Mariola, moje krople!

Fanatastyczna! (2012-05-01)

Grazyna Gadomska  Więcej o recenzencie

Książka jest bardzo dobra. Przeczytałam ja jednym tchem. Polecam. Grażyna

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tak było! (2011-09-20)

anna kagan  Więcej o recenzencie

Dla mnie super książka - może dlatego, że będąc 13-to letnim obywatelem naszego państwa pragnącym jak większość ówczesnych dzieci czekolady, banana, pomarańczy, kolorowej bluzki czy też szamponu innego niż rumiankowy zasmakowałam uroku pustych półek (no może z octem). Pamiętam poranek 13 grudnia, gdzie włączając telewizor na jedyną rozrywkową audycję jaką był Teleranek - jego też zabrakło, ale za to grzmiał nam słodki głos imć generalicji Jaruzelskiego. Książka odzwierciedla czasy upodlenia i ogłupiania narodu. Pozdrawiam wszystkich epokowców z tamtych lat!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie polecam (2011-04-13)

Bea2808 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Czy to miała być sztuka teatralna? A może p. Gutowska-Adamczyk po prostu przerobiła na powieść scenariusz filmowy? Jest coś takiego w tej książce, co sprawia, że czytało mi się ją jakoś... niefajnie. Zupełnie jak nie książkę, powieść, tylko właśnie jakis przaśny dramat lub skryp scenariusza. Z drugiej strony wyobrażam sobie opowiedzianą w tej książce historię na scenie w teatrze lub na ekranie kinowym. Humor? No jednak do Barei mu daleko. Tyle tylko, że rzecz dotyczy czasów peerelu.Cała książka to jedna wielka komedia omyłek. Mnóstwo postaci, mnóstwo zwrotów akcji- aż w nadmiarze. Jak dla mnie najsłabsza jak dotąd powieść p. Gutowskiej-Adamczyk. Nie polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

miło lekko szybko (2011-03-22)

Agata Klusek  Więcej o recenzencie

Dużo postaci nie do końca tak ciekawie stworzonych żeby chciało się uważnie śledzić ich losy, przyznaję, że do końca nie przeszkadzało mi , że niektóre przewijające się imiona nic mi nie mówią:). Duże tempo, ciekawa dynamiczna narracja. Bardzo dobrze się tę książkę czyta. Mi pozostało jednak wrażenie takiego niepotrzebnego przeładowania, jakby to już miała być ostatnia książka na świecie i wszystko musiało się w niej znaleźć. I do tego miało być TAK śmiesznie:)

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zabawna historia o mało zabawnych czasach (2011-03-21)

Susie  Więcej o recenzencie

Jestem osobą, z pokolenia, któremu nie przyszło spotkać się z realiami powojennej Polski. Tamtejszą rzeczywistość znam tylko z opowiadań. Wiele rzeczy, które były wtedy na porządku dziennym, takie jak wieczne stanie w kolejkach bez pewności, czy aby na pewno dany towar uda się jeszcze dostać, budzi moje niedowierzanie. Trudno jest mi wyobrazić sobie taką sytuację, że mogłabym pójść do sklepu i nie dostać najprostszej rzeczy o jaką poproszę, na przykład pasty do zębów! Dzisiaj to wydaje się niemożliwe, ale tak kiedyś było naprawdę. Do tego dochodzą jeszcze kartki, które są dla mnie kompletnie absurdalnym pomysłem. Aż trudno uwierzyć jak bardzo to wszystko zmieniło się w ciągu tego stosunkowo krótkiego czasu. Właśnie taką Polskę pokazuje książka pani Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk pt. „Mariola, moje krople…”. Była to pierwsza powieść tej autorki, z jaką miałam okazję się spotkać i chociaż może jest to książka będąca niezupełnie w moim stylu, nie żałuję, że ją przeczytałam. Przedstawia ona niecały miesiąc z życia prowincjonalnego teatru, w którym wbrew wszelkim pozorom dzieje się bardzo wiele… Dyrektor musi znosić ciągłe wizyty pierwszego sekretarza. Młody reżyser próbuje uporać się ze zrealizowaniem dwóch przedstawień w krótkim czasie, przy czym w przypadku jednego z nich, tego które ma uświetnić zakończenie manewrów Sojuz ’81, kilkakrotnie zmieniany zostaje tytuł sztuki. Natomiast w magazynie mieszka świnia – Małgośka, a córka bufetowej uskutecznia kolportaż ulotek. To tylko poszczególne perypetie bohaterów, ponieważ cała książka jest nimi przepełniona. Jest to istna komedia omyłek, a całość moim zdaniem spokojnie można by zrealizować w postaci np. komediowej sztuki. Chciałabym polecić tę książkę szczególnie tym, którym nie są obce realia tamtych czasów, a którzy pragną je sobie przez chwilę przypomnieć. Takie osoby z pewnością zrozumieją o wiele więcej śmiesznych drobnostek w niej zawartych. Nie mniej jednak jest to zabawna książka. Z kolei jeśli chodzi o osoby w moim wieku, polecam jeśli chcą wczuć się w klimat Polski z lat 80, ponieważ ta książka to umożliwia i jeszcze bardziej uzmysławia jak uderzająco zmieniło się życie Polaków.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Cudowna! (2011-03-20)

MARTA KRZEMIŃSKA BOREK  Więcej o recenzencie

Książka jest tak przezabawna, że nie wolno jej czytać w miejscach publicznych! Próbuję sobie przypomnieć kiedy ostatnio tak się śmiałam przy czytaniu i przychodzi mi do głowy tylko "Wszystko czerwone" J. Chmielewskiej. Polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Znakomita (2011-03-07)

Monika Wajman  Więcej o recenzencie

To jest fantastyczna książka. Świetne dialogi, humor sytuacyjny jednym słowem sama przyjemność czytania. Bardzo dobra na weekend by się odstresować i dobrze bawić.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

dawnych wspomnień czar... (2011-02-15)

ostrbe  Więcej o recenzencie

"Cukiernie" mnie wciągnęły, tu złapałam się na tytuł- całkiem intrygujący. W grudniu 1981 roku miałam kilka lat i choć nie pamiętam braku teleranka w pamiętną niedzielę, to pamiętam godzinę policyjną i ciągłe odrywanie nas od zabaw, bo akurat rzucili masło czy pomarańcze i trzeba było iść "do kolejki". Czasy sportretowane wiernie, z humorem i odrobiną absurdu, ale chyba spodziewałam się czegoś więcej.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Oj PeErElu! (2011-01-26)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nie wiem, może to dlatego, że żyłam w tamtych czasach, a może przez ów przebiegły komizm, ale ubawiłam się stokrotnie. Książkę połknęłam w jeden dzień i do dziś rechoczę, gdy ktoś powie, że ma na imię Małgosia. Autorka przebojowej "Cukierni Pod Amorem", tym razem powraca w rozpoczynające się lata osiemdziesiąte XX wieku. Wprost do teatru, który ma ambicje, ale niestety żyje w realiach balansujących na granicach komunizmu i demokracji. W ów artystyczny nieład, w którym doskonale odnajdują się ci, co mają ideały i ci, co po prostu pędzą bimber. Ciężarna maciora, dyrektor, któremu marzy się emerytura oraz kolejna kochanka, no i przede wszystkim syn. Jest tu i działacz tych dobrych i ten od owych politycznie złych. Są aktorki, które i tak swoje odstać muszą w kolejkach i ci bardziej uprzywilejowani... Ale przede wszystkim jest wola przetrwania. Niezależnie od tego czy w świecie zmian czy też zastałej jego formie. Najnowsza powieść autorki książek dla młodszych i starszych tym razem wspaniale powraca do przeszłości, która wciąż przewija się w naszym życiu. W owych wspomnieniach nas samych czy też rodziców i dziadków. Dziwnych czasach, gdy kartki i dolary naprawdę miały znaczenie a para rajstop i papier toaletowy urastały do miana Świętego Graala. W Małgorzacie Gutowskiej-Adamczyk chyba naprawdę pozostało wiele z tamtych czasów. I to właśnie dzięki temu udało jej się przywołać całą absurdalność tamtego okresu. Świetnie oddać takie kuriozalne, choć jakże szablonowe postacie dla każdej społeczności. Wpakować całą różnorodność przeszłości i zwalić ją na nieświadomego czytelnika. Ubawić sytuacją, historią, przypadkiem i wpadką… a przede wszystkim słowem. No i jak wykpić zwyczajową głupotę ludzką i pragnienie władzy najwyższej niezależnie od tego czy jest się panem, wójtem, plebanem… czy sekretarką. Bo w rzeczywistości książkę "Mariola, moje krople!" czytać można dwojako. Jako przypomnienie przeszłości albo... powieść doprawdy fantastyczną. W końcu czytelnik, który nie odstał swojego w kolejce po chleb by nabyć groszki, może nie uwierzyć!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Śmiech jako ostatnia deska ratunku (2011-01-22)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Jest listopad 1981 roku. To ważna data, wszyscy ludzie w średnim wieku pamiętają noc z 12 na 13 grudnia 1981 roku. Wszyscy młodzi znają ją z opowiadań rodziców tudzież z lekcji historii. W pewnym prowincjonalnym miasteczku jest teatr. W teatrze wystawia się sztuki. Dyrektor próbuje jakoś panować nad artystycznym chaosem w swojej placówce, ale marnie mu to wychodzi. Wiadomo - kryzys. Panuje powszechny deficyt wszystkiego, a aktor, choć artysta i powinien żyć sztuką, to jednak nie chce. Okazuje się, że musi jeść. Wypić też musi. No i pani Gutowska daje nam zabawny obrazek z życia takiego właśnie prowincjonalnego teatru w przededniu stanu wojennego. Jest to obrazek zabawny. Wszelkie ówczesne bolączki obróciła w żart - braki w zaopatrzeniu we wszystko, stanie w kilometrowych kolejkach po wszystko, wiodącą siłę partii komunistycznej w osobie miejscowego kacyka Martela, przewodniczącego miejscowej Solidarności w osobie (nomen-omen) Pałęty, konspirację w osobie przedsiębiorczej i mało zorganizowanej Magdy. A w tym wszystkim miota się dyrektor teatru Zbytek i próbuje zadowolić wszystkich - i sekretarza partii, który dziwnym trafem zalągł się w teatralnym barze i nie chce go opuszczać (czyżby dla smakowitych potraw pani Amelii?) i księdza z jego "Pastorałką", którą uparł się wystawić na Boże Narodzenie. To zadowalanie wszystkich, lawirowanie i robienie dobrej miny do złej gry nawet mu nieźle wychodzi. Lata wprawy. Książka ta pokazuje życie w 1981 roku w krzywym zwierciadle. Owszem, pośmiałam się, ale wiem, że jest to śmiech gorzki. Nie było przecież tak zabawnie, nie wszystko kończyło się tak dobrze i nie zawsze następował szczęśliwy przypadek ratujący wszystkim skórę. Ale że to była epoka kolesiów i układów i że spotkanie kumpla z wojska często ratowało - to fakt. W każdym razie jest to lektura lekka, co sugeruje już tytuł. Dobrze się ją czyta, polecam jako książkę rozrywkową. Arcydzieło epokowe to nie jest, ale myślę, że tym starszym przypomni absurdy PRLu, a tym młodszym pokaże, jak to drzewiej bywało. Bo czasami aż trudno uwierzyć, że te głupoty, te brednie wygadywane przez przedstawicieli "przewodniej siły narodu" wciąż budzą nostalgię niektórych ludzi. Naprawdę! Są tacy, którzy wzdychają, aż firanki falują, za tamtą epoką. To był raj dla wszelkiego autoramentu cwaniaków i kombinatorów. Uczciwy człowiek miał ciężko. Ale nie to jest przedmiotem mojej opinii. Książka była bardzo dobra. Humor przedni. Polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji