O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu

Genialna. (2011-12-13)

Aleksandra Przychodzen  Więcej o recenzencie

Genialna pozycja w dorobku tego niezwykle wnikliwego, utalentowanego pisarza. Lekturę jego książek zaczęłam - przed ponad rokiem - od właśnie tej - poniekąd - autobiografii. I jestem nieustannie zachwycona. Wracam do tej książki co jakiś czas, mnóstwo zdań w niej podkreśliłam...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Poniekąd autobiografia (2011-06-21)

bledasia  Więcej o recenzencie

Pod pretekstem opowiadania historii pasji biegania autor przedstawia swoje przemyślenia, ważniejsze fakty z życia, anegdoty. Ciekawe dla tych, którzy już przeczytali kilka książek Murakamiego. Uzupełnia tło powieści. Ale same powieści chyba ciekawsze...

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

łatwa, lekka i...średnio przyjemna (2010-08-06)

domi25  Więcej o recenzencie

najnowszą książkę Murakamiego czyta się jednym tchem, ale uwaga! Jest to rodzaj pamiętnika, dosyć nudno opisującego początki uprawiania sportu, pisarstwa i prowadzenia knajpy przez pisarza. Na niecałych dwustu stronach autor sprawia wrażenie jakby nie wiedział o czym pisać, więc do znudzenia powtarza pewne fakty. Niekoniecznie

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mój numer jeden Pana M. (2010-07-25)

Kawainka  Więcej o recenzencie

Z wielu lubianych przeze mnie pozycji tego autora, ta weszła mi po prostu niczym szklanka zimnej mięty po bieganiu. Poprzez rozważania na temat biegania Murakami wyprawia się w rejony bardziej filozoficzne takie jak życie i starość. Wszystko co tutaj pisze jest głęboko przemyślane, doświadczone i przetrawione przez jego wnikliwy umysł pisarza.Jak dobre dwudziestoletnie porto.Dla mnie jako osoby biegającej po prostu perełka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

to nie jest książka o bieganiu, no może trochę. (2010-07-23)

Sławek Kacicki  Więcej o recenzencie

Raczej o odnalezieniu własnego rytmu, ciała; o dyscyplinie, ciszy, nierywalizowaniu - wsłuchaniu się w siebie. M. wybrał bieganie, ale również dobrze mogłoby to być wszystko, co przybliża nas do siebie samego. ps. Trochę też o pisaniu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rzuć wszystko i idź pobiegać! (Haruki Murakami "O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu" (2010-07-22)

Katarzyna Wójcik  Więcej o recenzencie

Ilekroć widzę biegaczy, zawsze mam ochotę do nich dołączyć. Moja chęć trwa niestety dosyć krótko, a w miejsce motywacji pojawiają się kolejne wymówki. Nie inaczej było podczas lektury książki Murakamiego „O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu”, która po raz kolejny obudziła we mnie chęci do joggingu. Szybka ocena moich możliwości i predyspozycji odsunęła na bok moją motywację. Po raz kolejny uznałam, że zdecydowanie wolę czytać o bieganiu – zwłaszcza wtedy, gdy ktoś pisze o nim tak, jak zrobił to Haruki Murakami. Japoński pisarz ma na świecie całą rzeszę zagorzałych fanów. Zapewne niewiele osób zdawało sobie sprawę z zainteresowania i hobby Murakamiego, który biega już blisko trzydzieści lat - biegać zaczął po tym, jak sprzedał club jazzowy w 1982 roku. I to właśnie dla tych osób „O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu” może być sporym zaskoczeniem – zwłaszcza biorąc pod uwagę książki, w których autor prezentował nieco inne, momentami bajkowe spojrzenia na świat, a które to stały się jego znakiem rozpoznawczym. W związku z tym przystępując do lektury najnowszej książki Murakamiego pamiętać należy, że tym razem będziemy mieli do czynienia z czymś zupełnie innym – nie powieścią, w której zetkniemy się z wykreowanym światem, a historią z życia wziętą, opowieścią traktującą o miłości Murakamiego do biegania, które przez lata pomagało mu utrzymać dobrą formę, czyli formą pamiętnika czy też książki autobiograficznej. Trzeba zaznaczyć, że chociaż Murakami w swojej książce „O czym mówię…” traktuje główne o bieganiu, to jednak swoje rozmyślania i zapiski kieruje również w stronę wykonywanego przez siebie zawodu. Dzięki temu czytelnik może dowiedzieć się, jak to się stało, że Murakami został pisarzem, w jaki sposób powstawały takie książki jak „Przygoda z owcą”, a także, jakie zasady podczas tworzenia wyznaje pisarz. Pisanie, o którym opowiada Murakami łączy się dosyć istotnie z bieganiem – obie te czynności wiążą się z pokonywaniem własnych słabości, ograniczeń i samodoskonaleniem się. „O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu” nie jest książką wybitną i wyjątkową, ale bez wątpienia zasługuje na uwagę. Chociaż dominują w niej autobiograficzne wynurzenia i pamiętnikarski styl, to jej lektura nie nuży – głównie za sprawą różnych wątków, które pisarz poruszył i opisał. Nie ukrywam, że ja osobiście czuję pewien niedosyt… Chyba jednak wolę czytać jego powieści, niż autobiograficzne pamiętniki – wolę jak maluje słowem inne światy i ludzi, niż siebie samego. Nie znaczy to jednak, że książka nie podobała mi się w ogóle - z całą pewnością nie mogę odmówić Murakamiemu siły sugestii i umiejętnej argumentacji - to, jak pisze o joggingu, maratonach i wysiłku, który daje masę pozytywów sprawia, że samemu chce się iść pobiegać – już, teraz, natychmiast. Gdyby nie masa książek, które mam do przeczytania, pewnie rzuciłabym wszystko i poszłabym pobiegać. No, ale sami widzicie… Są rzeczy ważne i ważniejsze.

(1 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniała książka! (2010-07-08)

jaworek85  Więcej o recenzencie

Ta pozycja jest naprawdę genialna. Mówi o istocie biegania. O tym co czuje się na skraju wyczerpania, jakie myśli pojawiają się w głowie kiedy po prostu się biega oraz co znaczy bieganie dla człowieka, jako jednostki. To fascynująca opowieść, która pozwala spojrzeć na bieganie z innej strony. Książka nie zawiera żadnych wskazówek co do treningów, ale posiada coś więcej-próbę zrozumienia sensu biegania. Bo to nie tylko sport, ale dobry punkt wyjścia do zmiany osobowości i odkrycia, co tak naprawdę kryje nasze wewnętrzne "ja". Pozycja tym bardziej przemawia do czytelnika, bo stanowi zapis doświadczeń zapalonego biegacza, jakim jest od lat sam autor książki. Gorąco polecam.

(6 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji