwykle życzliwie przyjętej przez Czytelników i recenzentów serii literatury po-dróżniczej Bieguny.

Nowa propozycja wydawnictwa Carta Blanca to nie tylko trzy-mająca w napięciu historia niebezpiecznej ekspedycji, lecz tak-że niesamowity dziennik...

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Rzeka krwi. Podróż do pękniętego serca Afryki
- Tim Butcher
- cena: 32,49 zł
- Lalki w ogniu. Opowieści z Indii
- Paulina Wilk
- cena: 29,67 zł
- Powiedział mi wróżbita. Lądowe podróże po Dalekim Wschodzie
- Tiziano Terzani
- cena: 27,99 zł
- Dzienniki kołymskie
- Jacek Hugo-Bader
- cena: 37,83 zł
- Świnki na patyku. Najlepsze opowiadania podróżnicze Lonely Planet
- cena: 32,49 zł
- Trzy filiżanki Etiopii
- Wojciech Bobilewicz
- cena: 37,99 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Kierunek Bagdad. Jak zostałem włóczęgą, terrorystą i szpiegiem na Bliskim Wschodzie

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Autor:: Henry Hemming
Wydawnictwo:: Carta Blanca , Kwiecień 2010
Seria:: Bieguny
ISBN:: 978-83-61444-88-6
Liczba stron:: 280
Wymiary:: 128 x 200 mm
Tłumaczenie:: Ewa Kleszcz
Sprawdź inne tytuły:: Henry Hemming

Kategorie:: podróże > reportaże i wspomnienia

Kierunek Bagdad to kolejna pozycja z niezwykle życzliwie przyjętej przez Czytelników i recenzentów serii literatury po-dróżniczej Bieguny.

Nowa propozycja wydawnictwa Carta Blanca to nie tylko trzy-mająca w napięciu historia niebezpiecznej ekspedycji, lecz tak-że niesamowity dziennik podróży, którego autor przemawia świeżym, pełnym idealizmu, ujmującym i ludzkim głosem, ukazując obraz Bliskiego Wschodu po 11 września, jakiego nie zobaczymy w wieczornych wiadomościach, i przełamując po-wszechnie panujące stereotypy na temat tego regionu.

Henry Hemming, używając sztuki jako paszportu, podróżuje przez Turcję, Iran, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Arabię Sau-dyjską, Jordanię aż do Bagdadu, napotykając na swojej drodze meczety, pałace, koszary wojskowe, sekretne plaże, cele poli-cyjne, nocne kluby, izby tortur, domy publiczne i pracownie artystów. Oskarżany zarówno o bycie islamskim ekstremistą, jak i brytyjskim szpiegiem, włóczy się po Bliskim Wschodzie niemal w przeddzień ataku wojsk amerykańsko-brytyjskich na Irak, słucha zwierzeń wyzwolonej irańskiej młodzieży i syryj-skiej kobiety szczelnie owiniętej hidżabem, w Turcji obserwuje szalony taniec wirujących derwiszy, a w irackim Pałacu Repu-bliki Saddama Husajna bierze udział w ekskluzywnym przyjęciu z amerykańskimi żołnierzami. I cały czas poszukuje praw-dziwego oblicza islamskiego świata.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Kierunek Bagdad. Jak zostałem włóczęgą, terrorystą i szpiegiem na Bliskim Wschodzie
Autor:: Henry Hemming

Słaba (2011-08-02)

karina sztanderska Więcej o recenzencie

Trasa podróży ciekawa, ale to chyba wszystko, co można wyciągnąć z książki. Zadziwia ignorancja obydwu bohaterów w stosunku do miejsc i kultur, które przyszło im odwiedzić. Tym bardziej zadziwia, że w końcu są absolwentami renomowanych brytyjskich uniwersytetów (Oxford i Newcastle). Bohaterowie zdali się nigdy nie słyszeć o perskim obyczaju grzecznościowym taroof, dzięki czemu zaraz po przekroczeniu granicy Iranu udaje im się w bardzo niezgrabny sposób naruszyć normy współżycia społecznego, tankując samochód za darmo. Plac Ferdowsi w Bagdadzie – jak twierdzą autorzy – zawdzięcza swa nazwę słowu raj. Otóż nie. Ferdowsi był narodowym poetą perskim tworzącym w X i XI wieku, a jego place, pomniki, ulice znajdują się we wszystkich ważniejszych miastach Bliskiego Wschodu. Owszem – jego przydomek poetycki wziął się od słowa Raj, ale to nie na cześć raju nazywane są place. I wreszcie, przejechawszy wcześniej przez Iran, Arabię Saudyjską, Irak, Liban i kilka innych krajów, autorzy stają na granicy Izraela i ku ich zdziwieniu mają kłopoty z wjazdem do tego kraju. Każdy współczesny turysta udający się do Izraela wie, że z pieczątką niektórych krajów do Izraela wjechać się nie da. Informacja ta jest podana na stronie ambasady oraz na stronach lokalnych MZSów. Podsumowując – książka powinna była zostać osobistym dziennikiem autora z podróży, dokumentującym jego ignorancję i pisanym do szuflady.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.