Miasto Cudów

spryt i wyrachowanie = dojście do celu nie patrząc na innych (2010-08-12)

barbara petryka  Więcej o recenzencie

Na początku czytania tej pokażnej książki chciałam ją zostawić. Męczyło mnie czytanie tzw. ciągiem, ponieważ brak w niej akapitów, wyróżników dialogów. akcja opisywana od linijki do linijki. Pomimo tego, polecam do przeczytania.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Po trupach na szczyt (2010-04-30)

Paweł Marecki  Więcej o recenzencie

Pochodzący ze wsi młody Onufry Bouvila pojawia się w Barcelonie bez grosza przy duszy i bez sprecyzowanych planów. Mieszka w podupadłym pensjonacie, próbuje imać się różnych zajęć, ale bez sukcesu. Dopiero pomoc córki właściciela pensjonatu zapoczątkuje poprawę jego losów. Onufry ma za zadanie rozdawać polityczne ulotki i siać ferment wśród robotników pracujących przy Wystawie Światowej, która została zorganizowana w Barcelonie w 1888 r. na terenie dzisiejszego Parc de la Ciutadella. Onufry pnie się po stopniach społecznej i finansowej kariery, przez jego życie przewijają się dziwne i groźne postacie i kobiety wiadomej konduity. Z wrogami rozprawia się bez skrupułów, za nic ma lojalność; za to kłamstwo ma za instrument zdobywania kolejnych celów. Rodziców pozostałych na wsi traktuje w sposób oschły. Gdy umierają, w jego rodzinnej wsi pozostaje jego młodszy brat, którego uczynił miejscowym wójtem wykorzystując swoje wpływy. Sam Onufry zakłada rodzinę, staje się człowiekiem bardzo majętnym. Ociera się o śmierć, sprytem i wyrachowaniem omija skutki wydarzeń wielkiej polityki. Gdy pewnego razu dokonuje rachunku sumienia, przed oczami przelatują mu postacie, które straciły życie z powodu jego pośredniej lub bezpośredniej winy związanej z nienasyconymi ambicjami. Za sprawą tych refleksji Onufry nazywa siebie diabelskim pomiotem. Za chwilę jednak górę bierze zimna, bezwzględna logika – że przecież bardzo wielu ludziom poprawił los, wielu wyciągnął z rynsztoka. Ostatnią niespodziankę Onufry szykuje na kolejną Wystawę Światową, tym, razem zorganizowaną w Barcelonie na wzgórzu Montjuic w roku 1929. Trochę ciężko się czyta to dość pokaźne dzieło – za mało akapitów i wyróżników dialogów, akcja miejscami prowadzona niemrawo i całkowicie beznamiętnie.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Super (2010-04-24)

gokuraku  Więcej o recenzencie

"Miasto cudów" to świetna opowieść o mieście-żywiole, pełnym życia, pasji, barw i niezwykłych ludzi, a przede wszystkim wielkich możliwości. Z tych możliwości jakie daje niezwykła Barcelona, z powodzeniem korzystał Onufry Bouvila, który jako chłopak ze wsi zaczynał od sprzedaży preparatu na porost włosów. I tak krok po kroku, dorobił się wielkiej fortuny, o której po mieście cudów krążyły legendy. Ale jak wiadomo - pieniądze szczęścia nie dają, o czym przekonał się i Onufry. Z czasem zaczęło czegoś brakować. Odżyły wspomnienia, powrócił pamięcią do dawnych miejsc, do serca wkradł się niepokój. Można powiedzieć, że Eduardo Mendoza czerpie garściami z tradycyjnej w literaturze hiszpańskiej prozy łotrzykowskiej, ale w doskonały sposób łączy to z powieścią obyczajową, mimo puszczania perskiego oka do czytelnika, Mendoza zmusza go też do refleksji. Ale nie tylko, snuje niezwykłą historię miasta, w którym może zdarzyć się wszystko, nawet cuda.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka dla każdego (2010-04-07)

LeoniMa  Więcej o recenzencie

Autor, tytułując tę powieść, sam daje do zrozumienia, że jej bohaterem nie jest Onufry, a właśnie piękne hiszpańskie miasto, jakim jest Barcelona. Swoją uwagę Mendoza poświęca dwóm historiom - historii Hiszpanii (co się z tym wiąże, także Europy) oraz historii Onufrego Bouvili, człowieka nietuzinkowego, który swoim życiorysem mógłby obdarzyć kilkanaście osób. Nie wspominając o największej w kraju fortunie zdobytej dzięki uporowi i braku zahamowań w dążeniu do wyznaczonych sobie celów. "Miasto cudów" to najprawdopodobniej najlepsza książka Mendozy. Dobrze napisana, absorbująca, zainteresuje każdego.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Gorąco polecam! (2010-03-29)

paranoidandroid  Więcej o recenzencie

„Miasto cudów” urzekło mnie już od pierwszych stron i nie zawiodło aż do ostatniej. Pojechać do Barcelony jest moim marzeniem odkąd tylko pamiętam, a opisy tego miasta, które wychodzą spod pióra Mendozy, tym bardziej utwierdzają mnie w tym marzeniu i jeszcze pobudzają wyobraźnię. Nie są idealistyczne, choć pełno w nich magii, nie są nudne, choć szczegółowe, nie są grzeczne, ale są piękne. Nie są też główną treścią tej książki, ale nieodłącznym tłem dla losów głównego bohatera, Onufrego Bouvila. Nie tylko wplatają się w to, co mu się przydarza, ale także wpływają na to i trudno sobie wyobrazić, żeby ta historia mogła się wydarzyć w innym miejscu. Polecam tym, którzy chcą się zapuścić w boczne uliczki Barcelony.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W świetle pięknej Barcelony (2010-03-26)

Czytajka86  Więcej o recenzencie

Wspaniała książka, jedna z lepszych, które napisał w ciągu całej swojej kariery pisarskiej Eduardo Mendoza. Dominuje w niej i ze szczególnym naciskiem rzuca się na pierwszy plan wspaniały, urokliwy, a zarazem mroczny, niebezpieczny i tajemniczy obraz Barcelony, której lepiej żadnemu z Czytelników nie przyszło poznać bliżej. Na tym tle poznajemy głównego bohatera, rządnego pieniędzy i marzącego o wysokim statusie społecznym Onufrego Bouvila, który dążąc do realizacji swoich celów nie zawahał się przed niczym. Na szczególną uwagę zasługują jego stosunki z kobietami, równie tajemnicze i niebezpieczne jak sama Barcelona.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji