Mroczna połowa

Odnośnie poprzedniczki (2010-03-04)

Krzysztof Adamiec  Więcej o recenzencie

Mroczna Połowa była zekranizowana, podobnie zresztą jak Stukostrachy, czy Rok Wilkołaka. To tak gwoli ścisłości.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

teksanska masakra dla umysłów (2009-11-16)

ewa ratajewska  Więcej o recenzencie

taka lektura upajałby sie chyba freddy crueger.uwielbiam thrillery psychologiczne ale nie dla psycholi...nie wiem czy king nie ma juz pomysłów czy tłumacz jest kiepski ale rezultat jest tak opłąkany,ze nie dziwi mnie brak ekraznizacji tej powiesci i innych podobnych np stukostrachy,rok wilkołaka...porazka

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

George Stark zaiste jest osobą mroczną. (2009-06-21)

Patryk Wolski Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Thad Beamount oraz George Stark są pisarzami. Dobrymi pisarzami. Problem polega na tym, że Ci dwaj panowie są jedną postacią! Stark to jedynie pseudonim Beamounta, jego mroczna połowa, o której właśnie jest ta książka. Nie ma co owijać w bawełnę - pomysł na książkę jest rewelacyjny, a wykonanie jeszcze lepsze. George Stark nie chce bowiem być jedynie martwym pseudonimem, który po kilku latach zostanie zmazany z kart historii i będzie pamiętany jedynie jako jakaś część Thada Beamounta. Stark nie ma zamiaru patrzeć na to obojętnie; wkracza do świata żywych z brzytwą w ręku i wycina sobie drogę do zmartwychwstania... Beamount, przerażony rozwojem wydarzeń, nie ma czasu nawet na naprawę swego błędu, jakim jest stworzenie we własnej głowie mrocznego brata-bliźniaka: zostaje osądzony o popełnione przez Starka zbrodnie. Pomimo żelaznego alibi Thad nie może oprzeć się wrażeniu, że nikt mu nie wierzy; i nie trudno się temu dziwić, gdyż ludziom z trudem przychodzi wiara w duchy, a tym bardziej wskrzeszania pseudonimów wydaje się niedorzeczne. Akcja utworu jest wartka i wciąga od samego początku; w chwili gdy Stark wstaje z reprodukcji grobu ciężko oderwać oczy od tekstu, gdyż wydarzenia są naprawdę ekscytujące. To, z jaką gracją Stark walki o przetrwanie powinno wywołać mimowolny zachwyt na twarzy każdego fana grozy. Szczególnie ekscytująca jest część psychologiczna książki, w której Thad stara się rozgryźć Starka i go unicestwić. Ważną i ciekawą rolę odgrywają także na każdym kroku wspominane wróble. Zakończenie może się zdawać że następuje za szybko, jest jednak sensowne i ładnie wieńczy dzieło. Książkę czyta się miło, przyjemnie, z lekkim dreszczykiem emocji, a jest i z czego się pośmiać bo niektóre teksty są iście smakowite. Polecam gorąco.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książeczka na nerwkach grająca. (2009-06-04)

Fuine Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Już jako dziecię nie znosiłam zbytecznego infantylizmu. Gdy kazano mi wrócić z podwórka do domku, wypić mleczko, ewentualnie herbatkę i pójść grzecznie do łóżeczka zaraz po dobranocce. Jakby nie istniały w języku polskim słowa tak proste i przejrzyste jak dom, mleko, herbata i łóżko. Z pewnym osłupieniem zagłębiłam się więc w "Mroczną połowę" Kinga, gdzie zaraz od początku lektury zalała mnie z kartek książki zdumiewająca fala zdrobnień. Chęć wywołania awantury godnej pięciolatka, z tupaniem i tarzaniem się po podłodze, przeszła mi może z wiekiem, ale początkowe zdumienie szybko przeszło w kosmicznych rozmiarów irytację. Historia Tada Beaumonta i jego ponurego alter ego, George'a Starka, sama w sobie okazała się niezła, ale język przekazu? O mamuńciu! Od pierwszych stroniczek gdzie jedenastoletni Tadzio ląduje w szpitalu, by doktorek neurochirurg wyciął mu z główki wchłoniętego w okresie prenatalnym braciszka bliźniaka (mrugającego oczkiem do pielęgniarki, to tylko King mógł wymyśleć :-) po ostatnią linijkę zażartej walki bohatera z ożywionym trupem Starkiem, trudno jest wziąć tę historię poważnie, jeśli zamiast rodziny policjańci pilnują rodzinki Beaumontów, zły wariatuńcio (sic!) z brzytwą hasa sobie radośnie po Wielkim Jabłuszku, podcinając gardziołka różnym chłopkom roztropkom tudzież laleczkom zagmatwanym w sprawę fikcyjnego pochóweczku, nad nimi świeci słoneczko, a milionowe stado wróbelków dotrzymuje całości towarzystwa jako ogniwko łączące istotki żywe i umarłe. Pomiędzy ptasimi trupkami i dziecięcymi zupkami miota się Thad Beaumont, usiłujący bezskutecznie zrozumieć w jaki sposób nieistniejący pisarz nagle budzi się do życia (i morderstw), oraz czytelnik, bezskutecznie próbujący przełożyć dialogi i monologi postaci na język zrozumiały nie tylko na poziomie przedszkolnym, ale również i przede wszystkim dorosłym. Nie podejrzewając Stephena Kinga o świadomy infantylizm, gdyż do tej pory jakoś mu się to nie zdarzało, za językowe machinacje w "Mrocznej połowie" skłonna jestem winić tłumacza, moje rozczarowanie tą książką jest więc dwojakie – przekład nie pozwala cieszyć się historią, która w najlepszym razie wypadłaby jedynie jako uboższy krewny "Worka kości", a w najgorszym... tu opisanym... nie pozwala cieszyć się nią w ogóle. A niech to wszystkie dunderki świsną!

(3 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji