Le Grand Tango. Życie i muzyka Astora Piazzolli

Argentyński Gershwin (2009-02-22)

Joanna Kapica-Curzytek  Więcej o recenzencie

Astor Piazzolla (1921-1992) pozostawił po sobie muzykę niezwykłą, o brzmieniu niepowtarzalnym, rozpoznawalnym od pierwszych nut. Jej korzenie są na wskroś argentyńskie: to tango, wzbogacone elementami muzyki klasycznej i jazzu. Słuchając tej muzyki czujemy się zaintrygowani: kim był jej twórca i jak tego dokonał, że tango z tanecznych lokali prowincjonalnej Argentyny trafiło do najlepszych sal koncertowych całego świata? Odpowiedzi na te pytania możemy znaleźć w niniejszej biografii. Autorzy podjęli się napisania jej w kilka lat po śmierci kompozytora, zatem przedstawione tutaj wydarzenia z jego życia są szczegółowo udokumentowane licznymi artykułami oraz bezpośrednimi rozmowami z rodziną i przyjaciółmi. Piazzolla spędził pierwsze lata życia częściowo w Argentynie, częściowo w USA, dorastał więc w otoczeniu wielu kultur. Jego dzieciństwo było urozmaicone i pełne przygód, nie brakowało w nim nawet epizodów... z życia ulicznego. Gdy w wieku 8 lat mały Astor dostał od ojca bandoneon, wtedy jeszcze nikt nie przeczuwał, że będzie on jego wirtuozem i że to ten instrument stanie się całym sensem jego życia. Czytając biografię, towarzyszymy Astorowi Piazzolli w pełnym wydarzeń życiu artystycznym, na które składały się koncerty i praca kompozytorska. Przełomem był dla niego stypendialny wyjazd do Francji i lekcje kompozycji u Nadii Boulanger - od tego momentu ukształtowała się w pełni dojrzała artystyczna wizja kompozytora: tworzenie muzyki prawdziwie klasycznej, której rdzeniem jest tango przenikające się ze współczesnymi brzmieniami. Z tego powodu Piazzolla miał w Argentynie równie zagorzałych zwolenników, jak i przeciwników. Autorzy biografii wiele miejsca poświęcają toczonym przez nich sporom. Przeciwnicy zarzucali mu "profanację" narodowego skarbu, jakim jest tango, zwolennicy zachwycali się jego pełną ekspresji nowatorską muzyką oraz wirtuozerią: bandoneon Piazzolli potrafił sięgać wyżyn romantyzmu i głębi dramatu. Sam kompozytor pozostał jednak wierny sobie, swojej twórczej drodze i muzycznej tożsamości, nie przestając intensywnie tworzyć, koncertować i nagrywać. Autorzy piszą o tym szeroko i szczegółowo: na kartach książki ożywa barwny świat artystyczny dawnej Argentyny oraz innych krajów Ameryki Południowej. Poznajemy tamtejszą kulturę, życie codzienne, a nawet kulisy polityki, co dla czytelników stanowi prawdziwy rarytas, gdyż tego rodzaju biograficzno-literackich podróży w tamte miejsca nie ma zbyt wiele w dostępnej nam literaturze. Autorzy biografii sportretowali Astora Piazzollę również w życiu prywatnym. Przyjaciele zapamiętali go jako człowieka pełnego życzliwości i pogody ducha, choć w sprawach artystycznych - wymagającego i nieustępliwego. Jego życie rodzinne ukazane jest w książce bez retuszu - choć było na ogół pogodne i szczęśliwe, nie było również idealne. Relacje z najbliższymi nie zawsze układały się wzorowo, ale z drugiej strony zapewne można byłoby znaleźć znane osoby, mające na swoim koncie dużo więcej skandali. Kompozytora nazywano "argentyńskim Gershwinem", który - im bardziej oryginalny, tym bardziej stawał się uniwersalny. Jego utwory w pulsującym rytmie tanga, raz usłyszane, zapamiętuje się na zawsze. Nie ulega wątpliwości, że z biegiem lat będą one znane i cenione coraz bardziej. Dzięki tej biografii nie tylko ta muzyka przemówi do nas jeszcze bardziej i nabierze głębi, ale zapisze się nam w pamięci także jej twórca.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji