Marzenia i tajemnice

Warto, bo to część historii Polski, ale jakże intymna (2012-05-24)

Yga Kostrzewa  Więcej o recenzencie

Zgodzę się, iż sama nie spisała swojej opowieści - ale jakie to ma znaczenie? Liczy się zawartość i merytoryka. A jest o czym mówić, pisać. Wałęsowa obala wiele mitów, którymi karmili się ludzie - sama pamiętam, iż mówiło się u mnie w domu, że kilkoro ich dzieci jest adoptowanych. I wiele jeszcze innych nieścisłości można przeczytać, dowiedzieć się u źródła. Mnie najbardziej podoba się dojrzewanie wewnętrzne bohaterki. Ze zwykłej kury domowej - jak sama o sobie pisze - stała się pierwszą damą, i to jakby niechcący. Nie pchała się donikąd,była skromna, bo to Lechu był tą ważną postacią, a ona niejako przy okazji. Zawsze pół kroku za mężem... Niesamowicie stereotypowy i patriarchalny obraz tej rodziny się wyłania, on - zarabia na rodzinę - ona pracuje w domu, zajmuje się dziećmi. I mam wrażenie, że właśnie ten ostry podział na zadania może być przyczyną (lub jedną z przyczyn) nieporozumień. Nie ustalali wielu rzeczy w związku (imię dziecka - !), decydował Lech, Danuta teraz jakby to wylała na karty książki, niezadowolenie z powodu braku konsultacji, informacji. Ale przecież taką rolę sobie obrała - fakt, że częściowo pewnie nieświadomie, bo tak została wychowana i nie znała innych wzorców. Książka napisana prostym językiem, dla wszystkich. Warto poznać tę historię, bo to przecież także część naszej historii Polski. Bardzo intymna, odsłania swoje myśli, odczucia, ale i odważna, za co jej dziękuję.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jednak lepiej niz ocenilam wczesniej (2012-03-12)

Madrala  Więcej o recenzencie

Czuje, ze wczesniej bylam zbyt surowa w ocenie tej opowiesci. Jakos kontynuujac czytanie czulam niesmak do mojej pierwszej, chyba pochopnej recenzji. Na poczatku denerwowal mnie sposob pisania i wybor slow p. Danuty jednak czytajac dalej odczuwalam, ze ona sie rozwija i nawet zaczelam sie zastanawiac czy aby to nie bylo celowe z jej strony.... Rozdzial po rozdziale a w tym jej jezyk nabral kolorow. Tak wiec, zwracam honor i polecam te ksiazke. Tak czy siak, warto jest dowiedziec sie jak to wygladalo "od srodka", jak powstawala nowa Polska.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Lekko żenujaca... (2012-02-28)

Madrala  Więcej o recenzencie

Czytam te książkę i uważam iż nieodpowiedzialnym jest coś takiego opublikować. Książka byłaby zapewne ciekawa, gdyby napisano ja "innym językiem". Jednak te powtarzanie się, zaprzeczanie sobie i nieciekawy zasób słów jest lekko żenujące. Ta książka jest wyrządzaniem krzywdy p. prezydentowej. Kobieta swoje przeszła i medal jej za wychowanie tyle dzieci jednak ta opowieść, opisana w ten sposób nie przyciąga. Nie przypuszczam, że przeczytam do końca. :(

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

można przeczytać (2012-02-19)

magrum Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Pani Danuta Wałęsa z domu Mirosława Barszcz to zwykła, prosta kobieta wsiowa, z wielodzietnej rodziny gdzie nikt nikogo niczego nie uczył ani tym bardziej nie wychowywał. Edukację zakończyła na 8 klasie SP a jej najwiekszym marzeniem było wyrwać się z rodzinnej wioski. Kolejne marzenie to wyjść za mąż i mieć dzieci, ile wlezie. Jedno i drugie sie powiodło, cała reszta to zwykły przypadek. Nigdy nie miała głębokich przemysleń, rozterek, lęków czy niepokoju danego ludziom posiadajacym wyobraźnię i myślącym. Nie zrobiły na niej wrażenia spotkania z koronowanymi głowami czy też politykami, robiła co jej kazano(zanieś kwiaty, odbierz Nobla...etc) i tyle. Mądrość życiowa jakaś tam się może z wiekiem pojawiła, ale doprawdy nie ma głebokich przemysleń. Zgadzam się co do 2 tematów: Ojca Świetego i Radia Maryja z oszołomem Rydzykiem na czele. Wałęsowa jakby mało ogarniała czas i miejsce w jakim los ją postawił, podchodzi do wszystkiego beznamiętnie, nie stać jej na jakąkolwiek refleksję, choć przecież książka nie jest przez nią napisana i mocno zredagowana. Aż strach mysleć, co by powstało gdyby pisała sama. Z Wałęsą nie ma kontaktu, był i jest obok, nie stanowia pary.Dziećmi sie owszem, zajmowała, ale wiadoma sprawa-wychowac tak sporej gromadki nie miała szans. To i wychowała jak popadło. Zupełnie nie pojmuje na czym polega sukces wydawniczy tej książki, nigdy bym jej nie kupiła(dostałam), szkoda pieniedzy i miejsca na inne książki.

(9 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Raczej nie polecam (2012-02-13)

laura  Więcej o recenzencie

Rzecz nie jest ani specjalnie ciekawa, ani odkrywcza, ani dobrze napisana. Można przeczytać, jako ciekawostkę, ale z pewnością nie jest to pozycja, która ma szansę zmienić naszą ocenę rzeczywistości i sposób postrzegania świata. Raczej nie polecam.

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto, ale bez rewelacji (2012-01-22)

tom tam  Więcej o recenzencie

W pierwszych rozdziałach książki irytowały mnie przede wszystkim często powtarzające się różne stwierdzenia lub po prostu słowa "nie pamiętam". Właściwie mam pewien niedosyt i mieszane uczucia... Jednak uważam, że książkę warto było przeczytać, choćby po to, by dowiedzieć się, że pani Danuta właściwie nazywa się Mirosława Wałęsa. Jest to kobieta silna, która musiała być zarówno matką jak też ojcem dla swoich dzieci. To ona prowadziła dom a mąż zarabiał na rodzinę. Wałęsa jak się okazuje jest człowiekiem raczej zamkniętym w sobie. Sam podejmował decyzje bez wcześniejszych konsultacji z żoną. Była ona stawiana po prostu przed faktem dokonanym...

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka bezdyskusyjnie warta przeczytania! (2012-01-22)

Nina888  Więcej o recenzencie

Nie wiem, co kieruje wszechobecnymi tutaj super-krytykami literatury faktu, ale na pewno coś im samym w duszy nie gra. A do rzeczy, autobiografia pani Danuty Wałęsowej jest wyątkowo ciekawą i na pewno szczerą wypowiedzią mądrej życiowo i uczciwej, bardzo dzielnej, odważnej kobiety. Kobiety bohaterki, która powinna za życia oglądać swój pomnik. Jeśli ktokolwiek poddaje niezdrowej krytyce tę książkę oznacza to tylko jedno, a mianowicie brak zrozumienia dla ówczesnych czasów, ustroju, prześladowań rodziny bohaterki, brak empatii, a może i w ogóle nieposiadania umiejętności rozumienia czytanego tekstu. Książka nie przerysowuje raczej Danuty Wałęsowej, a ona sama nie obawia sie w niej zamieścić różnych, nie tylko przeciez pozytywnych informacji o sobie, rodzinie, nie ma oporów, by pokazać zdjęcia, na których to wygląda różnie; niekiedy bardo ładnie, ale i niekiedy smutno, szaro, z widocznymi oznakami zmęczenia, obciążenia stresem, etc, etc. Tylko matka ośmiorga dzieci i kobieta żyjąca w takich, a nie innych czasach, żona lidera Solidarności, przeciwnika ustroju komunistycznego w kraju bardzo komunistycznym może wiedzieć i wie z jakim zmagała się trudem, ile za nią nieprzespanych nocy, ile wypłakanych w samotności i ukryciu przed dziećmi łez, ile lęku o męża, rodzinę, maleńkie dzieci... Nie bawiąc się w delikatności dodam jeszcze, że tylko dureń skrytykuje tę autobiografię, tylko półgłupi, a przy tym jadowity napisze takie nieprzemyślane głębiej słowa wynikające z dość prymitywnych pobudek. Ów 'krytykantki' i 'krytycy' zapewne zanurzają się zazwyczaj w 'harlekinach' nie bardzo później rozumiejąc realia danych czasów i trudy zmagania się z nimi. A Pani Danucie W. z całego serca gratuluję wszystkiego, co w życiu osiągnęła i gratuluję tego wspaniałego przedsięwzięcia, jakim bylo napisanie o swoim życiu... Brawo! Miała absolutne prawo do tego i obojętnie, czy się to podoba czy nie małżonkowi czy komukolwiek innemu, był to w 100% słuszny krok! Strzał w dziesiątkę!! Polecam gorąco! Naprawdę książka warta przeczytania, chocby dla samych refleksji nad tym, jakie obecnie prowadzimy wygodne, komfortowe życie, marudząc i biadoląc, narzekając w rzeczywistości nie mając wiekszego powodu.

(4 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka warta przeczytania (2012-01-08)

Izas  Więcej o recenzencie

Właśnie skończyłam księżkę opracowana/napisaną przez Piotra Adamowicza na podstawie wspomnień Pani Danuty Wałęsy. Oczywiście z przyczyn marketingowych autor pozostał w tle. Uważam, że książka na pewno zasługuje na uagę. Ukazuje wydarzenia polityczne dzisiaj już historyczne z perspektywy kobiety i to zwyczajnej przeciętnej polskiej kobiety, jaką Pani Danuta niewątpliwie była. Jako, że nie należalam do grupy zwolenników politycznych Wałęsy z tym większą ciekawością sięgnęłam po tą pozycję. Na pewno nie żałuję poświęconego czasu, gdyż książka na wzbudziła wiele refleksji. Zastrzeżenie jedynie do autora o liczne powtórzenia - wieloma słowami te same myśli, przez co momentami odnosi się wrażenie, że czyta się zbyt dlugo jedno i to samo zdanie.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowana! (2012-01-06)

Aneta Dorota Owczarska  Więcej o recenzencie

Jestem na 200 stronie i myślę sobie, że ta książka nie wnosi wiele do literatury polskiej. Szkoda mi p. Wałęsowej. Ktoś kto pomagał jej redagować bądź też edytować jej historię wyrządził jej tylko krzywdę a i zignorował czytelnika serwując mu literacką sieczkę. A można byłoby zrobić z tej historii świetną biografię. A tak czytelnik ma wrażenie, że autorka jest nieinteligentną, rozgoryczoną kobietą, która choć chciała i mogła to jej nie bardzo wyszło. Książka jest pełna sprzecznych opinii. Autorka stwierdzając coś w jednym zdaniu, zaprzecza sobie już trzy zdania później. Taka miotanina między wyimaginowanym heroizmem a szarą rzeczywistością. Bo w końcu nie oszukujmy się ale przy całym szacunku dla p. Wałęsowej nie była ona w czasie stanu wojennego jedyną kobietą w Polsce z szóstką dzieci na głowie. A jak sama opisuje miała dużo więcej niż przeciętny Polak. Szczerze mówiąc nie rozumiem jaki jest cel spisania tej historii i do kogo jest ona skierowana. Powinna wzbudzać współczucie? Czy jest to historia kolejnej "matki Polki"? Bo jeśli to drugie to ja pasuję. A współczucia nie czuję a raczej złość. Sądzę, iż rozwiązaniem lepszym a dla samej autorki najlepszym byłoby tychże wspomnień nie upubliczniać.

(5 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dwuznaczna (2012-01-01)

Monika007  Więcej o recenzencie

Książkę trudno zdefiniować jednoznacznie. Łatwo się ją czyta, napisana prostym językiem -chociaż momentami zbyt prostym i infantylnym. Czasem się ma wrażenie że Pani D.W jest niezwykle naiwna a czasem myśli się o Niej jak o super odważnej kobiecie na trudne czasy. Brakuje szczegółów bo Autorka sama pisze o tym, że dużo rzeczy wypadło Jej z pamięci. Obraz Lecha Wałęsy nie jest zbyt idealistyczny ba nawet bardzo krytyczny. A mój punkt widzenia np. to zmieniło bo mimo Jego przywar miałam Go za bardzo oddanego rodzinie. Książka jest godna polecenia na pewno nie znudzi a można się czegoś dowiedzieć chociaż można było spodziewać się więcej.

(6 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji