Miasto ślepców

Człowiek przestaje być człowiekiem (2011-02-11)

Aomame  Więcej o recenzencie

Recenzje tej książki świadczą o tym, że książki Jose Saramago albo się kocha, albo nienawidzi. Z pewnością nie jest to literatura łatwa, prosta i przyjemna. Ale nie jest też ciężka i przeintelektualizowana. Również "Miasto ślepców" wymyka się takim szufladkom. Porażająca wizja tego, jak człowiek przestaje być człowiekiem, gęsta od dygresji narracja, sugestywne, momentami szokujące i przerażające opisy powodują, że książka nie daje spokoju i zostaje w pamięci na długo po przeczytaniu.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

nie podobała mi się ta książka (2010-11-17)

Paulina Szczęsna  Więcej o recenzencie

Jestem zaskoczona ilością pozytywnych komentarzy na temat 'Miasta ślepców'. Mnie ta książka zupełnie się nie podobała, męczyłam się czytając ją. W zupełności zgadzam się z opinią pana Jamesk, książka ta jest przykładem grafomanii a ciągłe przywoływanie mądrości i banalnych zdań po prostu męczy. Po przeczytaniu tej książki pomyślałam: nigdy więcej Saramago! szczerze odradzam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ku przestrodze... (2010-05-14)

Izabella Urbańska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

W powieści J. Saramago nie ma imion, nazwisk, nie pada żadna nazwa geograficzna. To, co spotkało jej bohaterów, mogło zdarzyć się wszędzie. Epidemia białej ślepoty, która podstępnie zaatakowała mieszkańców miasta, rozprzestrzeniając się w mgnieniu oka, nie wiadomo dlaczego oszczędziła tylko jedną kobietę – żonę lekarza okulisty. To do jego gabinetu trafił pierwszy pacjent, który nagle przestał widzieć. Od tego momentu rozpoczyna się prawdziwy kataklizm. W zastraszającym tempie życie ludzi zostaje sprowadzone do podstawowych potrzeb i popędów. Instynkt samozachowawczy zastąpił moralność. Na nic kultura i intelekt – liczy się umiejętność przetrwania w ekstremalnych warunkach, gdy doskwiera brak wody i jedzenia. Nastaje pierwotna, okrutna równość – wszyscy są tak samo bezbronni w obliczu zagrożenia życia. Po raz kolejny okazuje się, że słowo „człowiek” nie brzmi dumnie. Pisarz w swojej powieści udowodnił to, co i tak już wiemy na temat kondycji ludzkiej nie tylko na podstawie literatury, ale przede wszystkim historii ludzkości – że trudno jest ocalić człowieczeństwo w obliczu zagłady. Strach budzi agresję, zdeterminowany człowiek jest w stanie zrobić to, o co by siebie nigdy wcześniej nie podejrzewał. Koszmarny świat J. Saramago szokuje i bulwersuje czytelnika swoją drastycznością. Apokaliptyczna wizja przeraża i zmusza do refleksji.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Szokująca a jakże prawdziwa. (2010-02-20)

Alina Sikora-Godlewska  Więcej o recenzencie

W świecie nauki i techniki, w którym wydaje się nam, ludziom, że nic nie jest w stanie zachwiać, zniszczyć naszej cywilizacji, taka prosta rzecz jak utrata wzroku wszystkich z nas jest przyczyną totalnego kataklizmu. Ta książka to studium ludzkiej natury, dowód na to, że w pewnych warunkach (stresu, tragedii, konieczności walki o przetrwanie) my, cywilizowani ludzie, zachowujemy się jak zwierzęta, a nawet gorzej. "Miasto ślepców" to poruszająca lektura, szokująca, chwilami przerażająca, ukazująca upadek obyczajów i kultury, przedstawiająca realny obraz hipotetycznej sytuacji, która wcale taka nieprawdopodobna nie jest. Co by było gdyby wszyscy ludzie stracili wzrok? Jak wyglądałoby życie? I ile warte jest takie życie? Doskonale nakreślona fabuła, napisana nietuzinkowym, ciekawym językiem (długie zdania, dialogi bohaterów oddzielane przecinkami, styl kompletnie przeczący temu, czego uczą nas w szkołach). Warte dodania jest to, że w książce nie pada ani jedno imię, bohaterzy są identyfikowani opisowo, nie pada również ani jedna nazwa miasta, państwa, co ma na celu przekazanie czytelnikowi myśli, że taka tragedia może wydarzyć się gdziekolwiek. Emocje powstałe w trakcie i po przeczytaniu tej książki są ogromne i zostają na długo w pamięci. Warto po nią sięgnąć.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ciekawa (2009-09-09)

Elżbieta Kliś Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Tylko sobie wyobraź: tracisz wzrok a wraz z Tobą tracą wzrok Twoi najbliżsi. Znajdujesz się w świecie, w którym nie tylko nie potrafisz się poruszać ale zupełnie, nowym, odmiennym, bezwzględnym świecie gdzie -jeśli sobie nie poradzisz- rozszarpią Cię zgłodniałe, zdziczałe psy. Okropna świadomość, a jeszcze gorsza być jedyną osobą widzącą i patrzeć jak ludzie stali się (nie zwierzętami - bo one sobie wzajemnie nie szkodzą) a potworami, które nawet w największym bólu innych znajdą dla siebie interes. Internowani w szpitalu kojarzyli mi się trochę z opowiadaniem "Medaliony" lub "Innym Światem" Grudzińskiego.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Szokująca (2009-08-23)

toxic  Więcej o recenzencie

Jestem pod wrażeniem tego, jakie emocje wzbudziła we mnie ta książka. Wywoływała głębokie obrzydzenie a mimo to nie mogłam przestać jej czytać, ciekawa losów bezimiennych bohaterów. Napisana w niebanalny sposób, ukazuje co potrafi zrobić człowiek, by przeżyć i że czasem zwierzęta potrafią być bardziej "ludzkie" niż człowiek.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Godna polecenia!!!! (2009-07-29)

Marny Recenzent  Więcej o recenzencie

Pewnie powtórzę po innych, ale książka godna polecenia. Wprawia w głębszą refleksję nad stanem swojego ducha, wartości jakimi się kierujemy, filozofii życia itp. Daje kopa emocjonalnego jednym słowem!!! Emocje, które mi towarzyszyły podczas lektury są trudne do opisania, przeczytajcie i przekonajcie się sami. Choć znam osoby, na których aż tak bardzo ta książka nie wpłynęła, ale to tylko rzecz wrażliwości i postrzegania świata... Szkoda tylko, że film zrobili. Film żałosny, przynajmniej po przeczytaniu książki...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nic wielkiego (2009-07-16)

jamesk  Więcej o recenzencie

Nieudana próba nakreślenia chaosu w czasie epidemii i zezwierzęcenie dotkniętych ślepotą ludzi. Jeszcze idzie wytrzymać przy plastycznych opisach wydarzeń. Ale kiedy Jose Saramago wprowadza swoje 'głębokie' przemyślenia, ludowe przysłowia ze zdumieniem przecierałem oczy. Miałem wrażenie, że czytam mizerne wypracowanie ucznia, a nie powieść laureata nagrody Nobla. Gdyby ktoś mnie poprosił o przykład grafomanii, bez zająknięcia poleciłbym tę pozycję. A ponieważ oceniam całość to - stosując uczniowski żargon - Panie Jose, pała, proszę zajrzeć do "Władcy much" klasyka Williama Goldinga. Tam ma Pan przykład, jak wiele można wyciągnąć z ciekawego pomysłu.

(3 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Walka o ogień ludzi z epoki komputerów (2009-06-01)

Ania Baranowska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Poważający opis zatracenia człowieczeństwa, upadku wszelkich moralnych wartości w obliczu izolacji grupy oślepionych ludzi, zamkniętych jak bydło w oborze w szpitalnym budynku. Morze nieszczęścia, bólu, łez, brutalności, hegemonii degrengolady. Wyzwoleni spod obowiązujących norm prawnych, dotknięci jasną ślepotą ludzie, dzielą się jedynie na dwie kategorie – złych i tych, którzy cierpią z powodu panoszącego się zła! Saramago nie nadał imion swoim głównym bohaterom, czym podkreślił nicość w na stałym po wybuchu epidemii świecie. Pozwolił im jednak w obliczu wspólnego nieszczęścia skonsolidować siły i przebyć wspólnie niewyobrażalnie trudną drogę ku końcowi tej apokalipsy. Portrety udręczonych z głodu ludzi, oblepionych brudem i robactwem, opisy miejsca internowania i całego miasta wstrząsają wywołując dreszcze, pozostawiając pod zamkniętymi powiekami obraz rozkładu egzystencji zbiorowości ludzkiej zaś obrazy odbierane olfaktorycznie wywołują skurcz żołądka. Mimo tego powieść czyta się z zapartym tchem, z nadzieją na szczęśliwe zakończenie, na koniec opisanego armagedonu. Tylko trudno odpowiedzieć sobie na pytanie czy ślepcy winni odzyskać wzrok i ujrzeć zmiany jakie zaszły?!

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czy szczęśliwsi są ci, którzy umarli, czy ci którym udaje się żyć...? (2009-04-20)

KalinaK  Więcej o recenzencie

Saramago sprawnie nakleślił mocną i mroczną, bez krzty uśmiechu, historię upadku człowieczeństwa w wyniku zarazy białej ślepoty. Zaczęło się balanie, jak większość historii, od jednego kierowcy, który zaślepł nagle w swoim samochochodzie w czasie postoju na czerwonym świetle. Potem było już tylko gorzej... Zaraza rozprzestrzeniała się błyskawicznie wywracając ustalony porządek życia i trawiąc nie tylko oczy, ale i umysły żyjących. W trakcie lektury czytelnik czuje się dosłownie sponiewierany przez cuchnące emocje i przemoc wylewające się z książki i sam już nie wie, czy lepiej mają ci, którzy umarli, czy ci którym udaje się przetrwać... "Lekarz spytał, jaki według niego sens ma życie w obecnych warunkach, kiedy wszyscy chodzą głodni, umazani od stóp do głów gównem, śpią na zapchlonych i zapluskwionych łóżkach i gryzą ich wszy" i mają miejsce inne nieludzkie zachowania - dodam od siebie. Czy w warunkach totalnej anarchii życie ma jakiś..., choćby drobny, sens...? Powiem tak: "Potencjalny czytelniku! Gaś papierosa, zapinaj pasy i włącz myślenie, bo odpowiedź na to, wydawałoby się, proste pytanie jednego z bohaterów tej do bólu mocnej prozy, naprawdę nie będzie łatwe... Nawet po przeczytaniu ostatniego zdania.

(4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji