Music Of The Spheres [Polska cena]

Na prawdę jest czego słuchać (2009-06-30)

Marek Silka  Więcej o recenzencie

Kupiłem tę płytę Oldfielda trochę przez przypadek, bo jego ostatnia twórczość, coraz mniej mi się podobała. I bardzo pozytywnie się zaskoczyłem. To kawał dobrej, zgodzę się że filmowej, muzyki. Brakuje mi trochę charakterystycznej gitary elektrycznej, ale solidne 4 mu się należy. Polecam nie tylko fanom Oldfielda.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniała kompozycja (2009-04-28)

Łukasz Liedtke  Więcej o recenzencie

Muzyka zapierająca dech w piersiach. Michael stworzył arcydzieło poruszające dynamiką, ale i miejscami sentymentalne. Ta mieszanka nastroju tworzonego przez wspaniałą gitarę, fortepian, instrumenty smyczkowe oraz niepowtarzalny wokal Hayley Westenry pobudza wyobraźnię. Jest to chyba pierwsza płyta Oldfielda, której wysłuchałem z przyjemnością w całości, a za chwilę wysłucham jej ponownie i tak wiele razy.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Instrumentala wersja dzwonów rurowych. (2008-08-07)

Piotr Zoń  Więcej o recenzencie

Ta płyta zatrzymuje czas. Muzyka prosta, jak klasyka, która daje ducha.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niestety nadal czekam na coś ekstra... (2008-05-20)

Jarosław Stelingowski  Więcej o recenzencie

A mnie niestety jest bardzo przykro, ponieważ sparaliżowała mnie wiadomość o współpracy Oldfielda z Karlem Jenkinsem. To taki mariaż, którego bym się nie spodziewał, a który jest wielce interesujący, ponieważ Jenkins ma wyśmienity styl i mistrzowsko "operuje" orkiestrą, Oldfield natomiast operuje najlepiej utworami z wyraźną linią melodyczną jednego instrumentu. Niestety, tak jak już wcześniej zauważyłem, Oldfield nie radzi sobie z utworami symfonicznymi - po prosu to nie ta bajka - nie jest kompozytorem muzyki poważnej i takie dzieła jak dzwony orkiestrowe czy omawiana "Muzyka Sfer" emanują sztucznością i nieumiejętnością posługiwania się narzędziem, jakim jest orkiestra symfoniczna. Wystarczy tylko porównać to, co napisali obaj panowie - Adiemusy czy Imagined Oceans Jenkinsa i jeden z utworów Oldfielda ze "Sfer", gdzie "rozpędził" trębaczy i nie wiedział co z tym rozpędzeniem zrobić! Utwór zachwiał się i za chwilę wyraźnie umarł, a miał potencjał. Całość "Sfer" jest bardzo jednolita i monotonna, nie wiedziałem kiedy z utworu drugiego zrobił się siódmy. Nie twierdzę, że granice powinny być, bo np. Taurus albo Hergest Ridge są długie, niedzielone ścieżkami, a niezwykle urozmaicone jakby było to kilka utworów. Nie zanudzając, życzę Majkowi dalszych owocnych prób, ale sobie i innym fanom (tak, tak pomimo cierpkich słów jestem fanem Oldfielda) życzyłbym raczej powrotu do stylistyki Pictures in the Dark, Islands czy Voyagera. Przy tej okazji polecam wszystkim Majkomanom przyjrzeć się panu Jenkinsowi, którego w Polsce znamy przede wszystkim z serii Adiemus oraz dzięki temu, że zachwyca nas głosem Miriam Stockley (nawiasem mówiąc, śpiewającej w Millenium Bell, Beautifull World Phila Sawyera, Władcy Pierścieni oraz razem z takimi gwiazdami jak Queen czy Kylie Minogue). To dopiero jest kunszt wokalno-instrumentalny! Pozdrawiam zatem wszystkich, którzy zastanowią się nad zakupem tej płyty - kupić warto (bo momentami jest bardzo ciekawie), ale do "hicioru" to "Sferom" daleko...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Coś wspaniałego (2008-04-12)

Marek Falkowski  Więcej o recenzencie

Mnie powaliło na kolana. Mike trafił w mój gust w 100%. Znane jego motywy wciśnięte w muzykę poważną, na dodatek w klimacie filmowym - petarda! 5+!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Stary, dobry Oldfield sprzed lat (2008-04-09)

Artur Telakowiec  Więcej o recenzencie

Jeżeli ktoś oczekiwał kontynuacji albumów typu "Tres Lunas" czy "Light & Shade" - srogo zawiedzie, gdyż najnowsze dzieło mistrza nie ma nic wspólnego z tymi płytami. Niech nie zmyli was okładka - elektroniki nie ma tu w ogóle! Nie ma nawet gitary elektrycznej (pierwszy raz u Oldfielda od początku jego kariery!) Jest za to wspaniała gitara akustyczna, która jednak niestety nie dominuje nad muzyką. O co mi chodzi? Jest to dzieło w pełni symfoniczne, czysta orkiestra bez żadnych sampli i elektroniki - Piękno po prostu. Całość szeroko utrzymana w klimacie soundtracku (powtarzające się motywy - nawet jak u Oldielda!). Kiedy pierwszy raz przesłuchałem tej płyty - nuda jak nic. Co to ma być? Żadnych bajerów, zaskoczeń. Jednak po kilku przesłuchiwaniach wciągnąłem się i teraz słucham na okrągło. Motywy chodzą za mną w kółko. Trochę brzmi jak "Tubular Bells" (zwłaszcza początek),a ostatni utwór na płycie to mieszanina "Incarntations" z "TB". Oldek się powtarza. Ale jak! Płyta jest warta każdej ceny.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie zawiodłem się (2008-03-28)

Kokosz  Więcej o recenzencie

Trochę obawiałem się tego albumu, bo ostatnio Mike dryfował coraz bardziej w stronę disco/techno/dance, oddalając się od idei "Tubular Bells", świetnych "Songs of the Distant Earth" czy bardzo przeze mnie lubianego "Voyagera". Na szczęście "Music of the Spheres" to połączenie "Tubular Bells" z "Voyagerem", jeśli mogę tak ująć moje pierwsze wrażenia. Jeśli komuś bardzo podobała się część "Shade" z "Light+Shade" lub (o zgrozo) "Millenium Bell", nie znajdzie tu wiele dla siebie, ale pozostali raczej się nie zawiodą. Mike w bardzo dobrej formie!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Podróż w przeszłość (2008-03-26)

Sebastian Nikipirowicz  Więcej o recenzencie

Ta płyta to poezja, Mike znowu pokazał co potrafi. "Tubular Bells" do 100 potęgi! Jedyna wada: Za krótka!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bajecznie piekna płytka... (2008-03-25)

Jaca66  Więcej o recenzencie

Najnowsze wydawnictwo Mikea po pierwszym przesłuchaniu nie powala z nóg. Za drugim zaczynamy odnajdywać w tej muzyce już znacznie więcej, za trzecim chcemy tej płyty słuchać jeszcze i jeszcze. Muzyka bardziej filmowa. Ale jakże piękna. Co prawda nie ma lepszej płyty Mikea niż "The Songs od Distant Earth" z 1994 roku, ale Muzyka ze sfer to taka piękna wiosenna perełka, którą koniecznie trzeba mieć w swojej kolekcji.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji