Listy na wyczerpanym papierze

Pretensjonalne (2011-12-16)

katta  Więcej o recenzencie

Zupełnie nie trafiony prezent. Staranne wydanie ukrywa wewnętrzną pustkę. Mimo nobliwego autorstwa, język i wypowiedzi zawodzą czytelnika. Słowotok, ale brak treści. Pozerstwo i autokreacja zamiast oczekiwanej szczerości i uczucia. Czy to przypadek, że "skromny" współautor korespondencji rzuca wyzwanie całej polskiej literaturze? Większe wrażenie robi na mnie znakomity "pi ar" Jana Chryzostoma. Pośmiertne wydanie... Mam nadzieję, że skromność, bo chyba za życia oboje nie zgodziliby się na publikację. Chcę wierzyć, że byliby książką raczej zażenowani i zawstydzeni.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

ładnie wydana, ale nie wciąga (2011-11-26)

Magdalena Murawska  Więcej o recenzencie

Jestem pożeraczką książek i od dłuższego czasu miałam ogromną ochotę, żeby przeczytać tą właśnie. Przeczytałam 1/4 i nie mogłam się wciągnąć, próby dokończenia książki podejmowałam dwukrotnie. Później, koleżanka od której książkę pożyczyłam przyznała, że dotarła do połowy i też nie może dokończyć. Dużym plusem jest wydanie, ale czy to wystarczy?

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Literatura polska zna piękniejsze przykłady korespondencji (2011-06-24)

kurczaczek Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Osoby, które zachwycają się "Listami na wyczerpanym papierze" powinny sięgnąć po listy Witkacego do Jadwigi Unrug (wydane w "Listach do żony"), po listy Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i jej męża Stefana Jasnorzewskiego (fragmenty dostępne w "Wypominkach" Joanny Siedleckiej oraz we wspomnieniach pt. "Lilka"), listy Haliny Poświatowskiej (m.in. we wspomnieniach "Ja minę, ty miniesz..."). Korespondencja między Przyborą a Osiecką nie robi na mnie żadnego wrażenia, kiedy konfrontuję ją z wcześniej wymienionymi przykładami. Książka, owszem, starannie wydana, na pożółkłym papierze, który dodaje jej takiego staromodnego uroku, ze starannie dobranymi fotografiami, skanami telegramów, depesz, jest jakimś świadectwem bohemy tamtych czasów, mówi coś o światku artystycznym, ale jest to świadectwo raczej smutne... Osiecka wydaje mi się po tej lekturze płytka (przechwałki o alkoholu czy fragmenty dotyczące obaw o poczęcie dziecka - nazywanego "tym małym gówniarzem" są wręcz żenujące). Sam związek tych dwojga jest od początku chory (Przybora był wówczas mężem Igi), nierealny (nie byłoby tych listów, gdyby nie to, że w trakcie romansu oboje przez wiele miesięcy przebywali zagranicą. Gdy tylko spędzali ze sobą trochę więcej czasu, to natychmiast się kłócili i rozstawali), a jedyna z niego korzyść, to piękne piosenki, które oboje w tym czasie napisali. Przeczytałam tę książkę, gdyż otrzymałam ją w prezencie. Sama bym jej pewnie nigdy nie kupiła. W połowie czytania sprawdzałam, czy dużo jeszcze mi zostało do końca i czemu tak dużo? Jeśli chodzi o płytę, to świetnie listy Przybory czyta Piotr Machalica, natomiast Magdy Umer po prostu nie da się słuchać! Przynajmniej moje uszy więdły, słuchając jej sposobu narracji. Podsumowując, wydaje mi się, że wartość tej książki sprowadza się do tego, że jest to jakieś świadectwo tamtych czasów. Jednak jeśli ktoś nie jest specjalnie zainteresowany życiem Przybory lub Osieckiej, to wiele nie straci, jeśli tej książki nie przeczyta.

(11 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ani wielki romans, ani wielka literatura (2011-06-03)

margaritare  Więcej o recenzencie

Romans zwykły, przeciętny jakich wiele wokół nas. Listy, gdyby nie wiersze w nich zawarte, są raczej nużące i infantylne. Wartościowe one były jedynie dla Tych dwojga, którzy najwyraźniej po śmierci stracili prawo do intymności. Książka jest rzeczywiście pięknie wydana. Każde nowe nazwisko pojawiające się w korespondencji jest opatrzone odpowiednim wyjaśnieniem z kim mamy do czynienia. Mankamentem jest, że Wydawca odebrał prawo czytelnikowi do oceny twórczości owych osób, pisząc ex cathedra przy ich nazwiskach „wybitny”. Książka przywodzi mi na myśl utwór Wysockiego „Ya ne liubliu” Ogólnie książka na trójkę z plusem.

(8 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Genialne!!! (2011-05-28)

czwarta czarownica  Więcej o recenzencie

Przepiękna książka! Mistrzostwo słowa, wirtuozeria uczuć i fantastyczna szata graficzna. Pełny, bezgraniczny zachwyt. Pozostaje chyba tylko jedno - Wielkie podziękowanie dla Pani Agaty Passent, że zgodziła się na publikacje!

(2 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Można do niej wracać i warto... (2011-04-11)

Aleksandra Stefańska  Więcej o recenzencie

Idealne dla ludzi, którzy chcąc uciec od codzienności lubią odpocząć przy poezji. Daje ten odpoczynek i daje poczucie "dobrego świata". Dla mnie bardzo dobra książka. Nie wiem czy ją polecać sympatykom poezji obojga. Wiem, że mogę ją polecić osobom, które wpadły w rutynę myślenia. Książka bardzo dobrze nastraja. Można do niej wracać i wracać. A wracać warto.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Doskonała rzecz (2011-03-16)

Agnieszka Cupak  Więcej o recenzencie

Książka, którą zaliczam do tych z najwyższej półki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O pięknej, nieszczęśliwej miłości słów kilka (2011-02-20)

Dominika Krawczak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jak dawniej wyglądała miłość? Kiedyś, w czasach, kiedy ludzie zakochani, nie szli do komputera, nie wyznawali uczuć na Gadu-Gadu, tylko pisali do siebie listy, telegramy, czekali, tęsknili.... Jeśli chcemy odpowiedzieć sobie na to pytanie, warto sięgnąć po "Listy na wyczerpanym papierze", zbiór korespondencji, zakochanych w sobie dwóch ikon polskiej piosenki - Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory. Dostajemy w tej książce po prostu miłość. Taką niedzisiejszą, ale na wyciągnięcie ręki. Pani Magda Umer, pisząc przedmowę, zacytowała Przyborę, który po śmierci Agnieszki, na temat listów miał powiedzieć "(...)nie jestem w stanie tego zniszczyć.Myślę,że literatura polska by nam tego nie wybaczyła." Owszem, nie wybaczyłaby. Z jednego prostego względu:te listy to literatura z najwyższej półki. Oni pisali do siebie porażająco czule,w niektórych momentach pisali jakby własnym, nowym i co najważniejsze, wspólnym,językiem. Rozumieli siebie, dzielili się zachwytami dużymi i małymi. Czytając je, stajemy się świadkami poprzedniej epoki. Stajemy się przyjaciółmi wszystkich osób, tak ciepło i serdecznie wspomnianych przez jedną, jak i drugą stronę. Te pojawiające się w listach osoby to ówczesna elita. Wybitne postaci, które do dzisiaj są przez nas pamiętane. Warto też wspomnieć o pięknym wydaniu tej książki, którego koloryt, grafika, zewnętrzność, a przede wszystkim - zawarte prywatne fotografie artystów, tworzą perfekcyjną całość, godną obecności w każdej domowej biblioteczce.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka nie dla każdego... (2011-02-18)

buszująca97  Więcej o recenzencie

Piękna książka, ale też bardzo intymna. Momentami czułam się jakbym podglądała parę zakochanych. Jeśli ktoś nie ma wątpliwości moralnych czy takie rzeczy jak prywatna korespondencja powinny być wydawane to jak najbardziej spodoba mu się taka pozycja.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna literatura (2011-02-17)

Agnieszka Mazurkiewicz  Więcej o recenzencie

Poprostu mistrzowie słowa. Wiedziałem, że książka mi się spodoba, zanim do niej usiadłem, ponieważ kocham twórczość Przybory i Osieckiej (choć Osieckiej mniej), ale to co usłyszałem na audiobooku dołączonym do książki, spowodowało, zrobiło mi się słabo. Piszę oczywiście o dykcji Pani Umer. Z całym szacunkiem, ale ta kobieta ma problem z wymową, więc nie nadaje się na lektora. Na miłość Boską, przecież takie czytanie tych pięknych słów to profanacja. Do Machalicy, który był lektorem listów Przybory, nie mam uwag - czysto i z klasą. Pozdrawiam wszystkich

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji