O duchu, który się bał

Każdy się czegoś boi (2010-11-29)

Mango  Więcej o recenzencie

I dobrze to sobie uświadomić :) Nie jesteśmy sami ze swoimi strachami. I nie muszą być one racjonalne i nie należy im zaprzeczać. Urocza książeczka z cudownymi ilustracjami. Bezgłowy duch, kościotrup i wampirki. No i potwór o czarnych paluchach. Moja córka (4 lata) boi się i uwielbia. Polecam!!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie takie duchy straszne, jak je malują (2010-06-16)

Be El Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Akcja książeczki przebiega na dwóch płaszczyznach – z jednej strony mała Kruszynka nie może spać i boi się. Mama oprowadza ją po całym domu i pokazuje, że przecież żadnych strachów, duchów etc. w domu nie ma – ani pod łóżkiem, ani na strychu, w garderobie, czy w piwnicy. Z drugiej strony same strachy boją się siebie nawzajem i uciekają przed sobą, tak że w końcu nawet jeśli straszydła w domu w istocie były i tak wynoszą się z niego na dobre i mała Kruszynka może spać spokojnie i bezpiecznie. Nagle okazuje się, że duchy są bardzo bojaźliwe, wampirek boi się kościotrupa w garderobie, a kościotrup, z natury samotnik, zgrzyta zębami ze strachu przed potworami. Potwór z kolei boi się … myszki. I tak ciągle ktoś przed kimś ucieka, czegoś lub kogoś się boi. Trudno nie uśmiechnąć się oglądając ilustracje – nie są straszne, choć ilustrują straszną historię. Są po prostu śmieszne. Pomagają rozładować napięcie, obawy, co też będzie na następnej stronie. Warto zapoznać dziecko z tą książką w naszej obecności. Zbudować ciepłe i wygodne gniazdko obok nas, albo w maminych albo tatowych ramionach. Zwrócić mu uwagę na śmieszne ilustracje, na potwora który jak Stefek Burczymucha ucieka przed maluśką myszką piwniczną, na kościotrupa w bercie. I to jakim? Żółtym! Przyznaję, że trochę z rezerwą podeszłam do tej książki. Tymczasem w naszym przypadku było to niepotrzebne. Jakoś spokojnie przeżywamy okres strachów naszych dzieci. Rzadko kiedy skarżą się, że czegoś się boją. Choć i takie chwile się zdarzają. Kilka tygodni temu mój Tomek obudził się przerażony w nocy i wyznał, że miał straszny sen – Indianie zaatakowali Polskę! Już wyobrażam sobie, co też działo się w małej głowie. Wracając do książki, moi chłopcy, jak to twardzi faceci, potraktowali strachy po męsku – nie było zmiłuj się przepędzili duchy i potwory z domu Kruszynki, aż się za nimi kurzyło. Ale potem przyszła dziecięca refleksja i współczucie – No i co się z nimi teraz stanie. Oni tak sami w tym lesie….I bądź tu człowieku mądry. Książka poniekąd przewrotna, chyba ewenement na naszym rynku. Ja w każdym razie czegoś podobnego nie spotkałam – już z tego choćby względu cieszę się, że mamy ją w naszym księgozbiorze. Podsumowując – spoko, nie ma się czego bać.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

jak u Amenabara (2010-06-11)

parda  Więcej o recenzencie

Historia nielinearna, ale schodkowa. Mnie przypomina nieco film "Inni" Alejandro Amenabara. Dla wrażliwych ostrzeżenie: jest tu duch, który biega po książce bez głowy, lecz to w sumie najbardziej makabryczny element tej opowiastki. Tatuś-wampir, który kladzie sie z synkiem-wampirkiem do wspólnej skrzyni, żeby opowiadac bajki o kapiącej krwi to już sama słodycz. Pierwszorzędna lektura na późne letnie wieczory, gdzieś na wakacjach.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Straszyć nie jest łatwo... (2010-05-20)

Joola  Więcej o recenzencie

...a co dpiero gdy sam duch mający straszyć czuje wszechogarniający STRACH? :) Uwielbiam szwedzką literaturę dla dzieci propagowaną w Polsce przez poznańskie Zakamarki. Książka o duchu pozwoli oswoić strachy tych przedszkolaków, które wchodzą właśnie w fazę wszechbojącą, szczególnie w ciemności :) Ksiązka dla wieku 3+ (odbiorca wiekowo podobny jak przy Mamie Mu).

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji