Rewelacyjny album!
Basia
Jakubowska
Magnetyzm Missa festiva jest uniwersalny, urzekający pod każdą szerokością geograficzną. Słuchając jej po raz pierwszy, zastanawiałam się nad brakiem wyraźnego zróżnicowania dynamicznego między poszczególnymi częściami. Później stało się to dla mnie już jasne i oczywiste. Tak właśnie ma być. Mam nadzieję, że nie obrażę kompozytora, jeśli powiem, że Missa Festiva, powinna wejść na stałe do powszechnie wykonywanego kanonu dzieł oratoryjnych.
Trzeba głębokiej mądrości życiowej, odwagi i talentu, znajomości duszy ludzkiej i warsztatu kompozytorskiego, by stworzyć taki utwór. Zastanówmy się, więc choć po krótce, na czym polega ta “magia”:
INTROITUS brzmi jak pełne tęsknoty i zadumy Adagio. Subtelnie i delikatnie wprowadza nas w atmosferę przeżycia, jakim powinna być posługa religijna pełna skupienia, refleksji, religijnego przeżycia. Ta część wycisza nas, pozwala otrząsnąć się z codziennego biegu, w którym zapominamy o czymś, co powinno być dla nas najcenniejsze – nasze człowieczeństwo i nasza relacja z Absolutem.
KYRIE nie zmienia nastroju stopniowo zagłębia nas w tajemnicę wiary i naszego w niej udziału. Harmonijne, spokojne brzmienie głosów solowy i chóru zachęca do medytacji. Długie piękne frazy zniewalają, zmuszają do uczestnictwa w muzycznej liturgii. I wtedy wchodzi… GLORIA obwieszczająca swój początek tradycyjnymi pięknie brzmiącymi trąbkami. Jest to część bardziej uroczysta, przywołująca w pamięci muzykę liturgiczną wieków poprzednich, lecz niepowielająca nikogo i niczego konkretnie. CREDO najważniejsza, a nie tylko najdłuższa część Missy Festivy. To punkt kulminacyjny religijnie i muzycznie. Kompozytorowi z fenomenalnym wyczuciem udało się to uchwycić. Każde z kolejnych stwierdzeń zawartych w Credo jest najpierw wprowadzone, przykuwa naszą uwagę do kolejnych słów w nim zawartych. Powtarzane później trzy razy Credo in unum Deum w kolejnych częściach tekstu kieruje naszą uwagę na głębię i bogactwo znaczeń każdego poszczególnego słowa z wyznania wiary. Kompozytor zabarwia frazy i słowa w ich wzajemnej relacji paletą harmonii głosów i instrumentów. Następuje błysk iluminacji zrozumienia, co objawia nam się pięknem radosnej, uroczyście podniosłej dynamicznej frazy Credo in unum Deum. Po czym znów kompozytor kieruje naszą uwagę do SANCTUS gdzie radość, wynika z głębokiego przeżycia i zrozumienia Credo. Wspaniałe trąbki wraz z chórem – uroczysta, spokojna, pełna powagi podniosłość chwili i nastroju są wspaniale oddane muzycznie w pierwszej części Sanctus. Po czym w Benedictus osiągamy coś na kształt wewnętrznego spokoju, zyskując inne spojrzenie na otaczający nas świat, jego piękno. Po czym kolejny raz dziękczynne trąbki w Hosanna kończą Sanctus. Następuje dalej ostatnia już cześć mszy AGNUS DEI – początek i koniec wszytskiego. Tutaj ból, tęsknota, żal brzmią bardzo po ludzku.
INTROITUS i AGNUS DEI to współbrzmiące z sobą adagio jakby spinające klamrą całość tego przeżycia, jakim jest muzyka Missa Festiva. Obolali, okaleczeni, udręczeni odwołujemy się do czegoś Wyższego, w Introitus mamy nadzieję na ukojenie, z ostatnimi dźwiękami AGNUS DEI bogatsi w przeżycia i próbę zrozumienia tajemnicy obu światów, może nie uleczeni, lecz pełni wiary i nadziei.
Missa festiva to piękny i wzruszający utwór, doskonale brzmi w akustyce kościoła, bardzo dobrze wykonany przez muzyków Filharmonii Koszalińskiej i Chór Iuventus Cantas. Warto poświęcić może kilka słów solistkom. Magdalena Witczak (sopran) miała przed sobą bardzo trudne zadanie, ponieważ tessitura jej partii wokalnej umieszczona jest bardzo wysoko w rejestrze sopranu. Bardzo głęboko i przestrzennie zabrzmiał atrakcyjny mezzosopran Katarzyny Suska. Missa Festiva jest zjawiskiem niecodziennym w świecie współczesnej muzyki. Bez pompy, egzaltacji, taniego efekciarstwa, silenia się na nowatorstwo brzmienia przemawia piękną harmonią dźwięków wprost do serca każdego wrażliwego człowieka, który kocha muzykę.
(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Bardzo dobre
(2004-11-23)
Andrzej
Jezierski
Więcej o recenzencie
Prowadzę w Radio Narodowym Buenos Aires, Argentyna tygodniową, godzinną audycję dedykowaną wyłącznie kompozytorom polskim.
Szukając utworów, aby uświęcić pierwszy rok nadawania tych audycii, wpadłem na Missa Festiva. Zaraz po pierwszych taktach Introitus miałem uczucie, że mam do czynienia z utworem niecodziennym. Wrażenie to potwierdziło Kyrie i ciepły głos Katarzyny Suskiej. Inne części Mszy też są na poziomie. Kompozytor spełnił stuprocentowo swój zamiar, aby ta msza była "swojska" i przenikała do serca bezpośrednio, bez wyszukiwanych efektów.
Jedyne moje zastrzeżenie (dlatego nie postawilem piatki), to jest wysoki rejestr sopranu, który czasami za bardzo wybija się i nie tworzy głębokiej harmonii z rozwijającą się melodią. Chcę zaznaczyć, że wybrałem ten utwór do nadania w pierwszą rocznicę cyklu, 21 grudnia 2004r.
(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji