Love 2

Mogło być lepiej (2009-10-15)

Piotr Szymański  Więcej o recenzencie

Nowoczesne studio nagraniowe, świetne aranżacje, cóż jednak z tego jeśli efekt jest zaledwie poprawny? Po dwukrotnym przesłuchaniu płyty żaden utwór nie zapada w pamięć, co przy wcześniejszych albumach się nie zdarzało.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Artystowskie retro niekoniecznie dla zakochanych (2009-10-07)

Art Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Najważniejsze na świecie słowo w tytule, nie musi być drogowskazem dla klimatu nowej produkcji paryskiego duetu. Ta jakże zacna i ponadczasowa deklaracja uczuć jest zaledwie pretekstem dla udanych eksperymentów brzmieniowych Air, gdzie natrafiamy zarówno na czarujące, lekkie melodie, ("So Light Is Her Football", "Heaven's Light", "Sing Sang Sung", "You Can Tell To Everybody") jak i bardziej zrywne kompozycje, noszące znamiona new-wave, ("Be a Bee") jak i prostotę synth-popu lat 80, ("Missing The Light Of The Day"). W "Tropical Disease", słuchamy neo-klasycyzujących motywów klawiszowych, pożenionych z dynamiką elektronicznego popu a zbudowany na subtelnych kontrastach "Eat My Beat", zaskakuje zgrabnym pop-rockowym mirażem, gładkim brzmieniowo i dalekim od jakiegokolwiek banału. I tak płyną sobie te przyjemne dźwięki, zapatrzone przede wszystkim w historię francuzkiej muzyki popularnej doby lat 60 i 70, lecz tym razem dyskretnie podszyte modnymi brzmieniami lat 80. A jakże inaczej. Repertuar "Love 2", na tle wszechpanującej popkultury XXI wieku, wybrzmiewa wiarygodnie, modernistycznie i atrakcyjnie. Świeżość muzycznych wizji duetu, może być intrygująco - inspirującym tłem dla prozaicznych spraw, w rozpędzonej rzeczywistości.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Powrót na księżycowe safari (2009-10-06)

mateusz smogulecki  Więcej o recenzencie

Moon Safari to bez wątpienia opus magnum francuskiego duetu Air i jedna z najważniejszych płyt zeszłego dziesięciolecia. Oparty na brzmieniu starych analogowych syntezatorów i rhodesów, stworzył zupełnie świeżą jakość, której jak dotąd nikomu nie udało się podrobić... Przynajmniej na tak wysokim poziomie. Z czasem panowie Nicholas Godin i JB Dunckel coraz bardziej odchodzili od konwencji, którą stworzyli co wychodziło im raz lepiej a raz gorzej. Na szczęście w porę się ogarnęli, odkurzyli wysłużone moogi, korgi i wokodery a przy okazji zmienili studio nagrań na nowoczesne i stylowe lokum o nazwie Atlas, położone w zielonym zakątku północnego Paryża. Efekt przerósł moje najśmielsze oczekiwania. W ciągu dwóch lat od premiery Pocket Symphony powstał materiał zupełnie inny niż to co udało się im nagrać przez ostatnie 10 lat a jednocześnie czerpiący garściami z Moon Safari czy nawet 10000 Hz Legend. Także znajdziemy tu piękne melodie o niezwykle kojącej, ciepłej barwie dźwięków, jak i nieco szybsze, psychodeliczne kawałki o bardziej surowym brzmieniu. Podsumowując każdy fan Air znajdzie tu dla siebie wszystko to co kocha najbardziej w twórczości tego francuskiego duetu... i być może przeżyje swoją drugą miłość.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Druga miłość (2009-10-03)

egzy  Więcej o recenzencie

Druga miłość. Tym mianem można określić stosunek do tej płyty. Kto ponad 11 lat temu zakochał się w "Księżycowym Safari" może śmiało powiedzieć - stara miłość nie rdzewieje. Ba, rdzy ani grama. Za to odnowienie cudownego uczucia w postaci cudownego "Love 2". Nicolas Godin i Jean-Benoît Dunckel nagrali swój nowy album w nowoczesnym studiu w Paryżu, co daje o sobie znać. Utwory zaaranżowane po mistrzowsku, jak na mistrzów chilloutu i elektroniki przystało. Na "Love 2" większą część stanowi muzyka instrumentalna. Wokal ograniczony został do minimum, co nie oznacza, że jest go zbyt mało. Proporcje są idealne. Francuzom nie można niczego zarzucić. Choć ich najnowsze dzieło można nazwać w pełni - ekskluzywnym - nie słychać ani sekundy przepychu, czy wyższości. Oto dowód, że ekskluzywność potrafi być przystępna dla przystępnych. Air - "Love 2" to prawdziwe Air, prawdziwa muzyka i prawdziwa druga miłość. W porównaniu do poprzednika "Pocket Symphony", "Love 2" jest o wiele lepszą i spójniejszą płytą. Zresztą, czy ktoś choć przez chwilę wątpił w wartość muzyki Air?

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bez wyrazu (2009-10-01)

Anna Jankowska  Więcej o recenzencie

Czekałam na te płytę z niecierpliwością, niestety zawiodłam się. Może dlatego, iż czekałam na coś na miarę "Pocket Symphony", gdzie każdy utwór był swoistą ucztą dla ucha a cała płyta świetną podróżą w fajne klimaty. Tutaj niestety powiało nudą, brakiem pomysłu. Rozczarował mnie wokal w ilościach śladowych. Szkoda...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji