Nadzieja

Nie mogłem się oderwać od tego filmu. (2010-10-17)

Jędrzej Oberc Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Bardzo delikatnie opowiedziana historia o bardzo ważnych rzeczach. Żeby zrozumieć ten film trzeba go obejrzeć przynajmniej dwa, a najlepiej trzy lub więcej razy. Za każdym razem można zwrócić uwagę na coś innego, równie interesującego. Nadzieja, można mieć nadzieję, można budzić nadzieję, ale można karmić się nadzieją i odbierać nadzieję, wszystko to w filmie jest obecne. Ale nawet najlepszy scenariusz bez doskonałej gry aktorskiej jest niczym. W tym przypadku nie znalazłem ani jednej źle zagranej roli. Nawet role epizodyczne trzymają poziom - moja ulubiona to postać księdza proboszcza. Całość wyśmienicie dopełnia muzyka Maxa Richtera. Film dla tych, którzy nie cierpią komercyjnej papki będzie ucztą.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

A drama about being in a place where one isn't off the hook yet but has a chance to make it work out (2010-05-13)

Richard Brzostek  Więcej o recenzencie

Nadzieja (Hope) is a drama about being in a place where one isn't off the hook yet but has a chance to make it work out. The story opens with two brothers playing in the yard while their mother watches. Tragedy strikes and changes the course of this family's history. Franciszek and Michal are both deeply scarred because their mother died when they were children. Michal ends up in prison for murdering two people. Franciszek seems normal enough, but has the unusual hobby of spying on this old guy named Benedykt Weber, who is an art dealer. There is a lot of mystery to the story as we are left wondering why he is spying on this guy. His family is well aware of his hobby and they do not discourage it. Franciszek has been watching, recording, and tracking Benedykt for some time; he also records him and his thugs stealing a 15th century painting of an angel from a church. Franciszek meets Weber to let him know that he has evidence of his participation in the crime. It isn't a matter about blackmailing him, as Franciszek doesn't want money from Weber, just for the painting to return to its rightful place. The suspense turns up as Franciszek isn't going against some small time criminals, which makes his actions all the more gutsy. Both sides play a little cat and mouse with each other showing their strength. But both sides are also stuck in a place that is hard to get free from. Nadzieja is written by Krzysztof Piesiewicz and Krzysztof Kieslowski as part of the Heaven, Hell and Purgatory trilogy. Nadzieja is the third and final part of the trillogy. I am glad at least one of them turned out to be a Polish movie. Stanislaw Mucha did a great job in making this drama come to life and I think Kieslowski would be proud of the results.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wunderkind na tropie! (2008-09-10)

Radosław Orzeł  Więcej o recenzencie

"Nadzieja" nie przysporzy bólów, jedynie leciutko rozdrażni. Cały suspens oparto na (precyzyjnym) kadrowaniu głównego protagonisty, a ściślej, na permanentnym. odkrywaniu jego "nieludzkich" talentów. Franciszek jest, w dowolnej kolejności: mądry, przystojny, przenikliwy, wysportowany, odważny, uzdolniony artystycznie, bogaty, seksualnie sprawny, gustowny, sprytny, doświadczony przez los, konsekwentny, wybaczający, niebiedny, przenikliwy, prawy, empatyczny i tak młody, że jeszcze nie zdążył zrobić matury. Mało komu jeszcze? No to zagadka: czy cherubinowy wygląd Franciszka, miał budować jakieś specjalne, ukryte znaczenia w mistyczno-uduchowionym scenariuszu? Ha! Konia z rzędem, jak to się drzewiej mówiło. Kontynuując temat aktorstwa - z braku innych(alegoria ze spadochronem?), ciekawszych - wyróżniłbym w nim trzy główne kategorie. Aktorstwo bardzo dobre, czyli Kamilla Baar. Dobre, czyli Pszoniak, Zamachowski, Fudalej (nasz "aniołek"). I aktorstwo zramolałe, niestety - Zapasiewicz. Od paru filmów Zapasiewicz gra twarzą stetryczałego mędrca z problemami egzystencjalnymi. Tę szatę wyniósł z późnego Zanussiego, i od tamtej pory gdzie go nie obsadzą, tam już z rozpędu trzęsie mu się dolna warga.

(1 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji