Knowle West Boy

Rzecz dziejowa (2008-09-18)

Irving Washington  Więcej o recenzencie

Świetna, równa płyta. Żeński wokal przeplatany z mruczeniem Trickyiego. Jest i "disco", jest i szatan. I wcale nie wiem czy tę płytę można nazwać powrotem po latach. Rzekłbym raczej, że to kolejny krążek na lata. Dojrzało i się wykluło. Z przyjemnością. W listopadzie koncert!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jest bardzo dobrze (2008-09-02)

jerzy koronowski  Więcej o recenzencie

Nie jest to może rzecz dziejowa, jak "Third" Portishead, ale naprawdę jest bardzo dobrze. Proszę nie zrażać się opiniami, że niby jest "zbyt różnorodnie". To nie landrynki, których gdy jest za dużo to niezdrowo. Niezdrowo jest usiąść przy zrealizowanym na jedno kopyto setnym oknie, po otwarciu którego przeciąg nudy urywa głowę. Polecam.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Co za dużo to niezdrowo? (2008-07-21)

Natalia Zamilska  Więcej o recenzencie

Rok 2008 to zdecydowanie czas powrotów i wielkich rewolucji dla wszystkich fanów trip hopu. Po długich oczekiwaniach przyszła kolej na Tricky’ego, który najnowszym albumem „Knowle West Boy” składa hołd i dedykacje bristolskiej dzielnicy, w której spędził swoje dzieciństwo. Każdy więc utwór to inna opowieść, napełniona emocjami i przeżyciami. Powrót Tricky’ego na scenę szybko został okrzyknięty wielkim wydarzeniem, jednak czy najnowszy krążek twórcy „Maxinquaye” zasługuje na pokłony? W swojej ocenie pozostanę ostrożna i nie stanę po stornie recenzentów, którzy wynoszą na piedestał najnowsze dziecko artysty z Bristolu. Odnoszę niestety nieodparte wrażenie, że jest to ocena przesadna, a większe wrażenie robi sam odzew po latach i próba przypomnienia o sobie. Na moje skromne ucho, próba dość średnia. Podczas przesłuchiwania albumu odczułam pewnego rodzaju przytłoczenie i natłok ogromem gatunków muzycznych, które przeplatają się z zawrotną prędkością tworząc najzwyklejszy w świecie bałagan, w którym szybko można się pogubić. Żonglerka trop hopu, dancehallu, rocka, a nawet bluesa. Zadaję sobie więc pytanie. Czy po tych latach Tricky nadal nie potrafi odnaleźć się w swojej stylistyce? Chyba właśnie tego oczekiwaliśmy od artysty z czterdziestką na karku, która bądź co bądź - zobowiązuje. Staram się jednak znaleźć wytłumaczenie dla tego nierównego miszmaszu. Być może jest to oddanie różnorodnego życia i jakie prowadził muzyk na dzielnicy Knowle West? Osobiście stawiam na artystyczne zagubienie i mało udaną akcję przypomnienia o swoim istnieniu. Promotor Martiny Topley-Bird, chcąc odświeżyć jakość brzmień, zaprosił do udziału na swoim najnowszym dziele młodych artystów. Niebanalnie wypadł Rodigan w jamajskich brzmieniach "Baligaga". Prawdziwą perłą na albumie jest "Past Misteka". Głęboko trip hopowy i czysty gatunkowo, czego najbardziej brakuje na "Knowle West Boy". Podsumowując dokonanie Tricky'ego nie jest to na szczęście potężna klęska. Znajdziemy bowiem na albumie kilka naprawdę dobrych momentów. Jednak z przykrością stwierdzam, że całość przypomina pękający w szwach worek. W tym przypadku - co za dużo to nie zdrowo.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji