Klub miłośników Jane Austen

Miłośnicy Jane Austen (2010-09-25)

Basia Michałowska  Więcej o recenzencie

Nie jest to literatura wybitna, raczej amerykański "produkcyjniak", co w niczym nie przeszkadza temu, że jest to miłe czytadło na chłodny jesienny wieczór. Na podstawie tej książki powstał przeuroczy, ciepły film, którego obejrzenie zachęciło mnie do lektury. I mimo, że znałam fabułę z kina, to lektura była przyjemna. I słowo "przyjemna" jest jak najbardziej właściwe, bo taka właśnie jest ta książka, ciepła i krzepiąca, a do tego oddająca hołd wspaniałej anglosaskiej pisarce, Jane Austen właśnie. A że sama zaliczam się do klubu jej miłośników...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mało tu Austen, dużo ludzkich losów (2007-07-15)

Maria Piękoś  Więcej o recenzencie

Kluczem tej książki są bohaterowie, bo tak naprawdę nie jest to powieść pełna wydarzeń, a pełna charakterystyk. Zawiera całą gamę specyficznych postaci, sportretowanych w zabawny, a zarazem wyczerpujący sposób. Każdy z bohaterów jest zupełnie różny od pozostałych członków grupy i zarazem od większości nam znanych. Wszyscy starają się odnaleźć swoje własne szczęście- niejako pomimo fatalistycznego romantyzmu, którym zostali obdarzeni. Pomimo również bolesnych doświadczeń przeszłości. Są zarazem pełni pokory, świadomi, iż nie mają wpływu na wiele niespodzianek, które zsyła im los i w tym pogodzeniu się z porządkiem rzeczy radośni. Pełna akceptacja sytuacji, w której się znaleźli. Godna podziwu i pochwały. Urozmaiceniem jej ma być właśnie tytułowy klub książkowy, gdzie obok dyskusji literackich nie zabraknie miejsca na rozważania o życiu osobistym. W tym rozważnie przemyślanym garncu znajduje się: uwielbiająca swatać, a zarazem samotna hodowczyni psów – Jocelyn , zdradzona przez męża i załamana – Sylwia , urocza gaduła – Bernadette, nauczycielka języka francuskiego, skłonna używać go na okrągło – Prudie, rozczarowana egoizmem partnerki lesbijka – Allegra oraz jeden męski rodzynek, zaprzysiężony miłośnik fantastyki (co w gronie miłośników Austen jest niewątpliwym defektem) – Grigg. Wszyscy powyżsi docierają się na comiesięcznych spotkaniach klubu i towarzystwo początkowo nieufne zaczyna pałać do siebie sympatią. A my – czytelnicy – podobnie. Ich losy zaczynają nas interesować i szczerze życzymy tej wesołej gromadce jak najlepiej. Co w książce niejako wzorowanej na Austen nie jest trudne do osiągnięcia. Niemniej droga będzie wyboista, a na szlaku więcej goryczy niż lukru.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowanie

hatsu yume

Książka słabiutka. Czytając, miałam nieodparte wrażenie, że autorka sama do końca nie wie, co zrobić ze swymi postaciami. W sumie szkoda.

(1 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Powieść z drugim dnem (2005-10-12)

Joanna Bujnowska  Więcej o recenzencie

Pierwszy rozdział książki "Klub miłośników Jane Austen" może rozczarować chcących czytać tak naprawdę tylko o Jane Austen i jej książkach. Następne rozdziały zajmują uwagę czytelnika do tego stopnia, że nie sposób obwiniać już autorki o ignorancję. Akcja książki jest prowadzona w sposób szczególny, przypomina puzzle albo patchworkową kołdrę, kolejne kawałki dokładane z różnych stron dopełniają całości obrazu. Nie jest to jednak, wbrew reklamowemu sloganowi, powieść, którą mogłaby napisać Jane Austen, gdyby żyła współcześnie w Kalifornii. Brak zupełnie lekkości stylu Jane, książka jest wręcz przyciężka, a życia bohaterów, cóż, ciekawe, ale nie od tej strony Austen pokazywała życie w swych powieściach. Pomimo mojego uwielbienia dla książek autorstwa Helen Fielding, uważam, że przyrównywanie obu autorek (patrz: tylna okładka) jako należących do tej samej klasy literackiej jest poważnym błędem. Błędem, który rozbudził we mnie porównania. Choć być może, na pierwszy rzut oka, "Klub..." może wydawać się lekturą łatwą i przyjemną, ma niewątpliwie drugie dno. Nasuwa się porównanie: jest to hybryda, skrzyżowanie "Hańby" J.M.Coetzee i naszych, polskich "Dziewczyn z Portofino" Grażyny Plebanek. To powieść o odkrywaniu życia, o psychice, o bólu i rozumieniu świata. O krzywdzie, o miłości, o ludzkich przywarach. O niesprawiedliwości. A w tym wszystkim jest jeszcze dostatecznie dużo przestrzeni, aby wplatać w nią przeróżne wątki i spostrzeżenia na temat Jane Austen i jej książek. Analiza tych powieści jest jednak momentami dość zaskakująca i może się wydawać, że nie przystoi do naszych, delikatnych wyobrażeń o świecie pisarki. Czuć w nich cynizm zawiedzionych nadziei i pewną ostrość charakterów osób, żyjących w innej kulturze, szczególnie tak osobliwej jak amerykańska. Dla tych, dla których w książce jest zdecydowanie za mało o Jane Austen, jakby na otarcie łez, zamieszczono fajny dodatek, krótki opis wszystkich powieści a także komentarze rodziny i przyjaciół Jane Austen na temat jej twórczości. Nie ulega wątpliwości, że książka jest godna uwagi i zmusza do myślenia, nawet, jeśli nie do końca zgadzamy się z przytoczonymi w niej opiniami i argumentami na temat austenowskich bohaterów. Szczególnie godne polecenia dla lubiących rozmyślać są końcowe "Pytania do rozstrząsania".

(8 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji