Niebieskie oczy czarny ląd

Opowieść dla tych, którzy byli w Kenii turystycznie. (2011-12-27)

Aldona Kowal-Czyż  Więcej o recenzencie

Bycie w Afryce, w Kenii to ciekawe doświadczenie turystyczne, fotograficzne, przyrodnicze. Fascynujące zza obiektywu i luźnych konwersacji z Kanijczykami, po których wraca się do wymuskanego hotelu, a na wycieczki jeździ się klimatyzowanym samochodem. Książka nie jest adresowana koneserom literatury. Językowo i kompozycyjnie nie fascynuje. Ale ma niewątpliwą wartość. Pokazuje realia Kanii, układy socjologiczne, mentalność, system i bezradność. To, czego nie doświadcza się na wakacjach, pod opieką rezydenta i przewodników. Książka budzi podziw dla postawy i wytrwałości jednych ludzi, zaskakuje bezdusznością, bezwzględnością i nielojanością innych. Oby nikomu nie przyszło zetknąć się z taką rzeczywistością. Warto przeczytać te pozycję choćby informacyjnie, żeby przyglądać się "rajowi", do którego ucieklibyśmy na lepszą przyszłość.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

A mnie się podobało (2011-11-10)

Anna Bielesz  Więcej o recenzencie

Książka rzeczywiście mogłaby być napisana z większą werwą, ale i tak bardzo mi się podobała. Po Białej Masajce to kolejna pozycja, która pokazuje jak różni się kultura afrykańska od europejskiej i jak ciężko je pogodzić, gdy nic się o nich nie wie. Dobra pozycja dla wszystkich, którzy zauroczeni egzotycznymi krajami myślą o przeprowadzce i nowym życiu w "raju". Historia Gunillii brutalnie i bez skrupułów sprowadza marzycieli na ziemię, za co jestem jej wdzięczna.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ciekawa historia opowiedziana nieciekawie (2011-10-26)

Peke  Więcej o recenzencie

Zgadzam się w 100% z Dogandme, historia wydaje się mieć duży "potencjał" na ciekawą story, ale styl i język autorki jest krótko mówiąc kiepski. Irytowały mnie nagłe zmiany tematu, opowiadanie o czymś bez wyraźnego celu czy konkluzji czy tez przewidywalność dalszego ciągu. Nie polecam miłośnikom wciągających, ciekawych książek.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bez większego zachwytu (2011-09-09)

Dogandme Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Książka mogłaby być bardzo ciekawa, gdy nie to, że jest... nudno napisana. Człowiek czyta ją, czyta i ma wrażenie, że ciągle dzieje się to samo: przyjeżdżają goście i każdy z nich ma podobny sposób spędzania czasu; zatrudniani są kolejni pracownicy i każdy z nich w podobny sposób tę pracę traci. Autorka postanowiła wraz z mężem zmienić swoje życie i wyjechać na stałe do Afryki - wydawałoby się, że to niesamowita przygoda, wciągająca historia, którą pochłonie się w kilka wieczorów. Ja ją "chłonęłam" 3 miesiące, po drodze czytając inne książki. Myślę, że ta pozycja zafascynuje tylko prawdziwych miłośników afrykańskich klimatów...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam tę ksiażkę nie tylko tym, którzy interesują się Afryką - jej obyczajami i kulturą (2011-09-07)

Elsa  Więcej o recenzencie

Inspirująca historia ludzi niesionych chęcią wiedzenia nieszablonowego życia, którzy podejmują próbę osiedlenia się w Kenii. Tak oto z wygodnej szwedzkiej szeregówki na przedmieściach Sztokholmu lądują pod strzechę afrykańskiej chaty - niestety nie na wakacje. Jest to szczera, barwna opowieść napisana lekkim językiem. Okraszona zdjęciami pamiątkowymi z Riverdale Gardens - raju stworzonym przez parę. Książka jest bardzo empatyczna, ponieważ historia opowiedziana jest z punktu widzenia Gunilli. Autorka zaraża czytelnika swoim zachłyśnięciem egzotyką oraz chęcią budowania nowego świata. Dokładne opisy i transparentność czynności wykonywanych każdego dnia powodują, że łatwo wpada się w rytm życia gospodarzy Ogrodów Riverdale. Przeżywając z nimi afrykańską przygodę zdajemy sobie sprawę, jak bardzo świat może być różny od naszych wyobrażeń. Jest to opowieść o walce o marzenia, bezprawiu, korupcji, rozczarowaniach i granicach tolerancji. Przedstawienie życia w Afryce z punktu widzenia europejczyka. Afryce o której słyszeliśmy, lecz jej tak naprawdę nie znamy. Jeszcze raz gorąco polecam na nadchodzące chłodne wieczory.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji