Ostatnia część bestsellerowej trylogii norweskiej autorki Anne B. Ragde.
Torunn walczy o utrzymanie rodzinnego gospodarstwa, mając do pomocy młodego zmiennika Kai Rogera. Margido jest zajęty modernizacją i rozwojem działalności swojego biura pogrzebowego w Trondheim. Tymczasem w Kopenhadze panuje ożywione podniecenie, ponieważ Erlend i Krumme spodziewają się dzieci z Jytte i Lizzi. Planują wielką przebudowę silosa w Neshov i zamierzają korzystać z gospodarstwa jako miejsca na wakacje. Obie pary wspólnie jadą do rodzinnego gospodarstwa z planami na przyszłość i własnym architektem. Tego lata wiele zmieni się w Byneset, gdy tak niezwykle odmienni członkowie rodziny ponownie zbiorą się razem...
W powieści "Na pastwiska zielone" śledzimy dalsze losy ludzi i gospodarstwa, których poznaliśmy w powieściach "Ziemia kłamstw" i "Raki pustelniki". Wiele może jeszcze Czytelnika zaskoczyć...
Powieść norweskiej pisarki Anne B. Ragde zdobyła nie tylko rzesze czytelników, ale też uznanie krytyki i jurorów prestiżowych nagród. Ragde napisała wspaniałą wielowątkową powieść o postępującym rozpadzie dysfunkcjonalnej rodziny i nieudolnych próbach walki z chorymi emocjami. Norweska pisarka dowiodła, że "popularna saga norweska" wcale nie musi być określeniem pejoratywnym...
Grzegorz Wysocki
Fascynująca i niezapomniana
(2012-02-20)
Calarand
Więcej o recenzencie
Całą trylogię Anne Ragde przeczytałam w ciągu 4 dni, nie śpiąc po nocach i wlewając w siebie kawę za kawą. Było warto.
Na kartach książek śledzimy losy rodziny, którą śmiało można nazwać patologiczną. Mroczne sekrety, ostracyzm, brak tolerancji, homofobia, egoizm, i gdzieś między tym wszystkim - rozpaczliwe szukanie sensu w życiu, które nam się nie udało. Ale jest też nadzieja, że nawet stojąc nad grobem, można gdzieś znaleźć swoje miejsce na ziemi i spokój, wyzwolenie. I nawet wtedy nie jest na to za późno.
Trylogia Ragde to książki bardzo prawdziwe. Nie znajdziemy tu lukrowanej bajki z idealnym happy endem i słońcem radośnie zachodzącym za horyzont. Jednak w tym właśnie tkwi ich siła - patrzymy na życie innych ludzi, widzimy błędy jakie popełnili i dzięki temu możemy wejrzeć w siebie, dostrzec to, co sami przed sobą ukrywamy.
"Na pastwiska zielone" jest ostatnią częścią trylogii, jednocześnie najbardziej chyba bolesną. Na długo zapada w pamięć i daje dużo do myślenia w długie, zimowe wieczory.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji