Lekka komedia

Świetne (2012-04-11)

2big  Więcej o recenzencie

Lekka Komedia to pierwsza moja książka tego autora, przeczytana przez przypadek. Już wiem, że nie będzie ostatnia. Zafascynował mnie zwłaszcza klimat tej powieści, tak inny od zabieganego świata, w którym żyjemy według zegarka i nie możemy sobie pozwolić na drobne choćby szaleństwa, bo od razu wali nam się plan dnia, jeśli nie tygodnia. Autentycznie wypoczywałam przy tej książce, czując odrobinę tego luzu, choćby tylko na parę chwil przed snem. Będę ją długo pamiętać, bo sprawiła mi wiele przyjemności.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Iskrzyło do czasu (2011-06-11)

Agnieszka Kusiak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jest to sztuka teatralna w sztuce. Autor lekkich komedii o zabarwieniu kryminalnych fars, bohater powieści, staje się ofiarą swojego zawodu w sensie dosłownym i w przenośni. Oto bowiem sztuka schodzi z desek teatru i wkracza w jego życie czyniąc go aktorem obsadzonym w roli głównej, sprawcą morderstwa bez alibi. Mendoza stworzył ciakawą i zarazem barwną książkę, niemniej jednak po skończeniu czytania doszłam do wniosku, że jest to powieść o niczym. Nic nie wnosi dla czytalnika. Oto chadzamy po uliczkach Hiszpanii, siedzimy w burdelach, łazimy nocami po zakamarkach, do których nie dociera nawet blask latarń, siedzimy przy whiskey w doborowym towarzystwie. Poznajemy też obrzydliwą naturę męską, zazdrosników, mężów zdradzających swe żony, facetów myślących "jajami". Jednak to już jest nam znane, a czytanie powieści, lekkiej historii, z początku, przy odkryciu mordu, zmusza nas do poszukiwania winnego/winnej, po to, by w konsekwencji dowiedzieć się, że zabójstwo i sam jej sprawca to nikt ważny, a komisarz policji zostaje zwolniony i to wcale nie w wyniku spartaczonego śledztwa. Tyle stron czytałam, by dojść do wniosku, że to jest banał w banale. A szkoda. Wielka szkoda.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W uliczkach Barcelony (2010-11-24)

Monika Bojanowska  Więcej o recenzencie

Bezpieczny świat Carlosa Prullasa, znanego barcelońskiego komediopisarza, zostaje poważnie zagrożony przez jeden nierozważny krok. Z pozoru niewinny, błahy romans z początkującą aktorką, romans, jakich wiele już miał w swym życiu znany autor, sprawia, że frankistowski reżim poważnie zaczyna zagrażać owemu bezpiecznemu życiu don Carlosa. Zawiśnie nad nim groźba więzienia, utraty dobrego imienia, atmosfera skandalu, która zniszczy szczęśliwe ognisko domowe. W ciągu kilku tygodni upalnych wakacji, gdy rodzina odpoczywa na prowincji, Prullas słomiany wdowiec, dogląda codziennie prób swej najnowszej sztuki „Pa, pa, cwaniaczku”. Nie jest to ambitna komedia, ale jak dotąd tego rodzaju sztuki zapełniały skutecznie sale teatralne i przyniosły popularność zarówno twórcy, jak i aktorom. Don Carlos wiedzie beztroskie życie, korzystając z uroków posiadania bogatej żony, nie musi się kłopotać pustym żołądkiem ani nawet pustym łożem. No i właśnie jego skłonność do pięknych dziewcząt, a szczególnie do jednej z aktorek, ściąga mu na głowę podejrzenie o morderstwo. Kilka tygodni walki z upałem, z podejrzanymi typkami oraz z podejrzeniami władz, które dopatrują się już wielkiego spisku, zmusza don Carlosa do wielkich zmian, których już nie uda się uniknąć. Jego przygody, których również nie udaje się uniknąć warte są bliższego poznania i dadzą gwarancję, że nie znuży nas długa opowieść. W „Lekkiej komedii” lekko zostaliśmy przeniesieni do Barcelony lat czterdziestych. Bo gdzieżby indziej skoro Eduardo Mendoza jest autorem niniejszej powieści?! Stolica Katalonii stała się już głównym i stałym bohaterem powieści hiszpańskiego pisarza. Za pośrednictwem swych książek znakomicie reklamuje miasto, aczkolwiek w niektóre zaułki lepiej się nie zapuszczać. Barcelonę mamy możliwość poznać w każdym okresie, w każdej perspektywie z dokładnym opisem. Poza reprezentacyjną częścią miasta, zamieszkałą przez bogaczy, poznamy również owe mroczne zaułki, gdzie króluje bieda, brud i przestępczy półświatek. Ale nie ograniczajmy się do Barcelony. Na arenie międzynarodowej wciąż jeszcze trwają procesy norymberskie, gdzie rozlicza się już niemieckich przedsiębiorców z ich bezkrytycznego poparcia dla faszyzmu. Przemilcza się zbrodnie Sowietów. ONZ izoluje Hiszpanię, co świadczy, że rządy w tym kraju wciąż nie są demokratyczne. Na całym świecie swoje triumfy święci epoka kina. Ludzie chcą normalnie żyć bez opowiadania się po stronie jakiejkolwiek ideologii, pracować i móc kupować chleb. A jednak nie dla wszystkich jest normalne życie…

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji