Ofiara Polikseny

Świetny polski kryminał archeologiczny. (2012-04-22)

anetapzn  Więcej o recenzencie

Akcja książki rozgrywa się w Turcji, gdzie grupa naukowców prowadzi wykopaliska w ruinach antycznej Troi. Jest środek lata, pełnia sezonu archeologicznego i koszmarne warunki pracy - temperatura w dzień nie spada poniżej 40 stopni C, kurz, muchy, komary, bród, paskuda, ale za taki opis autorce należy się ogromny plus.Ekipa archeologiczna znajduje tajemniczy szkielet na terenie archaicznego cmentarzyska Achajów. Wiele wskazuje na to, że mogą być to szczątki mitycznej Polikseny, branki Achillesa, której ciało zostało złożone w ofierze. Czy to możliwe? Światowa sensacja wisi wręcz w powietrzu. Naukowcom nie jest jednak dane długo cieszyć się znaleziskiem. Pewnego ranka znajdują kolejne zwłoki, ale już całkiem świeże, żaden szkielet. Są to zwłoki ich koleżanki Nadii, która została bestialsko zamordowana w bardzo podobny sposób jak rzekoma Poliksena. Zwłoki Nadii zostały złożone na antycznym ołtarzu. Jak się bardzo szybko przekonamy, nie będzie to ostatnia ofiara. Trzeba przyznać, że trup ściele się gęsto, tempo akcji jest bardzo szybkie i to są ogromne plusy powieści. Kolejnym plusem jest wplecenie w tło kryminalne opowieści o współczesnej Turcji, która widziana jest oczyma człowieka Zachodu. Opisy są ciekawe, nawet fascynujące, a codzienność i obyczaje tureckie dla nas, że się tak delikatnie wyrażę...z lekka kuriozalneJak już wspomniałam opisy i umiejscowienie akcji są doskonałe, tempo także, pomysł niebanalny, język narratora świetny (odrobinę sardoniczny, na pewno mega złośliwy) jest tylko jeden malutki minusik - samo zakończenie. Może się czepiam, ale biorąc pod uwagę wszystkie fobie Maria (prawie jak Adrian Monk z mojego ulubionego serialu) i chorobę - zakończenie jest mało prawdopodobne, ale nie niemożliwe. Ofiara Polikseny to doskonała książka i świetny debiut. Polecam lekturę, dawno tak dobrze się nie bawiłam czytając kryminał...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jak nie należy podnosić trupa czyli kryminał naturalistyczny. (2012-01-25)

Arkadiusz Szwabowski Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Są książki, w których najważniejszy jest klimat. Ale nie spiekota tureckiej prowincji, gdzie grupa archeologów gotuje się żywcem na wykopaliskach, lecz misterna sieć aluzji i napięć między bohaterami. A są nimi: seksowna i zapalczywa doktor Pola Mor oraz pozujący na abnegata antropolog Mario Ybl. Na okładce tej książki winno widnieć ostrzeżenie - "Treść tylko dla osób dorosłych". Nigdzie indziej nie spotkałem się z tak wnikliwymn opisem rozkładu ciała, krok po kroku, z uwzględnieniem zmiany barwy i zapachu, miejscem żerowania much i zmianą konsystencji poszczególnych tkanek. Guzowska ze znawstwem porusza się w tematyce wykopaliskowej. Zna uroki użerania się z turecką biurokracją i, o dziwo, dobrze wciela się w rolę narratora - mężczyzny. Taki debiut robi duże wrażenie, pomimo kilku stylistycznych niedociągnięć. I choć relacje między głównymi bohaterami od początku były przejrzyste, z przyjemnością przewędrowałem przez strony powieści. Czekam na tom drugi. Znowu będzie Turcja?

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji