Maja.bloog.pl

Boshe! (2011-01-02)

Natalia Kuźma  Więcej o recenzencie

Do książki podchodziłam z dużym dystansem. I słusznie - jak się okazało. Na pierwszy rzut oka wyglądała mi na płytkie, typowo babskie czytadło o kolejnej bohaterce nieudolnie zmagającej się w potyczce z życiem i własnymi problemami sercowymi. Powieść ta, a właściwie przyjemna, pozbawiona głębszych treści opowiastka przesycona… jest pustką. To typowy przykład, że czasami okładka jest dobrana adekwatnie do treści – słitaśna nastolatka w modnych okularach-muchach, fantazyjnie rozwianej apaszce na tle rushoffo-pomarańczowego nieba, pomocy! Wydawałoby się, że epoka dzieci-pokemonów minęła. A tymczasem... w książce ukazana jest dziewiętnastoletnia, tytułowa bohaterka, Majka, która nałogowo używa frazy: o Boshe! Każdy z nas miewał zapewne okres totalnego bezmózgowia (wiem z autopsji), kiedy to lovciał wszystkich koffanych ziomków, jednak litości! Pewna granica istnieje! Tu została ona zdecydowanie przekroczona. Maja jest typową przedstawicielką współczesnych młodych kobiet ukazanych przez autorkę, Sonię Neumann. Ma kompleksy, rodziców po rozwodzie, wrednego wykładowcę uprzykrzającego życie, stary samochód, niechcianą rodzinę pod własnym dachem i zero perspektyw na spędzenie zbliżających się wielkimi krokami Walentynek (jakby większych problemów na świecie nie było! Dzieci w Afryce głodują, politycy nadal zaciekle się żrą, a rząd zamierza podnieść podatki. Jednak czymże to jest, w porównaniu z wizją samotnych Walentynek bohaterki?!) Próbuje więc znaleźć szczęście na portalu randkowym i jak nietrudno się domyślić, wychodzi z tego mnóstwo perypetii. Jakich? O tym możecie przekonać się sami, sięgając po tą odmóżdżającą lekturę, której nie polecam czytelnikom, lubiącym choć odrobinę ambitne dzieła. Lekturę czyta się szybko, o dziwo – wciąga. Nie powiem, momentami bywa zabawna, zdarzało mi się śmiać pod nosem. Czasami też na mej twarzy gościł grymas zażenowania i konsternacji. Do innych, głębszych emocji (nie)stety nie zostałam doprowadzona. W książce jest dużo zbiegów okoliczności i nieszczęśliwych wypadków. Największym jednak nieszczęśliwym wypadkiem dotyczącym tej pozycji, jest sięgnięcie po nią w bibliotece.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Z humorem o perypetiach młodej studentki (2010-03-14)

montgomerry  Więcej o recenzencie

Sonia Neumann napisała książkę pełną humoru, wdzięcznej swobody i lekkości, którą czyta się z przyjemnością. Czytamy zapiski bohaterki, która prowadzi pewnego rodzaju pamiętnik – blog w Internecie. To opowieść o szalonej studentce pierwszego roku psychologii Majce, gadatliwej, pełnej pomysłów i zwyczajnych-niezwyczajnych problemów młodzieńczego życia. Po rozwodzie rodziców pracujących w branży telewizyjnej, Majka mieszka z mamą. Niestety, gdy ciotka Krystyna rozwiodła się z wujkiem i sprzedała mieszkanie to na jakiś czas zdecydowała się wprowadzić do swojej siostry wraz z dwoma rozwydrzonymi synami i kotem Hawrankiem. Matka Mai potajemnie przed ciotką zaczyna spotykać się z najprzystojniejszym facetem w Polsce Pawłem Zelągiem. Maja również ewakuowała się z domu i mieszka kątem u swojej jedynej i prawdziwej przyjaciółki Agi. Odtąd dni będą jej schodzić głównie na plotkowaniu i imprezach. Aga ma chłopaka, własny kąt i biust, na którego widoczny brak Maja bez przerwy narzeka. Maja zamartwia się również brakiem chłopka. Idąc z duchem czasu i korzystając z propozycji agi, postanawia umówić się z nieznajomymi przez Internet. Randki nie za bardzo należą do udanych. Nie mówiąc już o tym, że podczas jednej z nich zaczęła rozmawiać omyłkowo z zupełnie innym chłopakiem, który odegra w życiu Agi jednak sporą rolę. Na razie jednak Aga poznaje muzyka Marka, którym jest zafascynowana i jak jej się wydaje nawet zakochana. Oprócz perypetii miłosnych, Maja przeżywa również wątpliwości z prawidłowym wyborem studiów. Nie za bardzo znosi profesora W. zwanego przez nią Killerem. Ciągle ma z nim słowne utarczki. Maja jest mimo to dobrą dziewczyną i codziennie robi zakupy starszej sąsiadce pani Steni. Ciągle jednak wpada w coraz to nowe kłopoty i ma bliskie spotkania z policją. Maja, bowiem należy do osób, które najpierw coś robią, a potem myślą. Dużo tu zbiegów okoliczności i nieszczęśliwych wypadków. Mimo to książkę czyta się szybko i z przyjemnością.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

The Best (2009-08-27)

Sylwia Nietubyć  Więcej o recenzencie

Gdyby mojej mamy nie było w domu, to po prostu płakałabym ze śmiechu (inaczej pomyślałaby, że zwariowałam). Bohaterka ma boski samochód "pierdopęd". Niesamowita książka.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Uśmiejesz się (2009-07-14)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Tytułem wstępu napiszę krótko: uśmiałam się jak norka. Dlaczego jak norka? Nie wiem, skąd to powiedzonko. Ale wracając do sedna: początkowo sądziłam, że będzie to kolejna Bridget Jones w polskim wydaniu. I rzeczywiście kilka pierwszych "wpisów" nie zapowiadało całkiem udanej lektury- ot, jest sobie studentka pierwszego roku psychologii, niezbyt lotna, dość przeciętnej urody, zakompleksiona, jak każda młoda kobieta. Jej cechą charakterystyczną był prześladujący ją w jej mniemaniu pech. Już zaczynałam się zżymać nad głupotą panienki, która bardzo nielogicznie próbowała obarczać owym fatum pojawiającego się w jej pobliżu młodzieńca, gdy... spostrzegłam, że od dłuższego czasu zaśmiewam się nad książką, a syn co chwilę przerywa i mówi- "przeczytaj na głos". Ach! Czyli nie jest źle! Kolorytu książce dodała postać ciotki z dwójką chłopców, rudym kotem i menopauzą, która to menażeria zwaliła się pewnego dnia do domu bohaterki w celu zamieszkania. Nie będę wdawała się w szczegóły, ale ciotka była niezła. Poza tym świetne były żarty słowne, bo sytuacyjne niekoniecznie autorce wyszły. W sumie jest to doskonała książka na plażę- krótka, niewymagająca myślenia i skupienia, doskonale poprawiająca nastrój. Polecam też tym, którym się zdarzyło z kimś pokłócić- na odreagowanie.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Studencki blog (2009-06-24)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

Maja jest studentką pierwszego roku psychologii. Dość specyficzną studentką, gdyż pisze "muszę się przystosować do tych wszystkich nowych rzeczy (...), ale to wcale nie jest łatwe, jak myślałam (szczerze mówiąc, myślałam, że życie studenta to hulanki i swawole, a zupełnie zapomniałam o części edukacyjnej)! Wykładowcy są tacy dziwni - zachowują się tak, jakby im wcale nie zależało na tym, żebyśmy zdali egzaminy albo się w ogóle uczyli." Jej naiwność, zapatrzenie w zakupy i chłopaków z początku było aż nadto przerysowane, ale już zdolności bohaterki do popadania w konflikty z prawem, szczególne upodobanie do ulegania pomyłkom i ogólnie pojmowany, szalony charakter Mai, wzbudzają sympatię i śmiech. Maja ma wiecznie zakochaną mamę, tatę, który bywa gwiazdą, przyjaciółkę mocno związaną z pewnym muzykiem oraz gwałtowną potrzebę znalezienia chłopaka na Walentynki. Ale czy szukanie chłopaka poprzez czat jest dobrym rozwiązaniem? Maja bawi swoją nieporadnością, spojrzeniem na świat godnym przedszkolaka, a czytanie o jej przygodach stanowiło miłe uzupełnienie zadeszczonego wieczoru po ciężkim dniu. I tylko gdzieś tam w tyle głowy wierci mi się pytanie, które oczywiście przeganiam, o to jak bardzo Maja jest reprezentatywna dla swego pokolenia? Pytanie, sio! Wszak to książka lekka, przyjemna, a nie psychologiczny portret współczesnych studentów.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji