Las Putas Melancolicas

Transfer roku!!! (2006-12-01)

daniel konieczny  Więcej o recenzencie

Mroczna muzyka idealnie wpisuje się w krajobraz podrzędniej knajpy, pełnej zdesperowanych mężczyzn, meneli, sutenerów i kobiet, z którymi nikt nie chce mieć do czynienia, chyba że z innymi akurat nie wyszło. Płyta w części ma dość beznadziejne teksty, które nijak nie pasują do pozostałych. Czyżby Świetlicki nie miał pomysłów? Czy może ta kiczowatość ma podkreślić kicz życia, a może i śmierci. Stonowany śpiew Lindy idealnie wpisuje się w klimat tej płyty. Bez wódki, depresji, nocy i zadymionego pokoju płyta zbyt ciężka jak na jedeń raz. Panie Bogusławie dałbym wiele, żeby móc usłyszeć pana na kolejnej płycie!!!

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Piękna melancholia

Agata Winko

Świetlicki jest mało cenionym polskim artystą, nie rozumiem czemu (może dlatego, że społeczeństwo bardziej leci na piosenki typu "A wszystko to, bo Ciebie kocham", a nie doceniają poetyckiego talentu Marcinka! Kocham Cię, buziaczki!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ostatni nihilista

Tomasz Kozłowski

Dzień staje się coraz krótszy, mróz gryzący, narzekamy na brak słońca, popadamy w zimową depresję. Przepychając się w tramwaju, na ulicy, stojąc w kolejce po zakupy, tracimy siłę, czekamy mroku, zasypiamy bezwładnie na dziwnie niewygodnych łóżkach. Wszystko to prowadzi do zmęczenia, niechęci, załamania - budzi w nas melancholijno-refleksyjne stany. I tu z końcem ubiegłego roku - jak ksiądz po kolędzie - trafia na rynek muzyczny, nowa płyta zespołu Świetliki - "Las Putas Melancolicas". Przepychamy się więc, przez tłum odzianych w grube płaszcze ludzi, by w zmarzniętych i zmęczonych dłoniach ściskać biblię nihilizmu. Z głośników, pośród kojącej, smutnej muzyki, głos oznajmia nam czule i prawdziwie: "Oczywiście, że masz rację, życie pełne jest udręki...". Cały krążek utrzymany jest w podobnej tematyce - silnym pesymizmie, szczelnej izolacji, groźnym wyobcowaniu. Dla czytelników Marcina Świetlickiego będzie to z pewnością kolejny rarytas, oprócz kontynuacji "Oplutego" i "Delikatnienia", w wykonaniu Bogusława Lindy, znajdą oni zupełnie nowe - w porównaniu z wcześniejszymi płytami - utwory poety. Słuchając płyty odbędziemy podróż po małżeńskich, pozbawionych sensu kłótniach, miejscach pełnych dziwek, papierosów, alkoholu. Ten mroczny świat, upadły, zimny, bez nadziei i wiary w jego sens, zamyka jednostkę w piekle problemów egzystencjalnych, złudnych marzeń i kruchych wartości. Obok sprzedawcy skarpetek, kolekcjonera nazistowskich pamiątek czy zmęczonych małżeńskim życiem odnajdziemy bolesną prawdę o złudności ludzkich dążeń i pragnień. Z tego miejsca - gdzie każda czynność niesie ze sobą cierpienie, gdzie jedynym znośnym stanem jest bierność, senny letarg - nie ma wyjścia, no chyba, że śmierć. "Udało się - umarłem (...) spróbujcie mnie dogonić, spróbujcie mnie złapać, spróbujcie mnie uwięzić, spróbujcie mnie zabić". Nie jest to muzyka dla ludzi o "zdrowych myślach", nie sięgajcie po nią, jeśli szukacie jedynie rozrywki - to coś więcej niż sztuka - to rodzaj ewangelii. Nie polecam jej również tym, którzy mogą się poczuć gorzej, gdy podmiot liryczny pozwala na pośmiertny rozkład swojego ciała, który recytuje przy tym bez zawahania: "bo nie ma nic, co mogłoby, osuszyć łzy". Wszyscy inni - módlcie się.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bomba

Awa Janikowska

Przyjaciółka pożyczyła mi tę płytę... Jestem mile zaskoczona:). Muszę posłuchać innych płyt Świetlików.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pozytywne zaskoczenie

Jarek Obważanek

Gdy dowiedziałem się, że Linda nagrywa płytę ze Świetlikami, sprawdziłem w kalendarzu, czy to nie jest 1 kwietnia. Długo też wzbraniałem się z zakupem albumu "Las putas..." Nabyłem ją dopiero po bardzo satysfakcjonującym koncercie go promującym (oczywiście bez Lindy). I chociaż Linda w kompozycjach, które usłyszałem wcześniej na koncercie, brzmi trochę gorzej od Świetlickiego, to i tak jestem albumem pozytywnie zaskoczony. Przy Lindzie Świetlicki wydaje się znakomitym wokalistą, chociaż tak naprawdę obydwaj nie umieją kompletnie śpiewać. Ale muzyka, ale teksty dają ostro popalić. Jasne, są zgrzyty - drażni chociażby "Tadzik" - ale ogólnie płyta robi bardzo pozytywne wrażenie. Chociaż, jak na Świetliki przystało, jej wydźwięk jest miażdżąco pesymistyczny. Melancholijny.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Najpiękniejsza piosenka świata (2005-12-10)

Oriana Kujawska  Więcej o recenzencie

"Filandia" to jedna z najpiękniejszych piosenek świata, jej twórcy i wykonawcy powinni mieć pomnik w każdym większym mieście świata! Boguś! Ran Twoich całować nie godnam! Absolutna ekstaza...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetlicki

yass

Świetlicki powiedział kiedyś, że nawet gdy mówi największe głupoty i najmniej ważne rzeczy, to i tak znajduje się ktoś, kto chłone to całym sobą i to uwielbia.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ogólnie jest tak... (2005-11-17)

Mirosław Marcol  Więcej o recenzencie

Hmm... tak zacznę, bo inaczej nie mogę zacząć. Kompletne zaskoczenie: Świetliki i pan Boguś Linda - pierwszy twardziel Trzeciej Rzeczypospolitej. Świetliki zawsze zapraszały wielu gości, ale takich niespodzianek nie było nigdy. Płyta zaczyna się ostrym punkowym numerem, ale tekst raczej wyśmiewa stylistykę zbuntowanego punka, który skazany jest na nołfjuczer. Panowie nie są skazani, przyznają się, że są starzy, ale piękni i bogaci - jak śpiewają, zadowoleni z tego faktu. "Melancholijne panie lekkich obyczajów" promuje piosenka "Finlandia" z teledyskiem, w którym pojawia się jeszcze jedna zaskakująca postać, a mianowicie bramkarz Maciej Szczęsny. Melancholijna muzyka, smutny tekst i głos Lindy to bardzo ciekawe połączenie i takich połączeń jest wiele na płycie. Bardzo fajne są "Ziemnioki", które przypominają "Mc Donalds" z mojej ulubionej płyty tego "zespołu o profilu muzycznym". Są jednak utwory, które drażnią, np. nowa wersja "Delikatnienia" (piosenka znalazła się na poprzedniej płycie, więc po co znowu?), albo "Opluty" - to już trzecia część opowieści, ale tym razem Świetlicki temat rozwinął niezbyt ciekawie. Nudna i nieciekawa jest też historia Tadzika, kibica Legii. Ogólnie na płycie znajduje się 19 utworów i można odnieść wrażenie, że muzycznie zespół znowu się rozwinął. Z tekstami natomiast jest tak, że Świetlicki ma swój styl, który momentami mógłby jednak urozmaicić.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zajefajna muzyczka

Atryd

Moje zainteresowanie Świetlikami narodziło się podczas 10 urodzin zespołu Voo Voo w Kazimierzu Dolnym. Grali wtedy jako jeden z zaproszonych zespołów. Grało wiele różnych kapel, ale właśnie Świetliki i Homo Twist z tamtego koncertu słucham do dziś. O świetlikach trochę zapomniałem i tu przepraszam skład, ale płytę nabyłem i jestem bardzo pozytywnie zaskoczonym. W jednej audycji radiowych M. Niedźwiecki żartował, że po przesłuchaniu tej płyty miał ochotę powiedzieć Boguś "co ty wiesz o śpiewaniu" i słusznie bo zarówno Świetlicki jak i Linda to nie Craig David, ale dla mnie osobiście właśnie o to chodzi. Powiało świeżością na tym ryneczku muzycznym i czekam na więcej takich pomysłów. Płyta tania jak barszcz a zabawy mnóstwo także grzechem będzie nie kupienie jej.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czarująca płyta z Linda, już nie chce go ogladać

Michał K

Płyta przeszła moje największe oczekiwania, rzadko kiedy polska płytę tak świetnie się słucha bo i muzyka jak i teksty są zajmujące, Linda na przemian z Świetlickim śpiewający tak dziwne piosenki a zarazem proste i oczywiste. Lind, a jest tu novum i dobrym marketingowym posunięciem, ciekawe co się stanie następnie.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji