Notatki z wystawy

Notatki z życia (2010-03-23)

joanna gorzelinska  Więcej o recenzencie

Tutaj każdy obraz głównej bohaterki (malarki) jest notatką z jej życia. Dzięki jej twórczości poznajemy jej historię. Nie ma chronologii, płytkiej historii. Są wielkie emocje, talent i miłość, która nie ma lekko w zderzeniu z depresją. Czytając historię Kelly szukamy dramatycznego początku, dlaczego tak wspaniałą kobietę dręczą tak straszne demony. Kiedy wreszcie docieramy do jej lat młodości strasznie jej współczujemy.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

...zanurzyłam się jak w ciepły,miękki sweter... (2010-01-25)

mól książkowy Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

To jedna z bardziej intrygujących książek, które przeczytałam ostatnio. Wielość wątków, różnorodność postaci i nietuzinkowość wykreowanego świata sprawiają, że prawie niemożliwym jest oderwanie się od lektury. Autor poruszył w powieści tematy istotne, problemy, z którymi chyba każdy z nas się zetknął. Szczerze polecam, tę książkę warto przeczytać. Warto zgłębić mrok ludzkiej duszy.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

W cieniu matki artystki. (2010-01-13)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Bardzo znana malarka umiera na zawał serca. Jest już osobą starszą, jej dzieci są dorosłe, jej śmierć wstrząsnęła wszystkimi. Rachel przez całe swoje dorosłe życie chorowała na nawracającą depresję, trzy razu podejmowała próby samobójcze, nie chciała zdradzić nic ze swej młodości. Właściwie nikt nie wiedział nic o jej życiu do momentu zamążpójścia. Książka jest obrazem życia całej rodziny. Retrospekcje ukazują świat oczami dzieci i Antony'ego - męża Rachel, który dla nieznanej sobie dziewczyny rzuca studia i uwozi ją do rodzinnego miasteczka w dalekiej Kornwalii. Tam pielęgnuje ją, pomaga podnieść się z depresji, żeni się z nią i całe dalsze życie jest jej aniołem stróżem. Właściwie to on jest opoką, na której stoi cały dom. Rachel jest chwiejna emocjonalnie, niezrównoważona, dzieci bardziej się jej boją, niż ufają. Całe ich dzieciństwo pod znakiem matki-artystki upłynęło niespokojnie. Powieść przejmuje wykrzywionym obrazem życia rodzinnego. Nad Rachel wszyscy się pochylali troskliwie, żeby tylko jej nie rozgniewać, żeby mogła w spokoju tworzyć, żeby nie wybuchła jednym ze swoich napadów gniewu. Jej osoba absorbowała wszystkich. Natomiast mnie uderzyło to, że tak mało uwagi poświęcano ojcu. Ten cichy, spokojny człowiek podtrzymywał wszystkich na duchu, troszczył się o normalny codzienny byt dla dzieci i żony, a wciąż pozostawał w tle. Znamienne jest to, jak on sam po śmierci żony odczuł przede wszystkim spokój. Jednak Rachel nie była demonem, który niszczy wszystko wokół siebie. Jej stan miał podłoże w dzieciństwie. Powieść jest przede wszystkim o miłości i wybaczaniu. Świetna, bardzo mi się podobała.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Gdy choruje jeden członek rodziny, choruje cała rodzina (2010-01-10)

Ewa Leszczyńska  Więcej o recenzencie

Obraz niby przeciętnej angielskiej rodziny, gdyby nie choroba Rachel, która cierpi na stany depresyjne i wtedy stanowi zagrożenie dla samej siebie. Opiekowanie się nią spoczywa na rodzinie, która „choruje” razem z nią. Życie męża a przede wszystkim dzieci podporządkowane jest Rachel. Opowieść ma kilku narratorów, ukazuje jak dolegliwość Rachel wpłynęło na całe życie poszczególnych członków rodziny.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O życiu, rodzinie... (2009-12-12)

Aneta Sandecka  Więcej o recenzencie

...czyli jak może nas nie dotyczyć? Tematyka wydaje się ciężka, mroczna i przygnębiająca - psychoza maniakalno-depresyjna u żony i matki czwórki dzieci, czy więc ta książka ma prawo być jednak krzepiąca? Dająca nadzieję i sprawiająca, że doceniamy naszą egzystencję z jej wszystkimi niedoskonałościami? Tak jest właśnie w przypadku Notatek z wystawy, powieści, która celnie przedstawia skomplikowane relacje małżeńsko-rodzicielsko-siostrzano-braterskie. Polecam na długie jesienno-zimowe wieczory, daje dużo do myślenia.

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Interesująca lektura (2009-11-17)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

"Notatki z wystawy" to opowieść prowokowana informacjami znajdującymi się w katalogu wystawy prac i rzeczy osobistych malarki Rachel Kelly. Każdy z opisów, skrótowy acz wyczerpujący, wywołuje historię z czasów do jakich z życiu artystki odnosi się dany eksponat. Nie ma tu zatem zachowanej chronologii, czytelnik poznaje różne fakty, które im bliżej końca książki, tym sprawniej układają się w całość. Rachel Kelly, neurotyczna, zmagająca się chorobą dwubiegunową kobieta miała szczęście zostać otoczona opieką mężczyzny kochającego, troskliwego, mężczyzny, który ich wspólnym dzieciom próbował stworzyć Dom. Rodzina malarki od lat żyje w przekonaniu, iż zginie ona od śmierci samobójczej. Staje się inaczej, a jej mąż i synowie próbują poukładać sobie życie bez Niej, bez jej dominującej osobowości, odbijającej piętno na funkcjonowaniu każdego z nich. Jeden z synów odnajduje swojego biologicznego ojca, drugi dokonuje remanentu w życiu emocjonalnym, a Antony, mąż Rachel dąży do poznania życia swojej żony sprzed czasu, w którym się poznali, życia, o którym nic nie wie. Interesująca lektura niosąca w fabule informacje o chorobie i społeczności kwakrów.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wystawa z życia... (2009-11-14)

terry  Więcej o recenzencie

Ci, którzy tego nigdy nie doświadczyli, zapewne nie zdają sobie sprawy, jakim dramatem może być życie z osobą cierpiącą na depresję. Że choroba ta, to nie jedynie nieustanny dół emocjonalny człowieka, który na nią cierpi. To w równym stopniu koszmar najbliższych, którzy przez całe lata muszą zmagać się z tym dramatem nie mniej, niż sam chory. Jak wygląda ta straszna walka i czym się może skończyć? O tym można przekonać się, czytając „Notatki z wystawy”, doskonały, poruszający dramat psychologiczny, autorstwa Patricka Gale’a. Rachel jest malarką, od młodości cierpiącą na depresję. Na studiach poznaje nieśmiałego Antonego, swojego przyszłego męża i ojca swoich dzieci. Początkowo niewiele, a praktycznie nic nie wiemy o przeszłości Rachel, ani o źródłach jej skomplikowanej osobowości. Co więcej, sama książka zaczyna się w momencie śmierci głównej bohaterki… Wtedy też do rodzinnego miasta wracają na pogrzeb dzieci Rachel i Antontego, a czytelnik rozpoczyna wciągającą podróż w przeszłość (z każdym z bohaterów z osobna). I tu dochodzimy do niewątpliwie największego atutu tej doskonałej historii. Patrick Gale nie przejął się bowiem w swojej książce chronologią wydarzeń, każdy kolejny rozdział zaczynając od tytułowej notatki z wystawy, która opisując konkretny obraz, wprowadza nas jednocześnie w różne momenty z przeszłości. Początkowo pozornie chaotycznie – bez porządku, nie chronologicznie, a do tego z różnymi bohaterami. Jednak im bardziej czytelnik się zagłębia, tym wszystko staje się jaśniejsze i w przedziwny sposób zaczyna się układać… Cała historia wciąga już wtedy bez reszty. A naprawdę warto dać się wciągnąć. Polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Z emocjami i obiektywnie (2009-11-14)

montgomerry  Więcej o recenzencie

Bohaterami powieści są członkowie jednej rodziny. Autor ukazał ich życie na przestrzeni lat. Przede wszystkim pokazał jak życie jednej osoby może wpłynąć na ukształtowanie się życia najbliższych. Rachel Kelly to utalentowana i ceniona w artystycznym świecie malarka abstrakcyjna. Gdy maluje przez kilka godzin, zamyka się w pracowni na strychu rodzinnego domu. Robi to nawet wtedy, gdy dzieci opuściły już dom i mieszka tylko z mężem Antonym. Mając sześćdziesiąt dziewięć lat Antony komunikuje się z nią najczęściej przez interkom. Rachel ma talent i uwielbia malować. Nie daje się podporządkować istniejącym regułom. Rachel Kelly nie jest jednak tylko artystką. Jej choroba to psychoza maniakalno-depresyjna, która ma ogromny wpływ na to jak się zachowuje, kiedy i jak tworzy, jakie są jej relacje z mężem i czwórką dzieci. Rachel poznajemy w chwili, gdy od miesięcy nie bierze przepisanych przez lekarza tabletek. Chowa je w szufladzie przed mężem lub w podłodze między deskami. Uważa, że w ten sposób powraca do kolorów, które już zapomniała. Na strychu spędza całe dnie, jedząc tam, załatwiając biologiczne potrzeby, odpoczywając. Pewnego dnia Antony znajduje ją na stryszku martwą. Całe życie Rachel poznajemy, więc już po jej śmierci. Jej najbliżsi powoli odkrywają tajemnice jej pochodzenia. Bohaterka ukrywała nawet przed mężem swoje rodzinne korzenie. Antony poznał ją w chwili w Oxfordzie. Rachel spodziewała się dziecka z żonatym mężczyzną. Po jej próbie samobójczej postanowił zabrać ją do rodzinnego Penzacane w Kornwalii. Tam bierze z nią ślub, a na świat przychodzą kolejne dzieci. To książka pełna bólu, cierpienia i goryczy. Bliscy Rachel zdają sobie sprawę jak wielki wpływ jej choroba miała na ich życie. Stroniła od rodziny i całe dnie spędzała w odosobnieniu. Wielokrotnie popadała w głęboką depresję i próbowała się zabić. Nie współczuła dzieciom z powodu rany na kolanie, skaleczenia, przykrości doznanej z jakiegoś powodu. Nie przytulała. Była oschła i często wpadała w szał. Jedynie w dni urodzin każdego z dzieci, poświęcała im więcej uwagi. Spędzała dzień tak, jak chciało każde z dzieci. Patrick Gale opowiada, jak żyje się z osobą chorą na psychozę maniakalno-depresyjną. Po śmierci Rachel wszyscy członkowie rodziny zaczynają żyć na nowo, zaczynają „oddychać”, są pozbawieni nerwowości i napięcia. Wiele tu emocji. Autor zwraca uwagę czytelnika, że choroba Rachel ma swoje podłoże w jej dzieciństwie i wczesnej młodości. Ukazuje jej stosunki z rodzicami i na tragiczne młodzieńcze przeżycia, które poruszają do głębi. Obiektywnie stara się ująć przeżycia Rachel, Antony'ego i ich dzieci. Treść godna przeczytania i zastanowienia.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam (2009-11-09)

buszująca97  Więcej o recenzencie

Ja określę to tak: książka o życiu. Tyle tematów, tyle refleksji. Nie wiem jak udało się autorowi wszystko tak doskonale uchwycić w jednej książce. Do tego to opowieść zbudowana w oparciu o wspaniałych bohaterów. Jestem pod wielkim wrażeniem. Muszę polecić wszystkim, czuję, że to mój obowiązek.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ogromnie wciągająca (2009-11-02)

laura  Więcej o recenzencie

Przede wszystkim wciągająca - przeczytałam ją jednym tchem. Co można o nie powiedzieć? To bardzo dobra książka obyczajowa. Autor wnikliwie odmalował w niej portrety psychologiczne bohaterów uwikłanych w swoje własne życie naznaczone chorobami psychicznymi, obsesjami, ograniczeniami kulturowymi, ale też pięknymi chwilami. Zdecydowanie polecam, tę książkę warto przeczytać.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji