Master Of Puppets

przereklamowany album!!! (2011-10-31)

Adam Torchała  Więcej o recenzencie

Wszyscy się tu jarają a w gruncie rzeczy nie ma czym! Jak chcecie posłuchać prawdziwych kamieni milowych w muzyce rockowej czy też metalowej to zdecydowanie bardziej polecam pierwsze dwie płyty zespołu Megadeth, czyli wyrzuconego z Melallicy właśnie, gitarzysty Dave Mustaina. Album Peace Sells... but Who's Buying? z 1986 roku jest o stokroć lepszy od Master. A sama Metallica to zlepek cwaniaczków ze słabym charakterem i miernymi umiejętnościami muzycznymi.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wyśmienite dzieło zespołu (2008-09-05)

Sebastian Rosa  Więcej o recenzencie

Coś takiego zdarza się każdemu zespołowi raczej tylko raz. Dla Metallicy to jest właśnie ten album. Czad od pierwszego przesłuchania. Nie można mieć wątpliwości, że rok 1986 był rokiem Metallicy. Wszyscy szaleli, a droga krzyży trwa bez końca do dziś.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja! (2008-05-22)

Robert Dybowski  Więcej o recenzencie

Album "Master of Puppets" określa się mianem arcydzieła, swoistej biblii trash metalu, i... słusznie, bo to jedna z tych płyt, które nagrano z pasją a nie dla kasy. Dziś Metallica stara się wejść w dawną skórę i osiągnąć ponownie ten wysoki poziom artystyczny, ale to trudne żeby nie powiedzieć wręcz niemożliwe. Poprzeczka została ustawiona bardzo wysoko, album uważany przez krytyków i fanów za cudo zawiera 8 naprawdę bogatych brzmieniowo monumentalnych kawałków, każda nuta została tu "dopieszczona", każdy aspekt dopracowany, nawet wokal Hetfielda, który trzy lata wcześniej po prostu wydzierał się irytując czasem słuchacza teraz śpiewa w przemyślany sposób świetnie zespalając się z harmonią podkładu muzycznego, na tej płycie wokalista udowadnia, że posada lidera w kapeli słusznie mu się należy. Zespół osiągnął mistrzostwo, pewnie dlatego, że basista Cliff Burton jeszcze wtedy żył i jego geniusz słychać w każdej kompozycji na tej płycie, potem cóż, było już gorzej. Metallica szukała sposobów na zrobienie dużych pieniędzy a nie rozwój artystyczny. A szkoda.

(4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kamień milowy (2007-11-09)

monika pietrzyk  Więcej o recenzencie

"Master Of Puppets" to kamień milowy w muzyce rockowej, a to dzięki basiście- Cliff'owi Burton'owi... Wszystke trzy pierwsze albumy były cudowne. Kocham Metallicę!

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Najlepsza płyta trashmetalowa

Jakub Mańka

Płytę rozpoczyna wspaniały riff, który jest wstępem do „Battery”. Potem wchodzą ostro gitarki... Ach ten dźwięk. I śpiew Hetfielda. Utwór zwala z nóg od samego początku. Do tego wspaniała solówka przed ostatnią zwrotką. Naprawdę świetna piosenka,wprowadza nas w mroczny klimat. Po skończeniu czekałem oszołomiony na ciąg dalszy. Tytułowa piosenka „Master of Puppets” wcisnęła mnie w siedzenie. Te gitary. I krzyk Hetfielda: „MASTER! MASTER!”. Utwór zawrócił mi w głowie. A dalej... bardzo spokojny początek. „The thing that should not be” prawie przyprawił mnie o zawał. Słuchałem go z otwartymi ustami. Wolny utwór z ciężkim gitarowym graniem. Najbardziej mroczny na tej płycie. Dalej spokojna ballada, która ochłodziła mój zapał. Wspaniały początek. Już ten wolny wstęp zrobił na mnie wrażenie. „Welcome home (sanitarium)” prezentuje się wspaniale. " Ten utwór także dotyczy manipulowania. Bohaterem jest ktoś, kto żyje, jak mu się podoba, i robi nieraz zwariowane rzeczy. Inni mówią: "To nie w porządku, co ty wyprawiasz". I odsyłają go do "sanatorium". A tam nikogo już nie obchodzi, co z nim będzie. Aplikuje się pacjentowi jakieś leki, wpycha się w kaftan bezpieczeństwa, a koniec jest najczęściej tragiczny”. James Hetfield. Brak mi słów na opisanie tego wszystkiego. To po prostu trzeba usłyszeć. Po dwóch wolnych utworach mamy przyśpieszenie w wielkim stylu w postaci „Disposable heros”. Dają tu ostrego czadu. Potem nieznacznie zwalniają na „Leper Messiah”, gdzie ostro skopują tyłki wspaniałym brzmieniem gitarowym "Orion to zlepek, który powstał z kawałków pozostałych utworów. Bluesowy, nastrojowy fragment w środku, początkowo był końcówką innego. Uważaliśmy jednak, że jest tak mocny, że uzupełniać go tekstem nie ma potrzeby i w efekcie pozostał w wersji instrumentalnej." - Lars Urlich. Jakikolwiek inny komentarz zbędny. I ciche dźwięki „Damage inc.”. Coraz głośniej jednak dalej spokój. Narasta niepewność i jak grom wchodzą gitary. I śpiew Hetfielfielda: „Blood will follow blood. Dying time is here”, a po nim szept: „Damage incorporated”. Ależ klimat. I to już koniec płyty. Ale ja i tak siedziałem jeszcze długo w ciszy oszołomiony.

(9 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam!

Marta Kąpielska

Gorąco polecam! Płytka wspaniała od początku do końca, a szczególnie "Master of Puppets". Piąteczka! Tak! Płyta jest z 86 roku (mój tata był na koncercie).

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Coś nadzwyczajnego

Guitarwoman

Metallica to klasyka jedyna w swoim rodzaju, a album Master Of Puppets jest jednym z najlepszych w dorobku zespołu. Oryginalny styl, pobudzające do życia kawałki... Całość jest piorunująca! Płyta tak świetna, że nie da się tego opisać.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mistrzostwo świata

Maciek Malczewski

Co do pierwszych trzech zdań, jak najbardziej zgadzam się z przedmówcą, jednak dla mnie są 4 lepsze płyty od tej Led Zeppelin I, II, III i IV.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Po prostu genialne

Fan Metalu

Po prostu genialne, nie ma lepszej muzyki, nigdy nie było i nie będzie już nic, co sięgnie do pięt Metaliice. Trzeba to przesłuchać, bo inaczej ominie was niezapomniane przeżycie.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna produkcja

A S

Bardzo, bardzo dobra płyta. Wiele pięknych poruszających kawłków i długich sołówek na gitarze. Polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji