Mag

Magiczna (2008-11-16)

Peel  Więcej o recenzencie

Jedna z tych książek, które po przeczytaniu ostatniego zdania, zostawiają czytelnika nie z gotową, prostą odpowiedzią, a z całą listą pytań, które każdy z nas powinien zadać sobie w pewnym momencie swojego życia. Zdecydowanie dla doświadczonego czytelnika.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Słaba książka.. (2008-11-13)

ivaara  Więcej o recenzencie

Niestety duże rozczarowanie! Do lektury książki namówił mnie straszy kolega, który stwierdził, że robi wrażenie. Miano "arcydzieła" jest obraza dla prawdziwych arcydzieł literatury. Ta książka nie ma stylu, napisana fatalnym językiem, zły sposób narracji... Zawsze czytałam klasyków i czytanie takich książek jest dla mnie katuszą! Jeśli ktoś nie zwraca uwagi na detale i czyta wszystko co znajdzie się pod nosem - bardzo proszę - książkę w sam raz dla takiej osoby! Konspekt książki może i ciekawy - ale w wykonaniu innego pisarza prawdopodobnie byłoby ciekawiej... Jak powiedziałby Orwell - zwykła makulatura! Czytając miałam nieodparte wrażenie sztuczności wykreowanego świata i z trudem przenosiłam sie w "las opowiadania" i "szukania ścieżek" (Eco).

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Studium egoizmu (2008-09-22)

Jakub Gortat  Więcej o recenzencie

John Fowles stworzył w tej powieści kogoś w rodzaju antybohatera. Od pierwszej do ostatniej strony czytelnik nie otrzymuje szansy, by choć trochę go polubić. Jest młody, wykształcony i lubi korzystać z życia, zwłaszcza z kobiet, które traktuje instrumentalnie. Swymi podbojami chełpi się i nie jest w stanie tego zmienić nawet prawdziwa miłość, jaką obdarza go pewna stewardessa, Alison. Wbrew rodzącemu się uczuciu, postanawia uwolnić się od niej i zamieszkać na zapomnianej przez Boga i ludzi greckiej wyspie Phraxos. Tam, poznawszy pewnego ekscentrycznego bogacza, daje się wciągnąć w wir wydarzeń, które oscylują na granicy zdrowego rozsądku i teatralnej iluzji. Mimo perwersyjności i absurdu przedstawień u bogacza Conchisa, świadomie brnie dalej, nie licząc się z uczuciami Alison ani zdrowym rozsądkiem. Jednak ktoś postanowił z niego zadrwić, i to w sposób, w jaki zapamięta długo. Jeśli chodzi o wykreowanie tak negatywnego bohatera i tak odrażających wątków, to uważam że Fowlesowi się to udało. Nie udało mu się natomiast stworzyć czegoś takiego, jak wciągająca intryga. Książkę czyta się trudno, kolejna część opowieści Conchisa na temat jego przeszłości jest gorsza i nudniejsza od poprzedniej. Paradoksalnie, mnie najbardziej podobała się akcja do momentu wyjechania bohatera na Phraxos oraz po tym, jak stamtąd wyjechał. Sam środek zaś jest jakby na siłę przedłużany, ciągnięty w nieskończoność. Największą wadą powieści jest jednak moim zdaniem przesadna ilość metafor, porównań, paralel i aluzji literackich do mitologii, sztuki i literatury. Nawiązania do wielu dzieł stały się dla mnie ogromną przeszkodą w zrozumieniu sensu zdań, podobnie jak liczne wtrącenia francuskie i łacińskie. Autor chciał chyba popisać się erudycją, jaką posiada w dziedzinie sztuki i literatury, ale tak komponując treść stał się chyba jeszcze bardziej zadufany niż bohater, którego wykreował. Wszystkie te środki stylistyczne można by zatem ograniczyć do jednej trzeciej. Całość oceniłbym zatem jako średnią. Książka posiada pewien ciekawy pomysł, trudno jest połapać się, co jest teatrem a co rzeczywistością. Styl jednak sprawia, że książka staje się niedostępna, niezrozumiała dla wielu czytelników.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie dla każdego (2008-09-11)

Joanna Halicka  Więcej o recenzencie

Zdecydowanie literatura nie dla każdego. Pierwsze 200 stron - ciężkie do przejścia. Właściwie nie dzieje sie nic. Dalej jest lepiej. Zaczyna się. Ale właściwie co? Dawka psychologiczno-filozoficznej literatury.

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka magiczna (2008-08-15)

Anna Krajewska  Więcej o recenzencie

Książka, którą każdy wielbiciel literatury powinien mieć w swojej domowej biblioteczce. Pozostająca długo w pamięci, uwrażliwiająca. Ta pozycja pozwala przenieść się w świat naszej wyobraźni i pomaga ją poszerzyć.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Moim skromnym zdaniem szrot (2008-07-23)

Sławomir Sikorski  Więcej o recenzencie

Niestety znów zwiodła mnie wielka i wspaniała recenzja. Przez pierwsze 60 stron przebrnąłem z trudem i jedynie dlatego że mieszkam za granica, skończyłem książkę, gdyż brak tutaj polskich przekładów. Wątek kręci się wkoło zadufanego w sobie, cynicznego oraz uważającego się za pępek świata młodego mężczyzny. Pochodzi z klasy średniej, lecz uważa się za kogoś więcej, a to przez spadek jaki pozostawiła mu najbliższa, zmarła tragicznie, rodzina. Szkoda pisać bardziej szczegółowo o tym 'arcydziele literatury współczesnej'.Mniej więcej od połowy wątek jest przewidywalny, naciągany i staje się nudny, by nie powiedzieć wręcz żałosny. Uwłacza to inteligencji głównego bohatera (skoro ma się za człowieka wykształconego) oraz naszej, skoro wciska sie nam taki gniot. Zakończenie słabe, niedopowiedziane, fakty umykają a tajemnica pozostaje tajemnicą. Symbolika powieści, odwołująca się najczęściej do mitologii greckiej i rzymskiej oraz dzieł angielskich pisarzy przełomu wieku, staje się mordęgą w trakcie czytania.Ile można wrzucić porównań w jednej książce? 10,50,100? Tutaj jest na niemal każdej stronie. Czytadło ciężkie, wątek od połowy powieści przewidywalny i nudny, za dużo odniesień do mitologii, zagubienie kilku postaci pobocznych, parodia z 'sądu', no i oczywiście samo żałosne zakończenie. Na uwagę zasługuje opis przyrody oraz piękne słowa oddające grecką pogodę. Za to punkt wyżej i jest aż 2/5.

(2 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2008-06-26)

Dominika Gorączniak  Więcej o recenzencie

Wywołuje to uczucie, które lubię najbardziej... żal , ze pociąg się zatrzymuje i trzeba przestać czytać na chwile...

(5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Arcymistrzowska proza wywracająca arcymistrzowsko rzeczywistość do góry nogami (2008-06-09)

KalinaK  Więcej o recenzencie

"Mag" to proza najwyższej klasy. Taka, przed którą można śmiało schylić głowę w wyrazie podziwu. John Fowles jest natomiast arcypisarzem. Uwielbiam go za nieprzeciętny umysł filozofa i psychologa, patrzącego dalej i znacznie przenikliwej niż większość ludzi. Uwielbiam go za talent pisarski. W jego wykonaniu nawet długie opisy wydają się być nieskończenie pasjonujące. Fowles ma szczególny dar docierania do samego jądra ludzkiej duszy i potrząsania nim w taki sposób, że zaczyna się myśleć całym sobą, całym swoim człowieczeństwem. "Mag" to piekielnie inteligentnie skonstruowana opowieść stanowiąca megalabirynt ludzkiego życia: uczuć, pragnień, zasad jakimi się kierujemy, konkretnych sytuacji, decyzji i konsekwencji owych decyzji. Fowles pokazuje jak złożone i nieoczywiste są rzeczy i pojęcia, które wydają się nam być, czasami wręcz banalnie proste i oczywiste. Labirynt stworzony przez Fowlesa może doprowadzać do szaleństwa, ponieważ wywraca, wręcz do góry nogami, sens zasad, którymi zwykliśmy się kierować w życiu. Nie tylko Nicholas Urfe starał się znaleźć właściwe wyjście z labiryntu próbując odróżnić rzeczywistość od fikcji. Towarzyszyłam mu na każdym kroku szukając własnego wyjścia. Przez pryzmat "Maga" nic co nas otacza nie wydaje się być takie oczywiste...

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zapiera dech... (2008-05-12)

anetta furtok  Więcej o recenzencie

...o takiej książce się nie mówi, takie książki się po prostu czyta.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wkurzająca, ale mimo to ciągle po nią sięgałam (2008-05-03)

Paulina Bagińska  Więcej o recenzencie

Dość wolno rozkręcająca się akcja nie zachęcała. Później nie można było się oderwać. W szponach zabawy trudno było stwierdzić, co jest prawdą, a co fałszem. I tak naprawdę to bardzo denerwowało. Każde nowe przypuszczenie, zostaje stłamszone po przeczytaniu kolejnego rozdziału. Powieść na pewno inna niż wszystkie. Już podczas czytania nasuwają się pewne życiowe wnioski. Polecam.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji