Nic nie muszę - 25 lecie

Piękno z sentymentem w tle (2010-09-20)

miroslaw cybulski  Więcej o recenzencie

25 lat "minęło jak jeden dzień".Dobrze by było,gdyby artystka przygotowała się "na drugie tyle",bo ćwierćwiecze działalności estradowej to zdecydowanie za mało,biorąc pod uwagę miarę talentu wykonawczyni. Edyta Geppert jawi mi się wciąż jako osoba konsekwentnie idąca własną drogą,cały czas mająca na uwadze,jak ważne jest to,o czym się śpiewa.W napływie komercyjnej tandety,grafomańskiej twórczości gwiazdek jednego sezonu Edyta obdarowuje słuchaczy pięknem w najczystszej postaci i wielkim profesjonalizmem.Swoim śpiewaniem udowadnia,jak ważna jest inteligencja piszącego tekst i inteligencja wykonawcy.Słucham utworów Osieckiej,Szakowskiej,Młynarskiego.Jest tu tyle niebanalnych prawd o życiu.Wiele osób znajdzie w tych piosenkach ślady własnych przeżyć.Z zaskoczeniem stwierdziłem,że to wszystko o mnie!Zawsze byłem "za inny" i mimo upływu lat chyba już nigdy nie będę "w sam raz".Mogę z czystym sercem podpisać się pod słowami:"Jeśli łzami jak grochem będę rzucać o ścianę,ściana nie drgnie ni trochę,obojętna zostanie.Smutek płynie kroplami,potokiem łzy miłości.Podobno gdzieś czasami można płakać z radości". Gdy słucham "Miasteczka Pana Andersena",to widzę księżniczki na ziarnku grochu,których "cichy słychać szloch",zimną i okrutną Królową Śniegu i...siebie,bo często myślę też:"Kto wyjmie to bolesne szkło,które do oka wpadło mi?".A "mądrzy i stateczni" niechaj "pukają się w czoło".Oni "nie byli nigdy dziećmi",więc i tak nic nie zrozumieją. Dobrze się stało,że wielki talent Edyty okrasiła swą grą Polska Orkiestra Radiowa,a Krzysztof Herdzin sprawia,że już od lat nawet starszych utworów Geppert słucha się tak,jak gdyby zostały wykonane po raz pierwszy. Jak to więc jest z tym Pani śpiewaniem,Pani Edyto?Technicznie rzecz ujmując,to tak "jak z prądem w ścianie","jak z pracą silnika". Po prostu naturalnie. Pani Edyto,jeszcze przed Panią tyle piękna do wyśpiewania.Unosi się nad nim "sentymentu mgła",bo tak miło wspomnieć czasy,gdy przynajmniej niektórzy rozumieli,jak trudną sztuką jest śpiewanie.A ja w tym miejscu zdobędę się - proszę mi to wybaczyć - na krótką wierszowaną grafomanię i wyznam:"Uparcie i skrycie" od lat,panie i panowie,kocham się w Edycie!Cóż,niestety...bez wzajemności.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Piękno z sentymentem w tle. (2010-05-08)

miroslaw cybulski  Więcej o recenzencie

"25 lat minęło jak jeden dzień".Dobrze by było,gdyby artystka przygotowała się "na drugie tyle",bo ćwierćwiecze działalności estradowej to zdecydowanie za mało biorąc pod uwagę miarę talentu wykonawczyni. Edyta Geppert jawi mi się wciąż jako osoba konsekwentnie idąca własną drogą.Cały czas mająca na uwadze jak ważne jest to,o czym się śpiewa.W napływie tandety komercyjnej,grafomańskiej twórczości gwiazdek jednego sezonu Edyta obdarowuje słuchaczy pięknem w najczystszej postaci i wielkim profesjonalizmem.Swoim śpiewaniem udowadnia,jak bardzo liczy się inteligencja piszącego tekst i inteligencja wykonawcy.Słucham utworów Osieckiej,Szałkowskiej,Młynarskiego.Jest tu tyle niebanalnych prawd o życiu.Wiele osób znajdzie w tych piosenkach ślady własnych przeżyć.Ja z zaskoczeniem stwierdziłem,że to wszystko o mnie!Zawsze byłem "za inny" i mimo upływu lat nigdy już chyba nie będę "w sam raz".Mogę z czystym sercem podpisać się pod słowami:"Jeśli łzami jak grochem/Będę rzucać o ścianę/Ściana nie drgnie ni trochę/Obojętna zostanie/Smutek płynie kroplami/Potokiem łzy miłości/Podobno gdzieś czasami/Można płakać z radości". Gdy słucham "Miasteczka Pana Andersena",widzę księżniczki na ziarnku grochu,"których cichy słychać szloch",Królową Śniegu-zimną i okrutną i...siebie,bo często myślę też:"Kto wyjmie to bolesne szkło,które do oka wpadło mi?".A "mądrzy i stateczni" niechaj "pukają się w czoło".Oni "nie byli nigdy dziećmi",więc i tak niczego nie zrozumieją.Dobrze się stało,że wielki talent Edyty "okrasiła" swą grą Polska Orkiestra Radiowa,a Krzysztof Herdzin sprawia,że już od kilku lat nawet starszych utworów Geppert słucha się tak,jak gdyby zostały wykonane po raz pierwszy.Jak to więc jest z tym Pani śpiewaniem,Pani Geppert?Technicznie rzecz ujmując,to tak "jak z prądem w ścianie","jak z pracą silnika".Po prostu naturalnie. Pani Edyto!Jeszcze tyle piękna przed Panią do wyśpiewania.Unosi się nad nim "sentymentu mgła",bo tak miło wspomnieć czasy,gdy przynajmniej niektórzy rozumieli,jak trudną sztuką jest śpiewanie. A ja w tym miejscu zdobędę się-proszę mi to wybaczyć-na krótką,wierszowaną grafomanię i wyznam:"Uparcie i skrycie"od lat,panie i panowie,kocham się w Edycie!Cóż,niestety...bez wzajemności.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Piękno z sentymentem w tle (2010-01-21)

miroslaw cybulski  Więcej o recenzencie

"25 lat minęło jak jeden dzień". Dobrze by było, gdyby artystka przygotowała się "na drugie tyle", bo ćwierćwiecze działalności estradowej to zdecydowanie za mało, biorąc pod uwagę miarę talentu wykonawczyni. Edyta Geppert jawi mi się wciąż jako osoba konsekwentnie idąca własną drogą. Cały czas mająca na uwadze jak ważne jest to, o czym się śpiewa. W zalewie tandety komercyjnej, grafomańskiej twórczości gwiazdek jednego sezonu Edyta obdarowuje słuchaczy pięknem w najczystszej postaci i wielkim profesjonalizmem. W swoim śpiewaniu udowadnia, jak bardzo liczy się inteligencja piszącego tekst i inteligencja wykonawcy. Słucham utworów Osieckiej, Szałkowskiej, Młynarskiego. Jest tu tyle niebanalnych prawd o życiu. Wiele osób znajdzie w tych piosenkach ślady własnych przeżyć. Ja z zaskoczeniem stwierdziłem, że to wszystko o mnie! Zawsze byłem "za inny" i mimo upływu lat, nigdy chyba już nie będę "w sam raz". Czy z czystym sercem nie można podpisać się pod słowami: Gdyby łzy chciał ktoś kupić/Albo me myśli czarne/Mógłby się nimi upić/Nie poszłyby na marne/Ilość ich już okrutna/Tyle ich wciąż się rodzi/ Lecz czemu jestem smutna/Nikogo nie obchodzi?/Gdy słucham "Miasteczka Pana Andersena", to widzę księżniczki na ziarnku grochu, których" cichy słychać szloch, "Królową Śniegu - zimną i okrutną i... siebie, bo często myślę też: "Kto wyjmie to bolesne szkło, które do oka wpadło mi?" "A mądrzy i stateczni" niechaj "pukają się w czoło"! Oni "nie byli nigdy dziećmi", więc i tak niczego nie zrozumieją. Dobrze się stało, że wielki talent Edyty okrasiła swą grą Polska Orkiestra Radiowa, a Krzysztof Herdzin sprawia, że już od kilku lat nawet starszych utworów Geppert słucha się, jak gdyby zostały wykonane po raz pierwszy. Jak to więc jest z tym Pani śpiewaniem, Pani Geppert? Technicznie rzecz ujmując to tak "jak z prądem w ścianie", "jak z pracą silnika". Po prostu naturalnie. Pani Edyto! Jeszcze tyle piękna przed Panią do wyśpiewania. Unosi się nad nim "sentymentu mgła", bo tak miło wspomnieć czasy, gdy przynajmniej niektórzy rozumieli, jak trudną sztuką jest śpiewanie. A ja w tym miejscu zdobędę się - proszę mi to wybaczyć - na krótką, wierszowaną grafomanię i wyznam: "Uparcie i skrycie" od lat, panie i panowie, kocham się w Edycie! Cóż, niestety... bez wzajemności.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jedne z najlepszych aranżacji wśród polskich wykonawców (2009-01-18)

Paulina Kmiecik  Więcej o recenzencie

Nie potrafiłam się oderwać! Przebogata w nastroje. Zaskakująco różnorodna. Orkiestra polskiego radia nadaje niepowtarzalne tło dla doskonałych tekstów i pięknego wokalu. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Każdy utwór to diamencik. Dziękuję za ten skarbiec emocji...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Melodyjne opowiadania (2008-10-08)

ŁUKASZ DĘBOWSKI Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Edyta Geppert podsumowując 25-lecie swojej działalności muzycznej, wydała zbiór piosenek skomponowanych na przestrzeni lat przez Seweryna Krajewskiego. Całość brzmi ujmująco, a to dzięki współtowarzyszeniu Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją Krzysztofa Herdzina. Bez zbędnego patetycznego uniesienia, zostajemy wciągnięci w zjawiskowe pojmowanie muzyki. Pomimo zbyt oszczędnej dramaturgii, te piosenki poprzez niepowtarzalną interpretację wokalistki, promieniują ogromną prawdziwością. Głos artystki nadaje im silnego charakteru, docierając do głębokich warstw duchowej cudowności. Niewymuszona naturalność w sposób bezpośredni uderza w mentalny odbiór, stopniując znamienność w przekazywaniu emocji. Cieszy fakt, że obecność orkiestry nie usunęła z tych utworów intymnego zacisza. Bez majestatycznego szumu, cały krążek wybrzmiewa bardzo autentycznie. Dzięki takim odtworzeniom jak "Kiedy mnie już nie będzie" i "Śpiewka o pękniętym sercu" zaczyna istnieć nowy, trochę anonimowy świat, w którym łatwo zaszyć się, odrywając się od codzienności. Jednocześnie poddając się refleksji, namawia do przemyśleń dotyczących ludzkich uczuć. Na szczęście nie ma tu miejsca na przejaskrawioną tkliwość. Za to otrzymujemy kilka melodyjnych opowiadań i niespodziankę w postaci filmowego "Szukaj mnie", gdzie odnajdujemy "luźną" Edytę Geppert, zupełnie odmienioną lekkim, latynoskim klimatem, w swobodnie wyśpiewanym refrenie. Cieszy fakt, że doskonała osobowość nie próbuje nawet zahaczać o modne postrzeganie muzyki. Zdecydowane podążanie swoją drogą poetyckich przekonań jest o tysiąckroć bardziej warte uwagi, niż wycięte z szablonu nieautentyczności, jednowymiarowe przeboje, usilnie dopominające się zauważenia. Prawdziwa sztuka nigdy nie zostanie pominięta, dlatego krążek "Nic nie muszę" nie egzekwuje uwagi na słuchaczu. Zainteresowanie tymi piosenkami zwyczajnie trwa, podobnie jak istnieje śpiewanie Edyty Geppert, cytując jeden z tekstów "Jak to jest z moim śpiewaniem, odpowiadam, że po prostu". Pomijając hałaśliwe slogany reklamowe, piękna muzyka bytująca na zaciszu, poprzez swoją dużą wartość, zawsze będzie dostrzeżona i doceniona. Dlatego gratulując jubileuszu, można życzyć wokalistce i innym więcej takich muzycznych wzlotów. I mimo, że dla wielu Edyta jest ciągle zbyt sentymentalna i nostalgiczna, to raczej w tym leży jej siła, że jest "nie dla każdego".

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2008-10-07)

Paweł Gabriel  Więcej o recenzencie

Uwaga! Produkt niebezpieczny, uzależnia po pierwszym przesłuchania. Każdy koleiny kontakt z zawartością płytki powoduję nieodwracalne zauroczenie. Dla starych wielbicieli talentu pani Edyty Geppert to truizm. Dla młodych i starych, średnio lub wcale nie znających twórczości EG, ale mających choć odrobinę duszy, a nie rybi pęcherz (jakby powiedział doktor Solfernus), okazja do poznania tej wspaniałej i jedynej w swoim rodzaju piosenkarki. Piękna, wysmakowana płyta, doskonale nagrana i wyprodukowana. Orkiestra choć w blisko sześćdziesięcioosobowym składzie w żadnym momencie nie przytłacza pani Edyty, a wiele ciekawych smaczków aranżacyjnych doskonale tę płytę ubarwia i dopełnia. A królowa Edyta. Jak to ona. Rozmarzona. Ciepła. Pogodna. Słoneczna. Baśniowa. Reszta określeń w Wielkim Słowniku Piękna. I to cudowne kocie mruknięcie pod koniec... nie powiem którego utworu. Płytę mus mieć i już.

(5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji