Las Zębów i Rąk

Niesamowity klimat książki... tajemnicza, mroczna, nieprzewidywalna (2011-12-01)

Justyna G Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Ja dałam uwieźć się tej książce. Przeznaczona jest dla młodzieży, ale ja w wieku nieco starszym, również miałam sporą przyjemność z czytania tej powieści. Wspaniały, zachęcający tytuł i okładka. Jest to niesamowita historia która wciąga od pierwszych stron z wartką akcją, a takie lubię. Wspaniale wymyślona historia ludzi mieszkających w lesie, za ogrodzeniem z siatki, otoczonym przez Nieuświęconych zombie którzy zarażają śmiertelną chorobą. Ja dałam się wziąć za rękę i weszłam do wioski z Lasu Zębów i Rąk. Czytało się super tę książkę, miałam lekkie dreszcze i odczuwałam leciutki strach razem z bohaterami tej wspaniałej historii, no i przede wszystkim ciekawa byłam co dalej. Denerwował mnie jedynie wątek miłosny w tej historii, jak na mój gust zbyt zagmatwany, niepotrzebnie, nie będę zdradzać szczegółów, sami przeczytajcie, no i może troszkę za dużo tych rozmyślań bohaterki co by było gdyby, a jak bym zrobiła to albo tamto, czasem nużące, ale cała historia tak w sumie naprawdę dobra. I faktycznie pewne podobieństwo do filmu pt. „Jestem legendą” z Willem Smithem jest. Ja osobiście bardzo polecam przede wszystkim młodzieży ale tym nieco starszym czytelnikom lubiącym tego rodzaju klimaty również. Ja na pewno sięgnę po drugą część trylogii. Szkoda tylko, że w drugiej części bohaterką nie jest Mary ale niejaka Gabry, ale cóż z pewnością będzie ciekawie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

"Las Zębów i Rąk" - Carrie Ryan (2011-10-27)

Irena Bujak  Więcej o recenzencie

Pamiętacie film „Osada”? Gdy zaczynałam czytać „Las…” miałam wrażenie, że to coś podobnego… Ale nie. Tu potwory są potworami, a koniec Lasu wcale nie oznacza koniec koszmaru. Początkowo byłam niepewna tego co czytam. Jakoś tak nie potrafiłam się wczuć w fabułę. Z czasem to jednak minęło, a mnie pochłonęła akcja. Z zapartym tchem poznawałam dalsze losy wioski, a potem grupy ratującej się. Kibicowałam im by jednak zdołali się uratować. Nie takiego końca oczekiwałam… Został niedosyt i ciekawość co będzie dalej. Książka jest inna i na tym chyba polega jej fenomen. Na fali książek o wampirach, wilkołakach powstało coś innego. Coś co staje się bardzo dobrym pożeraczem czasu. Gdy raz się zacznie trudno się oderwać od powieści. „Las…” wyciąga po nas ręce i kurczowo trzyma do ostatniej strony. A nawet gdy skończysz Twoje myśli krążą wokół niego. „Co dale…?” „Las…” jest napisany bardzo ciekawym językiem, a zarazem prostym odbiorze. Postacie są wykreowane co sprawia, że każdy ma swoją osobowość. Nieuświęceni są bardzo obrazowo opisani co może wywołać w człowieku dreszcze… strachu? odrazy? Świat i dzieje przed Powrotem jak i teraz są opisane tak jakby ten świat istniał naprawdę. Lubię takie posunięcia, wszystko wydaje się wtedy takie prawdziwe. Ja weszłam do Lasu Zębów i Rąk, a Ty? *str. 83 **str. 31

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna książka, jedyna w swoim rodzaju! (2011-10-08)

Marta Kosmala  Więcej o recenzencie

„Las Zębów i Rąk” przyciąga uwagę nie tylko pod względem świetnej graficznie okładki i tajemniczego tytułu, ale także z opisu na tylnej okładce książki. Jednak, wierzcie mi, nic z tych rzeczy nie oddaje prawdziwie fenomenu tej powieści. Przeniesiemy się teraz do przyszłości. Do mrocznych czasów, w których panuje zaraza zamieniająca ludzi w oszalałe potwory. Oto wizja ponurego świata po zagładzie według Carrie Ryan. Główna bohaterka książki, inteligentna marzycielka Mary, żyje w pewnej wiosce otoczonej metalową siatką – wiosce, która swoją strukturą przypomina swoiste getto, enklawę. Ogrodzenie stanowi ochronę przeciwko Nieuświęconym – tajemniczym postaciom o agresywnym nastawieniu, które pochodzą z Lasu. Najwyższą władzę w osadzie sprawuje Siostrzeństwo, a wyselekcjonowani Strażnicy starają się nie dopuścić nieproszonych gości na własne terytorium. Wszędzie wokół ogrodzenia rozlega się tytułowy „Las Zębów i Rąk” – miejsce mroczne, tajemnicze i bardzo niebezpieczne. Miejsce, z którego nie ma już powrotu, a w którym jest tylko zatracenie i śmierć. Przynajmniej tak mówią Siostry. Niestety, spokojne życie Mary szybko przemienia się w koszmar. Jej tata znika, mama wypatruje go, wierząc, że nie został zainfekowany i nie oszalał oraz, że czeka na nią za ogrodzeniem. Niedługo po stracie ojca, Mary i jej dorosły brat Jed, tracą i matkę. Odeszła by powrócić jako Nieuświęcona i dołączyć do ukochanego męża. Od tej pory Mary musi podjąć decyzję, czy chce zostać w osadzie i dołączyć do Sióstr, czy chce znaleźć się po drugiej stronie ogrodzenia – w Lesie. A życie w wiosce pełnej fanatyków nie będzie łatwe, zwłaszcza jeśli obiekt pożądania będzie znajdował się w zasięgu ręki… Czy Mary uda się zdobyć miłość Travisa? Czy mieszkańcom wioski uda się przetrwać inwazję zombie? Czy istnieje coś poza „Lasem Zębów i Rąk”? Akcja książki cały czas jest utrzymana na wysokim poziomie, co uniemożliwia oderwanie się od lektury. Na każdej stronie czeka nowa zagadka, nowe pytanie. Nie zabraknie również wątku miłosnego i licznych intryg. Pojawią się też żyjące umarlaki – czyli zombie. Pod koniec książki wyraźnie da się odczuć klimat grozy i horroru. Co takiego urzekło mnie w „Lesie Zębów i Rąk”? Na pewno wszechobecna tajemniczość, świetnie wykreowany świat z zagadkowymi postaciami. Ale również to, że książka wywiera na czytelniku całą gamę emocji. Narracja jest prowadzona w pierwszej osobie, przez Mary, co umożliwia nawiązanie z główną bohaterką specyficznej więzi. Czułam się jakbym jej towarzyszyła, czasem nawet jakbym to ja była nią. Ciężko mi również jakkolwiek zaklasyfikować tę książkę. Owszem, jest pełna elementów fantastycznych, ale również ma do przekazania pewne głębsze wartości, ma otworzyć serca i umysły czytelników. Po przeczytaniu „Lasu Zębów i Rąk” zdecydowanie można dopisać mnie do listy fanów twórczości Carrie Ryan. Na dodatek zakończenie daje do myślenia poprzez swoją zagadkowość. Nie mogę się doczekać kolejnego tomu z tej serii – mam nadzieję, że będzie równie dobry. A może nawet lepszy?

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Opowieść o niełatwym dorastaniu, potrzebie wolności, marzeniach i ich zderzeniu z brutalną rzeczywistością, podporządkowaniu i buncie... Polecam! (2011-08-25)

kasandra85 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Ostatnio zrobiło się bardzo głośno o książce „Las zębów i rąk” autorstwa Carrie Ryan. Zachęcona licznymi recenzjami i opiniami wprost nie mogłam doczekać się kiedy lektura wpadnie w moje ręce. Stało się to kilka dni temu i mimo, że mam całe stosy innych pozycji w kolejce do czytania, nie mogłam odmówić sobie przeczytania tej książki poza kolejnością. Tak jak intuicja mi podpowiadała, lektura okazała się świetną rozrywką. Przyszłość. Ludzi ogarnęła dziwna i straszliwa choroba, na którą nie ma lekarstwa. My przeniesiemy się do pewnej osady otoczonej specjalnym ogrodzeniem. Za nim nie ma już nic. Za nim, są tylko Nieuświęceni. Główną bohaterką dzięki której poznamy życie w tej małej wioseczce jest Mary. Jest to młoda i pełna marzeń dziewczyna, której szara egzystencja w zamkniętej przestrzeni coraz silniej dokucza. Pragnie zobaczyć co takiego znajduje się za siatką, a zwłaszcza marzy o zobaczeniu na żywo oceanu, o którym tak wiele opowiadała jej matka. Na dodatek cale zgromadzenie rządzi się odmiennymi prawami, niż te do których zdążyliśmy się przyzwyczaić. Władzę sprawuje Siostrzeństwo, które wie prawie wszystko co się dzieje za ogrodzeniem oraz Strażnicy, którzy dbają o porządek. Co w tym skomplikowanym świecie spotka naszą bohaterkę i czy jej marzenia się spełnią? Co się jeszcze wydarzy? Nic nie zdradzę, ale za to zaproszę Was do książki. Warto! Bardzo chciałam tę powieść przeczytać, jednak nieco obawiałam się, że znając tyle pochlebnych opinii zwyczajnie się rozczaruję. Całe szczęście nic takiego nie miało miejsca. Warto zacząć od motywu przewodniego a więc zombie. Niby wiele było książek z takimi na wpół żywymi bohaterami, ale ta książka niesie za sobą powiew świeżości. Język jest naprawdę ciekawy i piękny a bohaterowie świetnie opisani i przedstawieni. Na uwagę zasługuje ponury, mroczny klimat, który udzieli się szybko czytelnikowi i jednocześnie wzmocni odbiór lektury. Całość czyta się niezwykle szybko i przyjemnie. Dużym plusem jest zagadkowe zakończenie, które rodzi tyle samo pytań co odpowiedzi. Idealna taktyka, ponieważ już nie mogę doczekać się drugiego tomu. „Las zębów i rąk” to książka nie tylko dla młodzieży. Z pewnością i starsi czytelnicy znajdą tu dla siebie wiele ciekawych wątków. Jest to opowieść o niełatwym dorastaniu, potrzebie wolności, marzeniach i ich zderzeniu z brutalną rzeczywistością, podporządkowaniu i buncie. Do tego wszędobylskie tajemnice, wątek miłosny, dreszczyk emocji, jak i wstrząsające sytuacje oraz refleksje to początek wrażeń, jakie czekają na czytelnika. Myślę, że warto tej książce dać szansę. Polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam! (2011-06-02)

Joanna Saduniowska  Więcej o recenzencie

„Las Zębów i Rąk” to historia pewnej wioski w Lesie. Wioski otoczonej kilometrami siatki, odgrodzonej w ten sposób od niebezpieczeństwa, jakim są Nieuświęceni – przerażające stworzenia, które za cel mają tylko jedno: dopaść ofiarę i pożreć ją. Jak by nie patrzeć - żywe trupy. Kilka pokoleń pracowało nad tym, żeby stworzyć ten pozornie bezpieczny zakątek. Tylko co się stanie, kiedy wróg znajdzie jednak sposób, żeby przedrzeć się przez siatkę? Tego dowiemy się z opowieści Mary – głównej bohaterki. Od momentu, kiedy zacznie swoją opowieść będzie musiała zmagać się z wieloma problemami. Nie jest to kolejna historia o naiwnej młodzieńczej miłości, która zajmuje większą część akcji. Fakt, Mary przeżywa swoją pierwszą wielką miłość i problemy z nią związane, ale poza tym mamy tu poruszone dosyć ważne kwestie, takie jak żałoba dziecka po stracie rodziców, kryzys wiary, odrzucenie przez najbliższych a przede wszystkim wiarę w marzenia. Bo Mary całe życie marzyła o oceanie. Matka opowiadała jej historie przodków o tym, jak żyło się przed Powrotem i mimo, że wszyscy uważali je za bajki, Mary wiedziała, że są prawdziwe, że gdzieś tam jest ocean i wielkie domy sięgające nieba. Zawsze tak bardzo chciała je zobaczyć. Paradoksalnie atak wroga na wioskę jest dla niej szansą na spełnienie marzeń. Ile Mary będzie w stanie poświęcić dla tego marzenia? I czy to jest właśnie to, czego najbardziej pragnie? Musicie przeczytać książkę, żeby się tego dowiedzieć. Ja mogę Wam tylko powiedzieć, że to jedna z lepszych młodzieżówek, jakie czytałam od dłuższego czasu. Autorka nie skupia się tu głównie na wzdychaniu bohaterki do chłopaka. Nie ma tu żadnego wyznawania sobie miłości po trzech dniach znajomości, uczucie rozwija się powoli, obserwujemy cały proces budowania więzi emocjonalnej, co jest bardzo naturalne i wiarygodne. Ponad to mamy wartką akcję, problemy przytłaczające bohaterów mnożą się i mnożą a autorka tworzy taką atmosferę, że można odnieść wrażenie, iż właśnie tkwimy w lesie i razem z bohaterami walczymy o przeżycie. Jeśli szukacie książki zaskakującej, przy której poczujecie dreszcz na plecach, napięcie co rusz sięga zenitu a czytelnik co chwilę wstrzymuje oddech z przejęcia, to bez wątpienia jest to właśnie ta książka. Z czystym sumieniem polecam każdemu, kto lubi takie mroczne historie lub dopiero chce zacząć swoją przygodę z nimi. Ja mogę teraz tylko z niecierpliwością czekać na kolejny tom.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowująca i mocno przeciętna (2011-05-20)

Aune  Więcej o recenzencie

Po przeczytaniu wielu przychylnych komentarzy nastawiłam się na ciekawą, niesztampową powieść o jaką trudno we współczesnej literaturze młodzieżowej spod znaku fantastyki. Tym razem obyło się bez wampirów, ale za to mamy do czynienia z hordami zombie. Mało nowatorskie. Nic mnie nie zaskoczyło, nie wzruszyło, a już na pewno nie było momentów grozy. Krwiożerczy Nieuświęceni to za mało by mnie przestraszyć. Wątek romantyczny opisany bez polotu, natomiast główna bohaterka - Mary - jest miejscami irytująca. Książka pisana jest w pierwszej osobie, za czym osobiście nie przepadam, więc tym bardziej nie potrafiłam polubić Mary. Żałuję, że kupiłam tę książkę i na pewno nie skuszę się na kolejne części.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

i tak i nie (2011-05-15)

Liana Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Książka bez wątpienia ciekawa i dobrze napisana, trzyma w napięciu do końca, choć jednocześnie zdarzają sie dłużyzny. Trochę zbyt powtarzalny schemat ciągłej ucieczki przed zombi zaczyna nużyc, a jednoczesnie wykreowany obraz jest bardzo plastyczny. Poza oczywista analogią ( ksiązka i nakręcony na jej podstawie film "Jestem legendą") - mam skojarzenia...z niektórymi romansami Gregory, a konkretnie trylogią Meridion. Podobnie, jak tam - postac głównej bohaterki, goniącej ślepo za marzeniem - nie bardzo przypadła mi do gustu... Czyta się z zainteresowaniem, ale ja preferuję jednak coś innego...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To nie jest paranormal! (2011-05-06)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Na wstępie gromkim głosem zakrzyknę - to nie jest kolejny paranormal! Otóż znowu jestem mile zaskoczona. Godząc się na recenzowanie książki, myślałam, że to będzie romans z udziałem sił nadprzyrodzonych (uwaga, gdyby ktoś jeszcze do tej pory się nie zorientował - ja takie nawet lubię). A otóż jakie było moje zaskoczenie, gdy czytając, z każdą stroną coraz bardziej uświadamiałam sobie, że tej książce najbliżej jest do znanego zapewne wszystkim filmu "Jestem legendą" ze świetną rolą Willa Smitha. Kto jeszcze nie oglądał - polecam. Wracając do książki - rzecz dzieje się w bardzo, bardzo odległej przyszłości. Jakaś infekcja powoduje, że ludzie umierają, po czym "budzą się" właśnie w takiej postaci, jak w tamtym filmie - blade zombi pragnące tylko krwi i ludzkiego mięsa. Zwierząt nie atakują, chcą tylko ludzi. Główna bohaterka - dziewczyna imieniem Mary - wychowuje się w leśnej osadzie, otoczonej przez siatkowy płot. Osada jest ogromna - wszak ludzie musieli jakoś sobie zorganizować życie, więc kolejne pokolenia tylko ulepszały ogrodzenie, usprawniały różne konieczne narzędzia, urządzenia i mocno modliły się do Boga. Religia przetrwała. Dzieci uczono, że ich enklawa jest ostatnim miejscem na ziemi, w którym żyją ludzie. Matka Mary opowiadała jej legendy o oceanie, o domach dotykających chmur i w ogóle o tym, jak żyli ludzie przed Powrotem. Dlatego Mary marzy o ujrzeniu oceanu i wierzy, że on gdzieś musi być. Te marzenia kierują nią w kluczowym momencie jej życia. Więcej nie zdradzę, a jeśli ktoś chciałby to przeczytać, to naprawdę polecam. Narracja utrzymana jest w czasie teraźniejszym, co bardzo mocna wciąga nas w świat Mary, jej brata i narzeczonego - odnosiłam wrażenie, że jestem tam razem z nimi i czuję na karku ohydny odór Nieuświęconych - tak nazywano te monstra, w jakie przekształcają się ludzie po zarażeniu. Książka jest niesamowita, a wizja przyszłości ludzkości wstrząsająca. Mogę jedynie zdradzić, żeby jeszcze bardziej zachęcić, że Nieuświęceni zmuszają naszych bohaterów do jakiegoś ruchu, bo dalsza egzystencja za siatką enklawy nie będzie już możliwa. Ten tom jest pierwszy, cieszę się, bo dzięki temu może w końcu poznam przyczynę tego kataklizmu. Bo po raz kolejny postawiono pytanie - co ludzi pchnęło do stworzenia takiego wirusa?

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

REWELACJA! (2011-05-03)

Tajemnica  Więcej o recenzencie

„Las zębów i rąk” Carrie Ryan to książka, przez którą można pokochać fantastykę na zawsze. W chwili, w której zaczęłam ją czytać świat realny przestał dla mnie istnieć, nic a nic mnie nie interesowało liczyło się tylko to, co wydarzy się na kolejnych stronach. Wiele książek pożerało mnie z butami, ale to, co zrobił ze mną „Las” jest nie do opisania. Nie spałam, nie jadłam, zastanawiam się, czy ja w ogóle oddychałam?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Śmiertelnie dobry "Las Zębów i Rąk" (2011-04-29)

Zuzanna Szulist  Więcej o recenzencie

Niesamowita powieść, która zabiera nas do okrutnego i niebezpiecznego świata. Jeszcze nigdy nie czytałam książki, której tak bardzo nie potrafiłabym sobie odmówić. „Jeszcze rozdział, jeszcze jeden” – mówiłam i ponownie zanurzałam się w niezwykłym świecie wykreowanym przez autorkę, dosłownie pochłaniając strony. Z niecierpliwością czekałam na to, co się wydarzy. Ciągle pojawiają się nowe elementy, które są zaskoczeniem zarówno dla bohaterów, jak i dla czytelnika, dosłownie cały czas jesteśmy zaskakiwani czymś nowym. Czytając książkę nie znajdziemy ani chwili wytchnienia, fabuła goni nas niczym Nieuświęceni swoje ofiary. Czułam autentyczny strach i napięcie, czułam ból złamanej nogi jednego z bohaterów i ostre pazury Nieuświęconych w swoich włosach, płakałam, kiedy ktoś zginął. "Las Zębów i Rąk" to także opowieść o miłości, dodam, że jedna z najpiękniejszych, jakie zdarzyło mi się poznać. Polecam wszystkim tę powieść, jestem pewna, że nikt się na niej nie zawiedzie.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji