Martwy jak zimny trup

Tak średnio tym razem (2011-06-02)

Joanna Saduniowska  Więcej o recenzencie

W tej części brat Sookie po raz pierwszy zmienia się w pumę. I bardzo mu się to podoba. Niestety niedługo po jego przemianie ktoś zaczyna strzelać do zmiennokształtnych i to właśnie Jason jest podejrzany. Sookie martwi się o brata i próbuje dowiedzieć się kto jest snajperem. Po drodze do rozwiązania zagadki zostaje wmanewrowana w obrzędy związane z wyborem nowego przywódcy stada wilkołaków, parę razy ktoś próbuje ją zabić i oczywiście wszyscy faceci wokół niej chcą zaciągnąć ją do łóżka. Jak to zwykle u Sookie – na nudę nie narzeka. Ten cykl ma lepsze i gorsze tomy. Są takie, przy których nie potrafię się oderwać od książki i takie, które czyta się dobrze, ale w sumie nic specjalnego. I ta część należy do tej drugiej grupy. Nie jest nudno, ciągle coś się dzieje, ale czegoś mi zabrakło. A może po prostu głupota Sookie częściej się ujawnia i odbiera przyjemność czytania. Jeśli ktoś liczył na rozwinięcie romansu z Erikiem, to się zawiedzie. W tym tomie autorka skupia się raczej na zmiennokształtnych, a szczególnie na wilkołakach, ich prawach i obyczajach. Mnie to akurat jakoś szczególnie nie porwało, ale niewątpliwie wnosi coś nowego w całą serię. W końcu ile można wałkować ciągle te same prawa i problemy wampirów. Fajnie, że Harris rozwija też wątki innych istot nadnaturalnych. A wampirów tym razem trochę mniej, przez całą książkę przewija się tylko nowy barman Erica, gdzieniegdzie pojawi się Bill albo nowy przyjaciel Tary. Właściwie nawet nie wiem co mam napisać o tej części, naprawdę przebrnęłam przez nią bez większych emocji. No, może tylko momentami wkurzałam się na Sookie. Bo tu jej się spalił kawałek domu, a ona nie dość, że podeszła do tego na zasadzie „się spalił, się odbuduje” to jeszcze chwilę później tu sobie flirtuje, tam się z kimś całuje i generalnie cieszy się jak nastolatka, że tylu facetów się za nią ugania. No i tłumaczenie. Po raz kolejny strasznie mnie denerwowało i mam wrażenie, że gdyby był inny tłumacz, to książka dużo by zyskała. Nawet zaczęłam rozważać czytanie w oryginale, coby sobie nerwów oszczędzić. Mimo wszystkich minusów nadal będę czytać serię o Sookie, bo po prostu lubię. Tylko o ile pierwsze części wręcz pochłaniałam, to przy tej już tego nie było. Mam nadzieję, że to tylko jednorazowe potknięcie i kolejne znowu będą wciągać mnie maksymalnie.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Lekki spadek wrażeń (2011-02-10)

Artystyczna Niemoc  Więcej o recenzencie

Po stopniowo coraz lepszych tomach 1-4, przyszedł czas na lekki spadek. W fabule pojawia się dużo różnego rodzaju istot nadnaturalnych, które nie są moim zdaniem zbyt intrygujące i tylko niepotrzebnie odwracają uwagę od znacznie ciekawszych postaci wampirów. Szału nie ma, lecz fanom serii mimo wszystko polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Martwy jak zimny trup (2010-11-30)

Patrycja Janicka  Więcej o recenzencie

Sookie, niezwykła telepatka z małej mieściny Bon Temps znów przeżywa mnóstwo ciekawych przygód. Dziewczyna ma chyba dar do pakowania się w coraz to nowsze kłopoty związane z wampirami, wilkołakami i całą resztą nadnaturalnych istot. A do tego jak zwykle w jej życiu pojawiają się kolejni, interesujący mężczyźni. Niesamowite, że mimo prostego języka jaki używa pisarka Charlaine Harris zawsze z miłą chęcią sięgam po kolejny tom przygód Sookie i jej przyjaciół.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Chairlane Harris z każdą nastepną częścią True Blood lepsza! (2010-10-23)

magrum Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Przyznaję, że początkowo nie przepadałam za tym cyklem, ale nie mogę sie dalej oszukiwać. Zostałam fanką Sookie! Jest zabawna, dowcipna(co za wyrafinowane poczucie humoru!), ma doskonały dystans do siebie i otoczenia, bynajmniej nie jest głupia, może jedynie nierozważna, ale za to uczynna i świetnie wychowana(przez babcię...) Może akurat 5 część nie jest najciekawsza, ale ta właśnie natchnęła mnie do zakupu całego cyklu w orginale. Nie chcę się już dłużej męczyć z tłumaczeniem które poprostu zabija prawdziwą Sookie. Mimo wszystko kupię także nstepne części gdy pojawią się przetłumaczone. A niech tam! Książkę polecam oczywiście.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji