Najdalsza podróź. Krótka opowieść o życiu śmierci i umieraniu
okładka: miękka
nośnik: druk
liczba stron: 93
Ocena klientów:
wszystkie recenzje (1)
Luty 2010 - Oto niezwykła opowieść nieuleczalnie chorej dziewczynki, opowiedziana z "nieziemskiej perspektywy". Przebywając w niebie, pod opieką anioła Archibalda, Franny wspomina swoje krótkie życie na ziemi, walkę z chorobą, dojrzewanie do umierania i niezwykły moment przejścia z jednego świata do...
Pełny opis produktu...
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".

zamknij
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Najdalsza podróź. Krótka opowieść o życiu śmierci i umieraniu
Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Constanze Kopp
- Wydawnictwo:
-
Esprit
, Luty 2010
- ISBN:
- 978-83-60040-91-5
- Liczba stron:
- 93
- Wymiary:
- 130 x 205 mm
- Sprawdź inne tytuły:
-
Constanze Kopp
Oto niezwykła opowieść nieuleczalnie chorej dziewczynki, opowiedziana z "nieziemskiej perspektywy". Przebywając w niebie, pod opieką anioła Archibalda, Franny wspomina swoje krótkie życie na ziemi, walkę z chorobą, dojrzewanie do umierania i niezwykły moment przejścia z jednego świata do drugiego. Obserwuje "z góry" rodziców, siostrę oraz ukochaną przyjaciółkę Klarę, swojego "oswojonego Lisa".
Najdalsza podróż nie jest tylko książką o chorobie i umieraniu - Franny, próbując się przygotować do śmierci, szuka odpowiedzi na trudne pytania dotyczące duszy, wiary, samobójstwa, cierpienia i nadziei. W wyjaśnieniu niektórych wątpliwości pomagają jej rodzice, inne pytania zostają bez odpowiedzi, jednak tym, co przemawia do czytelnika jest bezpośredniość, prostota i odwaga, z jaką Franny rozważa kwestie niezrozumiałe nie tylko dla dzieci. Historia dziewczynki wzrusza, ale też daje nadzieję - niebo opisane przez Franny to przestrzeń Bożej miłości, dom, gdzie nie ma już cierpienia i tęsknoty.
Książka Constanze Köpp powstała dzięki rozmowom autorki z małą córeczką, a także wizytom w hamburskim hospicjum dla dzieci "Gwiezdny most". Najdalszą podróż można postawić na półce obok takich książek jak Mały Książę, Bracia Lwie Serce czy Hallo, Pan Bóg? Tu Anna..., ulubionych lektur Franny i jej małej siostry Jessi.
- Najdalsza podróź. Krótka opowieść o życiu śmierci i umieraniu
- Autor:
-
Constanze Kopp
Metafizyka dziecięcej wyobraźni
(2011-04-18)
Aleksandra
Danielewicz
Więcej o recenzencie
To książka o małej dziewczynce, Franny, która w obliczu śmierci próbuje na nowo poukładać swój świat. Spróbować go rozjaśnić, uzasadnić, przetłumaczyć na swój język: prostszy, dziecięcy, przyjemniejszy, znośny. Tematy jej rozważań nie należą do dziecięcych: zbliżająca się śmierć, choroba, która przejęła kontrolę nad jej ciałem, krótkość życia, teoria duszy, rozłąka z bliskimi, teodycea, kwestie metafizyczne...
W obliczu sytuacji, która rodzi znacznie więcej pytań niż odpowiedzi, dziewczynka jest nadzwyczaj dzielna. Udaje się jej stworzyć świat na tyle spójny, by uzyskać spokój, złagodzić strach i jeszcze znaleźć siłę na pocieszanie innych.
Jakże podobna jest sytuacja myślicieli rozpatrujących ważkie kwestie ontologiczne i śmiertelnie chorego dziecka. Oczywiście język dziecięcego „dyskursu” jest o wiele prostszy i przyjemniejszy. No i zasadnicza różnica: Franny znalazła odpowiedź.
Opowieść dziewczynki budzi wiele emocji i refleksji - często bardzo sprzecznych. Trudno mi było zaakceptować zbyt łatwe podejście do trudnego tematu, bo takie historie zazwyczaj wywołują we mnie bunt i rozdarcie. Z drugiej strony to całkiem udana próba przybliżenia tematyki śmierci najmłodszym. Dziecko odbierze tę książkę zupełnie inaczej niż dorosły – uwierzy, że Franny naprawdę snuje opowieść z zaświatów.... Dorosły wie, że rozdziały opowiadane z nieba są tak naprawdę wyobrażeniami dziewczynki – jakże pięknymi, jakże jasnymi.
Niezależnie od tego, czy potraktujemy narrację jako opowieść z perspektywy ziemskiej czy nieziemskiej – każde odczytanie będzie zdumiewać, zaskakiwać, może nawet wzruszać.
„Najdalszą podróż” można przeczytać w dwie godziny, ale zapewniam, że później czyta się ją jeszcze bardzo długo.
Książka pokazuje, jak trudne doświadczenia życiowe zbliżają nas do tajemnic. Mówi o sile i sugestii dziecięcej wyobraźni. O tym, że – niezależnie od naszego światopoglądu – w cierpieniu i bólu ocala nas wiara. Że – paradoksalnie – może być ona poznaniem najpełniejszym. Niebo, które pozwala nam stworzyć, jest niepodważalne przez żadne filozofie.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji