Kocham Paula McCartneya
okładka: miękka
nośnik: druk
Ocena klientów:
wszystkie recenzje (3)
Wrzesień 2008 - Przewrotna i zaskakująca historia o poszukiwaniu siebie, pełna szczegółów z epoki PRL- u, inspirowana piosenkami Beatlesów.
Marianna, słynna polska dziennikarka, dostaje przesyłkę z tajemniczymi zdjęciami sprzed lat. Żeby rozwikłać ich sekret, powraca do czasów dzieciństwa, spędzonego w...
Pełny opis produktu...
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".

zamknij
-
-
-
-
-
Bieguni
- Olga Tokarczuk
-
cena:
36,99
zł
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Kocham Paula McCartneya
Średnia ocena z 3 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Joanna Szczepkowska
- Wydawnictwo:
-
Świat Książki
, Wrzesień 2008
- ISBN:
- 978-83-247-1157-4
- Wymiary:
- 125 x 200 mm
- Sprawdź inne tytuły:
-
Joanna Szczepkowska
Przewrotna i zaskakująca historia o poszukiwaniu siebie, pełna szczegółów z epoki PRL- u, inspirowana piosenkami Beatlesów.
Marianna, słynna polska dziennikarka, dostaje przesyłkę z tajemniczymi zdjęciami sprzed lat. Żeby rozwikłać ich sekret, powraca do czasów dzieciństwa, spędzonego w latach sześćdziesiątych na warszawskiej Ochocie. Obdarzona wyobraźnią Marianna wymyśliła sobie wtedy starszego brata. Ku swemu zdumieniu odkrywa po latach, że jego "istnienie" skomplikowało losy wielu ludzi i przyczyniło się do tragedii. Niezwykły los spotkał również zaginioną amerykańską lalkę - przedmiot powszechnego pożądania. Ponowne spotkanie z dawnymi przyjaciółkami wyjaśni wiele spraw i całkowicie odmieni życie bohaterki..
- Kocham Paula McCartneya
- Autor:
-
Joanna Szczepkowska
Brat, którego nie było
(2009-05-07)
Małgorzata
Kąkiel
Więcej o recenzencie
Pierwsza powieść Joanny Szczepkowskiej to książka malarska i nerwowa. Nerwowa przede wszystkim za sprawą głównej bohaterki, a zarazem narratorki - znanej dziennikarki, która zawsze jest tam, gdzie wybucha jakiś konflikt. Obserwuje, fotografuje, pisze. Pewnego razu miała szczęście (czy raczej: nieszczęście - dychotomia w prezentacji świata to kolejna cecha tej książki), bo została porwana na pustyni. Nagrania z jej błaganiem o pomoc oglądali ludzie na obu półkulach. Przeżyła, została opromieniona medialną sławą, ale gdy zaczyna spisywać tamte dramatyczne wspomnienia, przypadkowa fotografia wysyła ją w wędrówkę chyba jeszcze bardziej niebezpieczną - w głąb własnego dzieciństwa.
Akcja toczy się na trzech płaszczyznach czasowych: aktualnie, gdy Marianna po wielu latach spotyka trzy przyjaciółki z podwórka na warszawskiej Ochocie, w nieodległej przeszłości (spisywane wspomnienia z porwania) i w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Wydarzenia z różnych okresów mieszają się ze sobą, wpływają na siebie, modyfikują własne znaczenie i zmieniają główną bohaterkę. Marianna swoją książkę dedykuje bratu, którego realnie nie ma. Logiczny absurd to właśnie jedna z niespokojnych cech tej powieści. Absurd rzeczywistości lat sześćdziesiątych, absurd wizji sennych bądź półrzeczywistych skojarzeń bohaterki czy wreszcie absurd kompozycyjny. Powieść ma trzy wstępy i Wstęp do początku tej historii - w jednym z tych tekstów zbuntowany profesor Pasek siada na krześle postawionym na skale i pije wino z kieliszka. Czy mamy się zastanawiać, czemu służy taki pomysł? Po co? Życie jest pełne absurdów, powieść też ma do nich prawo.
(jest to fragm. rec. z "Nowych Książek" 2008/11)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Najlepsza rzecz jaką napisała Joanna Szczepkowska
(2008-11-02)
kris
Więcej o recenzencie
Dojrzała powieść, świetnie skonstruowana. Rozliczenie z przeszłością jako podstawa weryfikacji postaw i życia w teraźniejszości. Wątek poznawania prawdy determinuje tempo narracji, które rośnie z każdą stroną. Dużo tu smutku i umierania. Postacie nakreślone w sposób subtelny i nawet stary rockman, próbujący zrozumieć piosenki Beatlesów bez znajomości angielskiego, postać bezsprzecznie negatywna nie napawa nas obrzydzeniem a raczej współczuciem. Klimat warszawskiej kamienicy przypomina nieco serialowy Dom, w którym wszyscy o wszystkich wszystko wiedzą ale tylko niektórzy donoszą. Czytelnicy mogą w powieści poszukać odniesień do rzeczywistości w osobach: dziennikarki mającej swój program w telewizji Rozmowy z Tobą, czy radiowego dziennikarza muzycznego współpracującego z bezpieką. Beatlesi słuchani z adapteru Aster to klasyka PRL-u, nostalgia tamtych czasów ukazana wcześniej w filmie Yesterday Radosława Piwowarskiego wraca na stronach powieści Po wydaniu tej książki Joanna Szczepkowska może już tylko pisać nie musi asekurować się aktorstwem. Osobiście na to liczę.
(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji