Na fejsie z moim synem

bełkot (2012-05-08)

arturn Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Odradzam. Dotychczas Wiśniewski pisał lepsze lub gorsze powieści i opowiadania o miłości. Tutaj nie ma ani akcji ani miłosci. Jest bełkot o wszystkim i o niczym. O zakonnicy, która chciała mieć dziecko z Jezusem, o homoseksualizmie księży, o seksie własnych rodziców itp. To nawet nie szokuje, po prostu żal autora. Odradzam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Na fejsie z moim synem (2012-03-20)

Emilia Stawicka  Więcej o recenzencie

Współ­cze­śnie możemy obser­wo­wać coraz więk­szą skalę eks­hi­bi­cjo­ni­zmu życio­wego — bynaj­mniej nie w zna­cze­niu takiego, a nie innego spo­sobu osią­ga­nia satys­fak­cji sek­su­al­nej. Mam tutaj raczej na myśli wyno­szone pod nie­biosa por­tale i ser­wisy spo­łecz­no­ściowe, które oczy­wi­ście — posia­da­jąc wiele zalet, wydają się być coraz czę­ściej sie­dli­skiem ludz­kiej głu­poty i być może samouwielbienia (?). Zdaję sobie sprawę z tego, że dzi­siaj każdy sza­nu­jący się fir­mowy spe­cja­li­sta od PR — u i ogól­nie rozu­mia­nego mar­ke­tingu po pro­stu MUSI utwo­rzyć odpo­wiedni fan­page owej firmy na Face­bo­oku (być może stąd biorą się pro­file pro­du­cen­tów szy­nek i paró­wek), z ubo­le­wa­niem jed­nak widzę, jak rów­nież i zwy­kły Kowal­ski staje się swoim... promotorem. Bar­dzo pro­szę — już nie­długo do komu­ni­ka­tów zamiesz­cza­nych na tablicy owego por­talu, obok hasła: „piję her­batkę z moim kotem” lub „czy ktoś widział moją drugą skar­petkę? (tą pierw­szą już mam!)” prze­czy­tamy o tym, kto, kiedy i w jakim celu udaje się tam, gdzie „nawet król pie­chotą cha­dza”. Oczy­wi­ście — na podobne przy­padki jestem wyczu­lona tro­chę za bar­dzo i mam tutaj skłon­ność do prze­ja­skra­wia­nia pro­blemu, acz­kol­wiek cho­dzi mi tylko o jego istotę. Rów­nież z tego powodu, poja­wie­nie się nowej książki Janu­sza Wiśniew­skiego o jakże wiele mówią­cym w tym kon­tek­ście tytule Na fej­sie z moim synem budziło moje obawy. Owe lęki pogłę­biły się dodat­kowo, kiedy jesz­cze przed oso­bi­stym zaczy­ta­niem w twór­czo­ści — skąd­inąd darzo­nego przeze mnie sym­pa­tią autora, prze­czy­ta­łam kilka recen­zji, dowie­dziaw­szy się jed­no­cze­śnie z pew­nego źródła, że ta książka to „dno, nuda i banał”. Wtedy też zapa­dłam w lekką kon­ster­na­cję i zaczę­łam zada­wać sobie naj­waż­niej­sze pyta­nie — czy­tać, czy nie czytać? W końcu tra­fi­łam na opi­nię gło­szącą wszem i wobec, że nowa książka Wiśniew­skiego jest „porażką w porów­na­niu z uwiel­bianą Samot­no­ścią w sieci”. Ja nato­miast wiel­bi­cielką tej Samot­no­ści nie jestem, co wtedy stało się główną prze­słanką do tego, by NOWĄ książkę J.L.W. jed­nak prze­czy­tać — i przeczytałam! Na fej­sie z moim synem jest two­rem cie­ka­wym i bar­dzo zróż­ni­co­wa­nym — smu­tek i radość mie­sza się tutaj ze sobą, co daje efekt domina, które — jak po prze­wró­ce­niu jed­nej kostki — strony, porywa i prze­wraca kolejne. Nie jestem pewna, czy kie­dy­kol­wiek prze­czy­ta­łam coś, co poru­sza temat kościoła, reli­gii i wiary w taki spo­sób, że nie doświad­czy­łam dzi­kich ata­ków zie­wa­nia i sen­no­ści. Mało tego — uwa­żam, że opi­sy­wana dzi­siaj książka jest (przy­naj­mniej w tym zakre­sie) ewe­ne­men­tem i na szczę­ście nie odwo­łuje się do tech­nicz­nych zasad nieco kry­ty­ko­wa­nego przeze mnie Facebooka.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

męczące (2012-03-07)

Monika Wajman  Więcej o recenzencie

Bardzo lubię książki Wiśniewskiego, ale przy tej poległam. Przeczytałam 70 stron i na tym zakończę. A szkoda, bo jest w niej dużo mądrych rzeczy i to nie tylko z dziedziny fizyki czy chemii, ale także z literaturoznawstwa, wymaga od czytelnika pewnej wiedzy na tematy ogólne i to jest na plus. Niestety jest duże ale... nawet już bym zniosła to, że nie ma dialogów, tylko cały czas jest wywód filozoficzny, jednak to, że zdania nie są napisane po polsku, mają dziwacznie pozmieniany szyk wyrazów, to już zbyt męczące dla mnie. Szkoda, bo książka mądra i wartościowa.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Uczta! (2012-02-14)

faso  Więcej o recenzencie

Rzeczywiscie, tak jak czytamy na okladce, ta powiesc jest mega-osobista (moim zdaniem, czasami az za bardzo osobista), intymna, o matce, o kobietach, o sobie. Troche tak jak w jego felietonach, pojawiaja sie tez zupelnie niespodziewane watki naukowe. Super teoria o bogonach, czastkach boskich obecnych w materii, fajna sprawa. A fragment o tym jak kochankowie wydobywaja ze swojej krwi DNA po prostu powalajacy. Nigdy bym nie podejrzewala, ze to mozna zrobic smemu w domu. Poprzednia powiesc Wisniewskiego "Bikini" byla "czysta fikcja" (mimo ze z watkami historycznymi). Tym razem mamy do czynienia z zapisami wzietymi z zycia autora, z dziejow jego rodziny (czy wiedzieliscie, ze matka autora "Samotnosci w sieci" miala wsiasc na poklad Wilhelma Gustloffa, statku ktorymi uciekali Niemcy z oblezonego Gdanska?) Najbardziej rozczulil mnie fragment (zreszta dla calej ksiazki drugorzedny) o tym, ze Janusz L. Wisniewski za kazdym razem kiedy jest w Moskwie odwiedza grob pewnej mlodej Rosjanki i zostawia na nim kwiaty. Dlaczego to robi? Dowiecie sie z ksiazki :)

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zaskakująca (2012-02-14)

MariannaM  Więcej o recenzencie

Książka odbiega formą od wcześniejszych utworów Janusza L. Wiśniewskigo, ale jak zawsze odkrywa głębię ludzkich emocji.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji