Moje drzewko pomarańczowe

Kupiłam z myślą o swoich dzieciach, jak dorosną (2011-02-01)

LasiLasi  Więcej o recenzencie

Książka prawdziwa, o samotności małego chłopca Zeze, którego nikt nie rozumie, za wyjątkiem obcego mężczyzny, który staje się z czasem jego prawdziwym i jedynym przyjacielem... Zeze nie ma na kogo liczyć - rodzice ledwo wiążą koniec z końcem. Zeze obarcza się wina za sytuacje rodzinna.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O bólu, cierpieniu i dziecięcych marzeniach, ...ale nie dla dzieci (2010-01-25)

Piea  Więcej o recenzencie

Przepiękna, wzruszająca opowieść o bystrym, nad wyraz inteligentnym małym brazylijczyku, chłopczyku, który pochodzi z bardzo licznej, biednej rodziny i żyje w totalnej nędzy. Dziecko ma jednak ogromną fantazję, wyobraźnię, jest doskonałym obserwatorem i z dziecięcą wdzięcznością i logiką wprawia często dorosłych w zakłaopotanie. Ten mały szkrab- jest również niezłym psotnikiem, a raczej figlarzem. Jest to przepiękna książka o marzeniach dziecka, o jego przyjaźni z "drzewkiem" i pewnym dorosłym mężczyzną w którym chłopczyk odnajduje ojcowskie ciepło. To taka brazylijska wersja "Małego Księcia", ale można się wzruszyć i popłakać. Koniecznie

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Autobiografia...? (2009-10-15)

Joola  Więcej o recenzencie

Zapewne nieprzypadkowo w książce mały Zeze nosi nazwisko Vasconcelos. 'Małe drzewko pomarańczowe'to opowieśc o skrajnej nędzy i sposobie pięciolatka na poradzenie sobie z sytuacja w jakiej znajduje sie on sam i cała jego rodzina. Opowieśc snuta jest tak łagodnie, że ciepło z niej płynące aż rozpływa sie po ciele jak łyk gorącej herbarty... Książka polecana dla nastolatków 12+

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wzruszająca... (2009-07-11)

Agata Owczarek  Więcej o recenzencie

Książka niezmiernie wzruszająca, o dziecku, ale raczej nie dla dzieci. To smutna historia o nieprzeciętnie inteligentnym i nad wyraz wrażliwym chłopcu, którego jedynym wielkim marzeniem jest zaznać, choć trochę czułości i zrozumienia. Nie może na to liczyć ze strony rodziców, którzy swoją rodzicielską miłość okazują w bardzo bolesny sposób. Dlatego zamyka się w swoim świecie fantazji i marzeń. Jego towarzyszem zabaw i powiernikiem wszystkich tajemnic staje się drzewko pomarańczowe a najlepszym przyjacielem- dojrzały mężczyzna, dzięki któremu zaznaje, choć trochę ciepła i miłości… Serdecznie polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ludzie, jaka to piękna książka! (2009-05-07)

fermina13  Więcej o recenzencie

Kto jeszcze nie czytał, niech koniecznie sięgnie. Piękna opowieść o marzeniach, przyjaźni, opowiedziana w niebanalny sposób. Trochę jak "Mały Książę".

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Brak słów (2009-02-23)

Magdalena Galenska  Więcej o recenzencie

Po waszych zapowiedziach z zachłannością rzuciłam się na tą książkę ale już przeczytawszy początek zwolniłam i spokojnie wgłębiałam się w historię tego chłopca.Opowieść poruszyła mnie do głębi również nie mogłam opanować łez przez które nie mogłam czytać.Polecam każdemu.Po prostu świetna książka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wzrusza... totalnie (2008-06-12)

habi  Więcej o recenzencie

Nigdy nie zdarzyło mi się czytać książki, którą właściwie czytałam z trudem z powodu napływających do oczu łez. Śmieszne? Dla mnie raczej zadziwiające, bo trudno mnie wzruszyć. Co ciekawe, nie tylko ja tak na nią zareagowałam. Coś takiego niepojętego jest w tej historii, że porusza delikatne struny. Szczerze polecam - dla oczyszczenia.

(6 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O chłopcu, który szukał czułości (2008-06-11)

Iwona Janik  Więcej o recenzencie

Na początku napiszę, że książka mnie przestraszyła... przestraszyłam się, że w bliskiej przyszłości moje dzieci mogłyby ja dorwać w swoje ręce i... przeczytać! Zeze żyje w Brazylii w dużej rodzinie. Ojciec jest bezrobotny, za to mama haruje dzień i noc w fabryce, aby zarobić na życie rodziny. Rodzice są zmęczeni i bezradni, smutni. Starsze dzieci zajmują się młodszymi. W rodzinie panuje straszna bieda i nędza, brakuje podstawowych środków do życia. Zeze stworzył swój świat, bo chłopczyk jest bardzo wrażliwy, bardzo bystry i ogromna ma wyobraźnię. Rozmawia ze swoim drzewkiem pomarańczowym i z ptakiem. Do swojego świata zaprosił również swojego młodszego braciszka, którym Zeze musi sie opiekować. Czytając o tym, w jaki sposób Zeze rozmawia z malutkim bratem, serce czytelnika się kraje, tyle w tym miłości i cierpliwości. Te sceny chyba już na zawsze zostaną w sercu. Język jakim książka została napisana jest lekki, troszkę naiwny, bo książka napisana jest z perspektywy pięcioletniego Zeze, lecz to, co zostało tym językiem opisane wcale lekkie i przyjemne nie jest. Opis świąt i marzeń o choćby najmniejszym prezenciku dla siebie i braciszka, to opisy tak smutne, ze aż ciężko się je czytało. O tym, jak to Zeze biegł z maluszkiem do miasta, bo tam miał przyjechać samochód z zabawkami i Zeze miał taka nadzieje, że... Życie jest okrutne, spóźnili się, a poza tym to biednych dzieci było tak dużo. Zeze ma jednak (jak pewnie prawie każdy) swoja druga stronę. Potrafi być nieznośny i uparty, przez co jego zachowanie sprowadza na niego dużo agresji ze strony innych członków rodziny (zwłaszcza zrozpaczonego ojca). Zeze jest bity i poniżany. Niezrozumiany i zaniedbany fizycznie i emocjonalnie. Aż dnia pewnego na drodze Zeze staje Portugalczyk. Starszy pan, który jest bogaty, ale samotny. Zaprzyjaźnia się z Zeze, zabiera go na przejażdżki swoim samochodem... Czytając o przyjaźni Portugalczyka i chłopca przez cały czas miałam gęsia skórkę. Podejrzewałam coś najgorszego!!! Opis pobytu nad rzeka był dla mnie tak pełen strasznych przeczuć, że aż miałam ochotę krzyczeć... Jakże się myliłam! Całe szczęście!!! Ale potem myślałam nad tym, czy dałabym o tej przyjaźni poczytać moim dzieciom, wszak to powieść dla dzieci. Doszłam do wniosku, że raczej bym tej książki nie podsunęła! Z jednej strony lektura zapewne wiele by je nauczyła z drugiej mogliby wyciągnąć zupełnie złe wnioski! Pewnie, gdybym się jednak skusiła na to, aby dzieci poznały historię Zeze, to musiałabym z nimi porozmawiać i wytłumaczyć pewne sprawy... Ale jak wytłumaczyć taką przyjaźń dziecka z dorosłym mężczyzną?

(4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji