Kupię rękę

Agnieszka Szygenda Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 214

Ocena klientów: wszystkie recenzje (2)

Czerwiec 2010 - Olgierd idzie przez życie na skróty. Sfrustrowany, pełen kompleksów i tłumionego gniewu, pewnego dnia postanawia zabawić się cudzym kosztem...
Student Tomek daje ogłoszenie o "sprzedaży" ręki. Co go zmusiło do tak desperackiego kroku?
Iga, zainspirowana ogłoszeniem, niepewna uczuć...

Pełny opis produktu...

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Kupię rękę

Średnia ocena z 2 recenzji (Dodaj własną)

Autor:: Agnieszka Szygenda
Wydawnictwo:: Bliskie , Czerwiec 2010
ISBN:: 978-83-930558-1-4
Liczba stron:: 214
Wymiary:: 145 x 205 mm
Sprawdź inne tytuły:: Agnieszka Szygenda

Kategorie:: kryminał i sensacja > kryminał

Olgierd idzie przez życie na skróty. Sfrustrowany, pełen kompleksów i tłumionego gniewu, pewnego dnia postanawia zabawić się cudzym kosztem...
Student Tomek daje ogłoszenie o "sprzedaży" ręki. Co go zmusiło do tak desperackiego kroku?
Iga, zainspirowana ogłoszeniem, niepewna uczuć ukochanego mężczyzny, wystawia na aukcję siebie. Może zechce ją kupić ten jedyny?
Troje bohaterów, trzy wnikliwe opisy ludzkich losów.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Kupię rękę
Autor:: Agnieszka Szygenda

Książka, którą "połknęłam" w jedno popołudnie, dała mi zaskakująco wiele. (2010-07-29)

prowincjonalna nauczycielka Więcej o recenzencie

Książka Agnieszki Szygendy składa się z dwóch części. O ile ta pierwsza, dość drapieżna w wymowie, przypominała mi nieco tematyką "Kiedy byłem dziełem sztuki" E. E. Schmitta, to druga część - zdecydowanie refleksyjna - stanowiła spory kontrast wobec pierwszej części i nie przywoływała konkretnych skojarzeń moszcząc moje czytelnicze ego w ciepłej tematyce prorodzinnej i podnoszącej tradycje rodzinne do rangi leku na samotność. Troje głównych bohaterów powieści cierpi z wyobcowania i osamotnienia. U każdego ów ból ma inne podłoże. Olgierd, rzutki trzydziestosiedmioletni biznesmen, wciąż próbuje poczuć się Kimś, bo w dzieciństwie mając rodziców nauczycieli nie czuł się wystarczająco doskonały. Inga, uzależniona mentalnie od rodziców i narzeczonego znanego od dzieciństwa, próbuje zaspokajać potrzeby innych poddając się zwyczajowemu dziewczyńskiemu poczuciu, że inni są ważniejsi od niej. Tomek, osierocony dość wcześnie przez ojca, czuje się niezręcznie wobec matki i w obliczu tego, że nie umie się nią zaopiekować tak jak obiecał to ojcu, że chce studiować, potrzebuje pieniędzy. Potrzeba władzy, samostanowienia, pieniędzy rządzi ludzkimi losami już od wielu, wielu pokoleń. Nie omija też współcześnie żyjących, z tym, że doprowadzone do skrajnej postaci dążenie do zaspokojenia owych potrzeb może prowadzić do izolacji społecznej, większej niż ci dążący do władzy, samostanowienia i pieniędzy skłonni byliby przyznać. Mimo, że wspomniane dwie części różnią się od siebie wymową, obydwie sprowokowały mnie do myślenia na tematy raczej przeze mnie omijane. Z chęcią poszukam poprzedniej książki Pani Szygendy, by przekonać się, czy zawsze jej postacie są tak wyraziste, a powieści - przejmujące.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czasami należy się zastanowić (2010-07-22)

Joanna Gołaszewska Więcej o recenzencie

Olgierd jest człowiekiem sukcesu: jest wiceprezesem prężnie działającej firmy, opływa w dostatki, ma piękną i dbającą o dom i rodzinę żonę, zdrowego, wesołego, inteligentnego synka. Od razu czytelnik czuje, że pod tym sielankowym obrazkiem musi kryć się drugie dno i oczywiście się kryje. Olgierd jest zgorzkniały, emanuje z niego niechęć do całego świata. Żona jest córką właściciela firmy, a więc wżenił się w pieniądze i teraz nikt nie dostrzega tego, że on naprawdę ciężko pracuje i oddaje całego siebie firmie. Żonę postrzega jako zużyty mebel, który już w ogóle go nie cieszy. Prawdę mówiąc, nigdy nie cieszył. Jedynym promykiem słońca w tej szarej codzienności jest syn, pieszczotliwie nazywany "gówniarzem". Kolejną interesującą postacią jest Iga - niekochana narzeczona, wykorzystywana przez pana i władcę jako pożyteczny sprzęt domowy. Książka składa się z kilku obrazków - łączy je pomysł sfrustrowanego Olgierda na poprawienie sobie samopoczucia. Olgierd na aukcjach internetowych kupuje ludzką skórą, na której każe robić tatuaże. Oczywiście skóra wciąż jest na właścicielu, żeby nie było - to żadne "Milczenie owiec". Odebrałam tę krótką powieść jako szkic o samotności człowieka. Nie jest może zbyt odkrywcza, ale ile jeszcze można napisać na ten temat? Wnioski nasuwają się właściwie znowu takie same - mamy to, na co się godzimy, to, co sami sobie zafundujemy. Olgierd dzięki dziadkowi zaczyna to rozumieć, Iga też przegląda na oczy. Domyślam się, że Alicja również będzie szczęśliwa. Co mnie najbardziej urzekło w tej książce, to scena wędrowania po sieci w poszukiwaniu kogoś, z kim można porozmawiać. Pokoje na forach, gdzie tak samo jak w świecie rzeczywistym ludzie są sobie życzliwi albo się przeganiają. Najpierw myślałam, że Olgierd rzeczywiście wybiegł z domu i plącze się po mieście narażając się na niewybredne ataki ze strony miejscowej żulii, ale potem okazało się, że on siedzi przed komputerem. Ciekawy zabieg. Książka ciekawa, napisana tak, że dobrze się czyta. Mimo niewielkich gabarytów niesie ze sobą ważne przesłania. Polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji