Latarnik

Mroczno i szybko - typowa Camilla (2012-05-05)

Fuine Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Przyznaję, że w niezbyt dalekiej przyszłości z pewnością pochłonę "Fabrykantkę aniołków", podobnie jak łapczywie (choć w mieszanej kolejności) przeczytałam wszystkie poprzednie części sagi Camilli Lackberg o Erice i Patriku jednego już nazwiska. Domyślam się, że ta przesympatyczna para bohaterów z jej dziećmi, problemami, rodziną, przyjaciółmi i rozterkami życiowymi zawsze budzić we mnie będzie ciepłe uczucia, bo autorska prezentacja ich dziejów jakoś tak miło w serce zapada. Nie zmienia to jednak faktu, że wciąż jeszcze szukam (z przysłowiową świecą) powieści pani Lackberg, którą mogłabym ocenić na piątkę. I nie znajduję... Dla porównania, Jo Nesbo z książki na książkę stawał się doskonalszy, osiągnąwszy już coś na miarę mistrzostwa w "Pierwszym śniegu". Camilla Lackberg uparcie i jednolicie popełnia powieść za powieścią, każdą z nich odrębną, a jednak jakby z jednej matrycy schodziły. Trochę historii, nieco trupa i spora dawka szokującej obyczajowości, podlana sosem Hedstromów. Także "Latarnik" doskonale wpisuje się w ów schemat: nie chcąc zdradzać zbyt wiele, mamy więc wyspę z duchami, tajemnicze zniknięcie latarnika z przeszłości, zamordowanego jak najbardziej aktualnie księgowego, wystrychniętego na dudka starego capa, kobietę z dzieckiem i dreszcze już nawet nie przerażenia, a zwyczajnej odrazy, w zakończeniu. Wszystko to przedstawione klinicznie, chłodnym okiem, z punktu laboranta (aka autorki) testującej co jeszcze czytelnik przełknie bez zamknięcia okładek. Elementy układanki jak zwykle zazębiają się zręcznie, książka czyta się błyskawicznie, z uśmiechem i ze zgrozą i... no właśnie. Babie takiej jak ja zapewne to wystarczy. Nie na darmo nazwano już publikacje Camilli Lackberg "babskimi kryminałami", ale co z innymi czytelnikami? Testując po rodzinie, zachwyceni nie byli. Sztampa, ocenili. Z czym mimo całej sympatii dla autorki zdecydowanie się zgadzam. Fjallbacka rządzi na księgarskich półkach, ale coraz wyraźniej wyłącznie jako lektura plażowo-podróżno-grillowa. A szkoda...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

rewelacja! (2012-04-27)

pati1  Więcej o recenzencie

Kolejna powieść Camilli Lackberg... Wciągająca, niepozwalająca się oderwać, wręcz "zmuszająca" do ciągłego czytania. Przeczytałam w ciągu jednego dnia. Czekam niecierpliwie na następną część.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Latarnik (2012-04-14)

Aleksandra Świerczek  Więcej o recenzencie

Camilla Lackberg jest szwedzką pisarką powieści kryminalnych, która z wykształcenia jest ekonomistką. Uznawana jest ona za mistrzynię skandynawskiej literatury, a w 2010 roku znalazła się w ścisłej czołówce najlepiej sprzedających się autorów w Europie. "Latarnik" jest siódmą częścią cyklu, która przypadła do gustu tysiącom czytelników z całego świata. Trudno jest odmówić Camilli Lackberg szeroko pojętego talentu, który wywołał wiele szaleństwa wśród Moli Książkowych. Uważana jest ona za mistrzynię w swoim fachu i dlatego właśnie zdecydowałam na kolejne spotkanie z twórczością tej autorki. W życiu Patricka zaszło wiele zmian. Po trudnej sytuacji zdrowotnej, a także wypadku Eriki, przyszedł czas na zajęcie się parą bliźniąt, które przedwcześnie przyszły na świat. W końcu mężczyzna zmuszony jest do powrotu do pracy, gdzie czeka na niego kolejne zlecenie. Ofiarą morderca okazał się lubiany i nie konfliktowy mężczyzna, który pracował jako dyrektor finansowy w Radzie Gminy. Zadaniem komisarza jest odtworzenie jego życia i odkrycie zawiłej prawdy, która okazuje się zupełnie nie oczekiwana. Mniej więcej w tym samym czasie, siostra Eriki nie radzi sobie ze stratą nienarodzonego dziecko. Mimo starań najbliższych, oddala się od nich i zamyka się we własnym świecie. Do czego prowadzi cała ta sytuacja? Czy policji uda się odnaleźć morderce? Jaki związek z tym wszystkim ma jedna z bohaterek tej książki? Zagłębianie się w lekturze napisanej przez Camille Lackberg, sprawiło mi wiele przyjemności. Po raz kolejny miałam bowiem do czynienia z lekturą, która wywołała we mnie tak ogromne emocje, że jeszcze przez długi będę o niej pamiętać jako o książce pełnej intryg i niedomówień. Na każdym kroku coś się dzieje, a szwedzka policja ma ręce pełne roboty. Nie znajdziemy w niej czas na spokojny wdech i rozważenie wszystkich ewentualności, które nasuwają się na myśl po zapoznaniu się z co raz to nowymi poszlakami. Fascynujące w tej powieści są również podróże w czasie, które pozwalają nam rozumieć wydarzenia, które mają miejsce w teraźniejszości. Jestem więc pełna podziwu dla autorki, która z wielkim profesjonalizmem potrafiła pogodzić je ze sobą i sprawiła, że dzięki temu całość książki czytało się z jeszcze większą przyjemnością. "Latarnik" to pozycja literacka, która została napisana przy pomocy lekkiego języka. Lekturę chciałabym polecić wszystkim miłośnikom kryminałów. Gwarantuję wam, że nie pożałujecie! Jestem niemalże pewna, że odnajdziecie w niej wszystko to czego poszukujecie w powieściach kryminalnych. W przypadku prozy tworzonej przez Camille Lackberg, Mole Książkowi nie mają czasu na nudę. Po raz kolejny przekonałam się o tym, że Skandynawowie są mistrzami w pisaniu kryminałów. Strasznie żałuje, że dużo wcześniej nie udało mi się zapoznać z ich twórczością. Osobiście nie mogę się już doczekać, gdy zapoznam się z kolejnym tomem tego rewelacyjnego cyklu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

czytam jednym tchem (2012-02-10)

kruszyna  Więcej o recenzencie

Jestem wielka fanka Camilli Läckberg, czekam zawsze z utęsknieniem na kolejne części sagi. Boje się tylko, że kiedyś nastąpi koniec przygód Patrica i jego dzielnej zony Erici. Mam nadzieje ze "Latarnik" to nie jest ostatnia część, że będzie dalej jeszcze coś... Polecam wszystkim, naprawdę warto.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna! (2012-02-01)

Brygida Wiktorowicz  Więcej o recenzencie

Kocham tą pisarkę i każda z części jest wyjątkowa. Ta z duchami w tle, na prawdę mocna!!! POLECAM

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kolejny schematyczny odcinek sagi, ale czyta się szybko (2011-11-23)

Krzysztof Winiarek  Więcej o recenzencie

Kolejna pozycja Lackberg w tym samym duchu i wg tego samego schematu co poprzednie. Nie jest zła, ale przebieg akcji przewidywalny. Rozwlekłe opisy rodzinnych perypetii bohaterów z polskiego punktu widzenia są z tych z gatunku science-fiction pozostawiając wrażenie, że Szwecja to nie do końca normalny kraj. Czytając kolejne powieści odnoszę wrażenie że cała seria powinna nosić tytuł "Kobieta która nienawidzi mężczyzn".

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wstrząsająca (2011-11-22)

ANNIKA  Więcej o recenzencie

Najbardziej wstrząsająca książka tej autorki, realistycznie pokazuje bezwzględność i brutalność świata przestępczego, który wkracza w życie 'zwyczajnych' ludzi i czasami ich 'pochłania' i mimo pomocy innych ludzi nie ma dla nich ratunku... po przeczytaniu kilka dni wracałam do niej myślami i było mi bardzo smutno... Anika

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kryminał z duchami w tle... (2011-11-18)

Izabella Urbańska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Inspektor Patrik Hedstrom – gwiazda lokalnej policji w Tanumshede, mimo zaleceń lekarzy nie ma szans, by w najbliższej przyszłości zacząć się oszczędzać. Oprócz poważnych problemów rodzinnych ma na głowie sprawę morderstwa Matsa Sverina – spokojnego, powszechnie lubianego człowieka, pracownika urzędu gminy, który kilka miesięcy temu po dłuższej nieobecności wrócił do rodzinnej Fjalbacki i w zasadzie nie zdążył się jeszcze narazić nikomu z miejscowych. A jednak to właśnie on został zastrzelony we własnym mieszkaniu, z którego nic nie zginęło. W siódmym już tomie popularnego cyklu kryminalnego jak zawsze znajdziemy wiele postaci znanych z poprzednich tomów i będziemy śledzić ich prywatne życie, jednak dreszczyk emocji pojawi się w związku z obecnością nowych bohaterów uwikłanych we własne traumatyczne przeżycia, którzy zburzą spokój mieszkańców zwykle spokojnej Fjalbacki. Tym razem taką osobą jest Annie. Po tragicznych wydarzeniach, jakie rozegrały się w jej życiu, wraz ze swoim synkiem znajduje ona schronienie na tzw. Wyspie Duchów – małym skrawku lądu ze starą, już nieczynną, latarnią morską i niedużym domkiem. I właśnie wątek dotyczący dawnych i obecnych mieszkańców tej wyspy był dla mnie najciekawszą częścią książki, gdyż wiąże się z nim wiele intrygujących, tragicznych i poruszających wydarzeń z przeszłości. To, co wydarzyło się tu w 1870 roku, kiedy posadę latarnika objął Karl, a w małym domku zamieszkała jego żona, wpłynie także na Annie, która najlepiej wie, czy rację mają miejscowi, mówiąc, że wyspa pełna jest duchów tych, którzy na niej zmarli. Miłośnicy powieści C. Lackberg nie zawiodą się i tym razem. Znów spotkają się z sympatyczną rodziną P. Hedstroma, której nie omijają trudne sytuacje. Jednak z każdą kolejną książką coraz wyraźniej widać, że pisane są one tak, by mogły służyć za gotowy scenariusz. Dominują dialogi, a narracja ogranicza się do podania najważniejszych wiadomości. Wszystko to sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie, ale wielbiciele S. Larssona raczej nie odnajdą w niej emocji towarzyszących lekturze „Millenium”.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji