Kochanowo i okolice

Przemek Jurek Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 416

Ocena klientów: wszystkie recenzje (2)

Maj 2010 - Gdzieś daleko w Kochanowie amatorski deathmetalowy zespół Exterminator dostaje propozycję zagrania na dożynkach powiatowych w roli supportu zespołu Kombii. Stawką jest stypendium dla utalentowanych mieszkańców gminy. Główny bohater - Marcyś - fan starego Kombi, początkowo niechętny chałturze,...

Pełny opis produktu...

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Kochanowo i okolice

Średnia ocena z 2 recenzji (Dodaj własną)

Autor:: Przemek Jurek
Wydawnictwo:: Grasshopper , Maj 2010
Seria:: Męski Punkt Widzenia
ISBN:: 978-83-61725-21-3
Liczba stron:: 416
Sprawdź inne tytuły:: Przemek Jurek

Kategorie:: proza polska

Gdzieś daleko w Kochanowie amatorski deathmetalowy zespół Exterminator dostaje propozycję zagrania na dożynkach powiatowych w roli supportu zespołu Kombii. Stawką jest stypendium dla utalentowanych mieszkańców gminy. Główny bohater - Marcyś - fan starego Kombi, początkowo niechętny chałturze, za namową żony decyduje się stawić czoła wyzwaniu, co wywołuje lawinę kompromitujących sytuacji. Hojny mecenas, wójt, prowadzący przedwyborczą kampanię, wystawia zespół do występów na wiejskich festynach, sugerując zmianę repertuaru. Muzycy stają się lokalnymi gwiazdami, doczekują się naśladowców i fan clubu. Trzymani w szachu przez wójta i własne, niespodziewanie odrodzone ambicje, za wszelką cenę starają się zachować twarz. Czy uda im się ocalić resztki godności i wrócić na drogę mocnego brzmienia?

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Kochanowo i okolice
Autor:: Przemek Jurek

Wspomnień czar (2010-06-26)

Joanna Gołaszewska Więcej o recenzencie

Uśmiałam się nad tą książka, jak już dawno tego nie robiłam. Jednak nie jest to książka stricte komediowa, tylko do śmiechu. Pod tą pozorną wesołością ukryła się smutna kontestacja - "co ja robię tu" - że tak zacytuję znany zespół. Ale po kolei. W pewnej małej wiosce (według autora dość dużej) grupa chłopców w siermiężnych latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku próbuje rozwijać się muzycznie i marzy o własnej kapeli. Zaczynają od ogólnie pojętej muzyki młodzieżowej, kończą na, cytuję: brutal death metal band z Kochanowa. Kariera tej grupy muzycznej była taka, jak wiele innych - w liceum apogeum możliwości, potem studia, rozejście się dróg młodych ludzi, dopiero w dorosłym życiu reaktywacja i powrót do ideałów młodości. I tak sobie plumkali w soboty co tydzień w miejscowym domu kultury, jak sami twierdzili, dla przyjemności, żeby nie zardzewieć, szczycili się tym, że nie zapomnieli, iż kiedyś byli młodzi. Nie można w tym miejscu pominąć fascynacji jednego z nich zespołem Kombi. A propos - ciekawa jestem, jak się czują członkowie zespołu, wiedząc, że taka książka się ukazała? I wszystko byłoby pięknie, gdyby nagle do ich spokojnego światka nie wkroczyła polityka. I nie ma najmniejszego znaczenia, że była to polityka lokalna. Miejscowy notabl, wójt gminy, zapragnął na ich plecach wygrać kolejne wybory, więc pod hasłem "gmina wspiera młode miejscowe talenty", skusił ich kasą z UE, skusił wizją przyszłego stypendium, trochę zaszantażował, postraszył podniesieniem czynszu w lokalu użytkowym, z którego żył lider zespołu. Bardzo niewinnie się to zaczęło, panowie na początku nie wyczuli, do czego zdolni są politycy, a już ci kacykowie najmniejszego, bo gminnego formatu to już w ogóle, chociaż ja podejrzewam, że nie takie przekręty przechodzą i nikt o tym nie wie. Albo wiedzą nieliczni i cicho siedzą. Książka jest też retrospekcją - główny bohater wspomina swoje dzieciństwo i młodość z lat osiemdziesiątych. I właśnie te fragmenty rozbawiły mnie najbardziej. Bo ja to wszystko pamiętam. Te żenujące występy w szkolnych zespołach pieśni i tańca, te puste sklepy, ubrania, zeszyty, telewizor Rubin, w którym wszystko było albo różowe albo zielone. Po prostu - wspomnień czar. Może dlatego tak bardzo urzekła mnie ta książka? Napisana lekko, z polotem. Nie tylko do śmiechu, ale właśnie pozostawiająca po sobie pytanie - do czego człowiek może się zniżyć, żeby zapewnić byt rodzinie?Pytanie wcale niełatwe, zapewniam. Polecam na czas letni, żeby sobie poczytać. Dorośli na pewno się uśmieją, bo przypomną sobie te straszne czasy, gdy trzeba było wszystko "załatwiać" (swoją drogą, jakie to było poniżające, prawda?), a młodzi może nieco zrozumieją, dlaczego mimo wszystko rodzice wspominają ten okres z sentymentem?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Powrót do lat dzieciństwa (2010-05-28)

ksiazkowo Więcej o recenzencie

“Kochanowo i okolice” to opowieść o przyjaźni, wierności swoim ideałom, realizacji, marzeń, relacjach międzyludzkich, muzyce. Główny bohater – Marcyś – jest ojcem i mężem, ale równocześnie członkiem amatorskiej grupy deathmetalowej “Exterminator”, którą założył – razem z przyjaciółmi – wiele lat temu. Spotykają się co weekend w domu kultury i grają dla własnej przyjemności. Jednak do czasu… Pewnego dnia zespół dostaje propozycję nie do odrzucenia – mają zagrać na lokalnych dożynkach. A dzięki zgodzie na ten występ mają szansę na stypendium dla młodych lokalnych talentów, które to przyda im się do wyprodukowania dema, które może być – po latach oczekiwań – ich pierwszym krokiem do kariery. Tylko czy im jeszcze na robieniu kariery zależy? Przecież grają “rozrywkowo”, dla samej idei spotkania i spędzania ze sobą czasu. A tu nagle dożynki, stypendium, studio nagranowie, mniejsze i większe układy i układziki. A na dodatek na dożynkach mają wystąpić jako “support” dla grupy “Kombi”, czyli najgorętszej miłości głównego bohatera. Czy jednak jest to spełnienie marzeń? Książka toczy się w dwóch wątkach. W jednym poznajemy dalsze losy zespołu – obserwujemy to, co się z nimi dzieje po przyjęciu propozycji wójta. Mamy okazję obserwować rozwój sytuacji, typową kulę śnieżną powodującą lawinę wydarzeń. Doskonała satyra na lokalne relacje międzyludzkie. Czy jednak tylko lokalne? Przysługa za przysługę; ja tobie, a ty mnie, czy nie znamy tego wszyscy? Drugi wątek ukazuje przeszłość głównego bohatera, jego rozwój muzyczny i osobisty, powstawanie zespołu, fascynacje różnymi grupami muzycznymi. Jednakże główną miłością jest zespół “Kombi”, dla niego poświęca on wiele – różne plakaty, zdjęcia, wymieni wszystko, by tylko móc kolekcjonować informacje o ukochanym zespole. Przez perspektywę muzyczną widzimy też rozwój jego przyjaźni z innymi członkami zespołu. “Kochanowo i okolice” jest zgrabnie napisaną, lekką satyrą na relacje międzyludzkie oraz samoświadomość. Czego pragniemy i co się z tym wiąże? Jakie będą konsekwencje realizacji marzeń? Czy aby naprawdę pragnę tego, czego wydaje mi się, że pragnę? Co jestem w stanie poświęcić dla realizacji marzeń? Jest to książka napisana lekkim, przystępnym językiem. Sporo sytuacji humorystycznych, może nie wybuchałam głośnym śmiechem, jak przy czytaniu starszych książek Joanny Chmielewskiej, ale jednak wywołała ona u mnie sporo uśmiechów i parsknięć. Przy jej czytaniu poczułam się częściowo tak, jakbym wróciła do dzieciństwa – bohaterowie są kilka lat starsi ode mnie, co dało mi okazję do różnorakich wspomnień. Polecam osobom, które chcą się oderwać na chwilę od rzeczywistości, powrócić do lat dzieciństwa (oczywiście w przypadku osób mniej więcej w moim – i bohaterów książki – wieku), rozluźnić przy czytaniu sympatycznej, ciepłej, lekkiej książki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji