Magnetyzer

Nudy na pudy (2010-08-25)

Ewa Leszczyńska  Więcej o recenzencie

Zamysł powieści jest dobry. Tajemnicze samobójstwa młodych panienek z dobrych domów, które same siebie torturują przed śmiercią. Szkoda, że autor nie potrafił ciekawiej pociągnąć tego wątku, zamiast tego mamy nijakie postacie z komisarzem Jerzym Drwęckim głównym bohaterem na czele, korowód znanych nazwisk z przedwojennej Polski, nudną akcje i narracje. Żeby chociaż jeszcze była oddana atmosfera Warszawy z ubiegłego wieku ale nawet tego pisarzowi nie udało się stworzyć. Szkoda.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W moim odczuciu nudna (2009-07-19)

magdzisk  Więcej o recenzencie

Zdecydowanie najsłabsza z "serii przygód Jerzego Drwęckiego", ledwo przebrnęłam do końca, ale dobrze że doczytałam bo następne trzy tomy są dużo ciekawsze i czyta się je "jednym tchem".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W dobrym stylu (2009-01-29)

Przemysław Penconek  Więcej o recenzencie

Jeżeli oczekujecie, że każdy detektyw 20-sto lecia międzywojennego to zapijaczony degenerat ze słabością do prostytutek, a opis jego przejść to przegląd jadłospisów w różnorakich knajpach i delirycznych kaców, to książki o komisarzu Drwęckim możecie sobie odpuścić. Ale jeśli ma się ochotę na "przygody" faceta z ciętym poczuciem humoru, czasem co prawda nieco infantylne ale, za to wartko toczące się przez przedwojenną Warszawę to polecam z czystym sumieniem. Marek Krajewski znalazł naśladowcę. W dobrym, aczkolwiek odmiennym stylu. Jest lżej i cokolwiek "jaśniej i pogodniej", ale ciągle kryminalnie i wciągająco.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna książka (2007-04-19)

Paweł Wrzosek  Więcej o recenzencie

Zanim sięgnąłem po "Magnetyzera" słyszałem dużo opinii, że to nieudana podróbka Krajewskiego. Na szczęście tak nie jest, te książki różni prawie wszystko a jedyna ich cecha wspólna to to, że są to kryminały. Komisarz Jerzy Drwęcki różni się od radcy kryminalnego Mocka tak jak dzień różni się od nocy, jest zdecydowanym i twardym policjantem, ale prywatnie całkiem miłym człowiekiem do tego obdarzonym ułańską fantazją. Ten przykład najlepiej obrazuje jak różni się książka Lewandowskiego od książek Krajewskiego. Tutaj również mamy do czynienia z okrutnymi zbrodniami, ale ciężki klimat rozkładu, depresji, szarości i beznajdziei nie jest wrzechobecny. Warszawa lat 20-tych to międzykulturowy tygiel, miasto kontrastów, gdzie obok dzielnic, w których króluje zbrodnia nie brak przyjemnych, bezpiecznych miejsc. Krajewski opisywał co najwyżej popijawy w nędznych spelunach a bohater Lewandowskiego zasiądzie do stołu z Fiszerem, Słonimskim, Wieniawą-Długoszowskim. Do tego Lewandowski prowadzi akcję dwutorowo, przenosząc ją z przedwojennej Warszawy do czasów napoleońskich a obie historie zazębiają się i uzupełniają. Jedyne czego można żałować, że czyta się błyskawicznie i za szybko się kończy.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Słabiutka lektura dla nastolatków? (2007-03-06)

Janusz Leszczyński Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Historia jest ciekawa, choć nietrzymająca wystarczająco w napięciu ze względu na podanie rozwiązania zagadki na początku opowieści. Opisana zbrodnia jest okrutna i fascynująca, ale wszystko jest przedstawione językiem zupełnie niebudującym atmosfery. Pod tym względem książka w ogóle nie umywa się do powieści Marka Krajewskiego. "Magnetyzer" napisany jest językiem i stylem, który bardziej przypomina "Uwaga czarny parasol!". Autor na siłę wciska historyczne postacie w fikcyjną fabułę, w przeciwieństwie do Krajewskiego czyni to w sposób nachalny i niewiarygodny (plątanie w fabułę "Dziadka" graniczy z komizmem). Gdyby nie okrutność opisanych zbrodni, zakwalifikowałbym "Magnetyzera" jako lekturę dla nastolatków. Generalnie książka słabiutka i wyłącznie dla zagorzałych amatorów kryminałów retro o niskich oczekiwaniach.

(6 z 12 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Konrad T. Lewandowski zmierzył się z kryminałem historycznym. I nie przegrał.

Marta Mizuro Przekrój 06/2007  Więcej o recenzencie

To było do przewidzenia, że dzieło Marka Krajewskiego znajdzie naśladowców. A to dlatego, że powstało w momencie ogólnoświatowego rozkwitu kryminału historycznego. Miał więc Krajewski nosa. A także szczęście, że mieszka tam, gdzie mieszka, bo w przedwojennej literaturze polskiej Wrocław był nieobecny. Dlatego mógł z miasta uczynić współbohatera swojego cyklu. Co innego Konrad T. Lewandowski. Umieszczając akcję „Magnetyzera” w Warszawie, musiał zmierzyć się z szeregiem kronik z lat 20. Słuszną decyzją było więc potraktowanie scenografii jako sprawy drugorzędnej, a postawienie na obsadę ubarwiającą tło. Dla zbrodni rzecz jasna. Gimnazjalistka z dobrego domu popełnia samobójstwo. Sekcja zwłok wykazuje, że dziewczyna umierała w męczarniach, ale w ogóle nie czuła bólu. Czy ktoś rzucił urok na nią i na inne samobójczynie zmarłe w podobnych okolicznościach? Oczywiście wszyscy odegrają pewną rolę w kryminalnej intrydze, takie są reguły tej gry. Jako kompanów biesiad głównego bohatera zobaczymy więc Fiszera, Tuwima, Boya-Żeleńskiego, natomiast w wątku osadzonym w czasach wojen napoleońskich księcia Józefa Poniatowskiego. Właśnie motyw podróży w przeszłość jest kolejnym nawiązaniem do schematu z importu, ale po swojemu rozwiązanym. Lewandowski nie ukrywa swojego długu i wobec kronikarzy, i wobec tego, co pozostało po świadkach epoki. Jawnie bawi się także nawiązaniami nie tylko do Tarantino, ale i do Hitchcocka. Stawiając na grę skojarzeniami, na humor i kosyniersko-ułański szacunek dla dam, na pewno nie przegrywa.

(4 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wciągająca, acz z pewnymi brakami pozycja (2007-02-09)

jakub kalak  Więcej o recenzencie

Autor przedstawia rzeczywiście ciekawą historię. Tło powieści, które tworzy sanacyjna Warszawa z jej oryginalnymi i ciekawymi postaciami absorbuje czytelnika w równej mierze, co dalsze poczynania komisarza Drwęckiego. Szczególną uwagę zwraca postać Wieniawy, który pasjonuje mnie od dzieciństwa. Jego charakter i kolorowe, ułańskie zachowanie jest w "Magnetyzerze" oddane prawdziwie i ciekawie, z jednym co prawda mankamentem. Jak dla mnie jest go zdecydowanie za mało. Ale to tylko uwaga zapaleńca, bo w sumie jego postać do rozwoju fabuły zbyt dużo nie wnosi. Natomiast postać główna, czyli komisarz Jerzy Drwęcki, jest inteligentnym śledczym o swoich zasadach. W tej postaci widać niejaką fascynację autora Dzikim Zachodem; Drwęcki nosi colta 1911. Tego typu szczegóły urozmaicają książkę. Pomimo zalet, jakimi są ciekawie przedstawione postacie i historyjki Hiacyntusa o Razguninowie, książka ma jedną, dosyć dużą, jeśli wziąć pod uwagę fakt, że jest to kryminał, wadę. Autor już na początku przedstawia nam rozwiązanie zagadki, a koniec książki jest bardziej sensacyjny niż kryminalny; postaci mordercy, poświęca około dziesięciu stron i do tego nie potrafi nią zaciekawić czytelnika. Poza tymi dwoma minusami książkę warto przeczytać ze względu na wątki poboczne, które naprawdę są ciekawe i dobrze napisane. "Magnetyzerowi" jest daleko do "Złego" Tyrmanda, jednak jest on miłą i ciekawą rozrywką, szczególnie dla ludzi zakochanych w Warszawie sprzed wojny. Polecam, aczkolwiek nie gorąco.

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji