Nacja

Postawiono kropkę nad "I' nie dano głosu... (2010-03-17)

majaleo reggae  Więcej o recenzencie

Tak oto z godnością schodzi Terry Pratchett z piedestału kończąc swoją przygodę z pisarstwem... te słowa biły się w mojej głowie kiedy czytałam na innej stronie o "Nacji". Jak to? On, który obudził we mnie małe dziecko? Który bawił i niósł swymi książkami pocieszenie kiedy przyjaciele się odwrócili? Być może nie jestem stara, ale dzięki niemu byłam znów niemowlakiem, któremu pokazuje się nowy świat. Czytałam "Nację" ze łzami w oczach, ale nie dlatego, że była smutna, nie. Po porostu cały czas miałam w głowie jedną myśl, że czytam być może ostatnie jego dzieło, że już nie będę biegła z wypiekami na twarzy do księgarni czy nie będę kupowałam przez internet jego nowej książki. Gdyby ktoś inny napisał to co ja teraz śmiałabym się i mówiła: chłopie, ale się rozczulasz", ale ja tylko mówię, że to dla mnie smutne, bo naprawdę cenię jego książki i mam nadzieję, że będzie wielki powrót Terry'ego Pratchetta z nową książką...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To głośny sprzeciw wobec śmierci (2009-11-17)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

"Nacja" jest tak inna od tego, co dotychczas czytałam napisane przez Pratchetta, że aż trudno znaleźć mi słowa, by podzielić się w wami wrażeniami z lektury. Mau, chłopiec uczestniczący w rytuale stawania się mężczyzną, wracał na rodzinną wyspę, by dopełnić owego rytuału. Pojawiła się wielka fala, którą chłopcu udało się przeżyć, ale która zabiła mieszkańców jego wyspy, która zabrała do morza dużą część życia, którą Mau znał i która stanowiła dla niego wartość stałą, niezmienną. Fala przyniosła na wyspę coś nowego - statek "Słodka Judy" wraz z dziewczynką o imieniu Ermintruda. Mau i Daphne (jak wolała przedstawić się dziewczyna-duch) zaczęli porządkować wyspę, przyjmować na nią rozbitków, tworzyć nową Nację. Tak przedstawia się główny nurt fabuły. To, co w tle - a jednocześnie jakby nie w tle, bo jest ważne - to, sprzeciw chłopca wobec bogów, walka z odwiecznymi wierzeniami, z głosem kapłana, który nakazuje poddać się woli Praojców i Boga Śmierci nie dopuszczając do siebie bluźnierczych myśli. To głośny sprzeciw wobec śmierci i stagnacji, to manifestacja chęci życia.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Prawdopodobnie literacki testament Pratchetta (2009-07-17)

JFK  Więcej o recenzencie

Sympatyczna przygodowa książka fantasy spoza Świata Dysku - skierowana głównie do młodzieży. Jest ona uważana za literacki testament Pratchetta - dwa lata temu u brytyjskiego pisarza wykryto chorobę Alzheimera. Nieco nostalgicznie opowiada o trudnej drodze do dorosłości. Książkę warto przeczytać, ale osoby szukające rozrywki zagwarantowanej przez inne powieści Pratchetta mogą poczuć się rozczarowane.

(5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

świetna powieść o dojrzewaniu i wierze-tutaj trzeba myśleć samodzielnie (2009-06-24)

Sowa Tomasz  Więcej o recenzencie

To zupełnie inna "bajka" niż świat Dysku. Przede wszystkim wolniejsze tępo i zdecydowanie mniej zwariowanie. Za to dużo wartościowego podejścia do sprawy dojrzewania, wiary i tworzenia więzi społecznych. Czytając mialem niejako wrażenie, że przygoda(opowieść) jest tylko tłem do zadawania pytań-zwłaszcza jednego- Dlaczego? Ta książka zmusza do myslenia! Dlatego polecam każdemu młodemu (i nie tylko) człowiekowi, który wychowuje się na wkuwaniu regułek i dat. Tutaj trzeba myśleć :)

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka o dojrzewaniu i szukaniu własnej drogi. Dla młodzieży. (2009-06-05)

3m3  Więcej o recenzencie

Kto Pratchetta zna tylko z cyklu o świecie Dysku, raczej się zawiedzie. "Nacja" nie skrzy się perełkami humoru tak charakterystycznymi dla autora, nie ma w niej parodii rzeczywistego świata. To opowieść o stawaniu się mężczyzną, o szukaniu własnej drogi w nowym, postkatastroficznym świecie. Znajdziemy typowe zachowania dla wieku dojrzewania: odrzucanie wartości, myślenie przeciw schematom, rodzące się uczucia i naukę odpowiedzialności. I na samym końcu uśmiechamy się do siebie, bo rozumiemy już, dlaczego głównego boga tego świata Pratchett obdarzył imieniem Imo. (In My Opinion). Mądra, dobrze napisana książka o ważnych wyborach i dorastaniu. Zdecydowanie dla młodzieży.

(15 z 15 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji