Moja siostra, moja miłość, być może najbardziej kontrowersyjna i najśmielsza z dotychczasowych powieści Oates, została oparta na faktach: drastycznej historii morderstwa popełnionego na dziecku, które kilka lat temu poruszyło amerykańską opinię publiczną. Rodzina Skylera Rampike'a, bohatera i narratora, zyskała upragnioną sławę, bo jego mała siostra Bliss odniosła sukces, ale potem rozgłos stał się jeszcze większy, bo Bliss została zamordowana. Tylko przez kogo i dlaczego? Długie wyznanie Skylera jest po części detektywistyczną rekonstrukcją zdarzeń, po części elegią na cześć utraconej siostry i własnego utraconego dzieciństwa, stanowiąc jednocześnie satyryczny obraz drobnomieszczańskich tęsknot, ułomnych relacji tak między rodzicami a dziećmi, jak i między współmałżonkami oraz niszczycielskiego wpływu mediów na życie jednostki. Sięgając do samych głębi złowrogich, a zarazem komicznych zaburzeń skrywających się w samym sercu współczesnej kultury, Oates stworzyła powieść o niezwykłym rozmachu i wielkiej mocy oddziaływania.
Jak zniszczyć swoje dziecko, nie tracąc dobrego samopoczucia...
(2010-11-09)
Izabella
Urbańska
Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!
Więcej o recenzencie
Wszystkiego dowiadujemy się z pierwszej ręki, gdyż narratorem a zarazem głównym bohaterem tej wstrząsającej opowieści jest Skyler - pokiereszowany przez życie 19 - letni chłopak, którego pech polegał na tym, że był synem Bixa i Betsey Rampikeów. Jego rodzice stworzyli dla niego i jego młodszej siostry Bliss dostatni, normalny dom, a jednak, patrząc wstecz, Skyler śmiało mógłby powiedzieć, że to właśnie jego rodzice do perfekcji opanowali sztukę psychicznego niszczenia własnych dzieci, choć gdyby ktoś im to otwarcie zarzucił – byliby szczerze zaskoczeni i oburzeni. Już na początku powieści dowiadujemy się o tragicznym wydarzeniu w życiu rodziny, gdy 10 lat temu ktoś zamordował wówczas 6 – letnią siostrę chłopca - Bliss – śliczną, utalentowaną dziewczynkę, oczko w głowie rodziców, ich nadzieję, radość i dumę. To dzięki jej sukcesom łyżwiarskim nazwisko Rampike było szeroko znane i stale obecne w mediach. To ona, a nie jej brat, sprostała ambicjom rodziców. W swojej wręcz masochistycznie szczerej, pełnej bólu, pasji i udręki opowieści Skyler próbuje opisać i zrozumieć wszystko, co zaszło w jego domu, odkąd sięgał pamięcią. I tak przed naszymi oczami, jak na taśmie filmowej, przewijają się obrazy z życia pozornie szczęśliwej rodziny. Jak więc doszło do tego, że jako nastolatek był zniszczonym psychicznie wrakiem, funkcjonującym dzięki lekom psychotropowym, wyobcowanym z otoczenia, skonfliktowanym nie tylko z rodziną i otoczeniem, ale przede wszystkim ze sobą samym. Jak doszło do tego, że ten super inteligentny chłopiec nie wierzył siebie, w dobro, Boga, ludzi, miłość, sprawiedliwość, a ulgę przynosiło mu rozdrapywanie pryszczy i ran, które nigdy nie dostały szansy, by się zagoić! Książka J. C. Oates będąc przykładem tzw. wysokiej literatury, jednocześnie jest trafiającą do serca, głęboko poruszającą opowieścią o niebezpiecznej pułapce, jaką dla dziecka może czasem stać się jego własna rodzina. Pisarski kunszt autorki, jej empatia, ogromna wiedza o meandrach ludzkiej duszy powodują, że po lekturze tej książki niezwykle trudno wrócić do rzeczywistości.
(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji