Ofiara w Środku Zimy

Bardzo słaba !!! (2011-06-14)

Andrzej Włodyka  Więcej o recenzencie

Książka nudna, z beznadziejną narracją. Czyta się ją bardzo ciężko.. Nie polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Skandynawski kryminał, czyli w zasadzie nic nowego a jednak kręci. (2011-04-22)

Miss Jacobs Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jak wskazuje tytuł akcja powieści dzieje się w zimie, kiedy zostaje odnalezione ciało mężczyzny wiszącego na drzewie? Zapoczątkowuje to dochodzenie z wieloma zwrotami, jak na porządny kryminał przystało. Autor odpowiednio buduje napięcie oraz kieruje zarzuty, motywy zbrodni w stronę wszystkich podejrzanych, aby jak najdłużej intrygować czytelnika. Kolejnym niezbędnym elementem, który również znajduje się w tej powieści to rozważania na temat mentalności Skandynawów. Dlaczego są w sobie tak zamknięci i zdeterminowani do tego by ich problemy nie wyszły poza próg domostwa? Ciekawym pomysłem było wprowadzenie wypowiedzi trupa a właściwie jego duszy, która dryfuje gdzieś w powietrzu. Te wypowiedzi są tajemnicze, niekiedy mają charakter egzystencjalny. Jedyny minus, który mogę postawić to lekkie zaniedbanie myśli głównej bohaterki. Nie zawsze mogłam podążać jej tokiem myślenia, co powodowało, że o istotnych sprawach dla śledztwa dopiero, gdy zostały one wypowiedziane do konkretnej osoby. Zdecydowanie utrudnia to czytelnikowi identyfikację z postacią. Nie zgodzę się również z notą wydawnictwa, która informuje, że główna bohaterka uprawia za dużo seksu. Pojedynczy stosunek, dość lakonicznie opisany jest jak jedna jaskółka, która wiosny nie czyni. To samo tyczy się domniemanego alkoholizmu. Jest normalnym, że kobieta, która ma ciężką pracę, czuje się samotna wypije kilka kieliszków. Nie zmienia to jednak faktu, że nie wpływa to na tryb jej życia, nie sprawia, że nie zaniedbuje własnej córki. Jednak jak wiadomo ta „część” książki rządzi się swoimi prawami i nie ma, co polemizować zbyt długo. Podsumowując: Czyta się szybko. Jeśli lubicie dreszczyk emocji połączony ze skandynawskim klimatem to możecie śmiało zajrzeć do tej książki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetny kryminał... Polecam! (2011-02-23)

kasandra85 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Ostatnio częściej sięgam po literaturę skandynawską. Lubie ten typ literatury, ponieważ ma w sobie coś szczególnego, jakąś tajemniczą siłę i mrok, co intryguje i nie pozwala odłożyć książki ani na chwilkę. „Ofiara w środku zimy” to pierwsza część cyklu napisanego przez Szweda Monsa Kallentofta. Od pierwszych stron z powieści bije wszechobecne zimno i chłód. W takiej właśnie mroźnej scenerii, w pobliżu miasta Linköping, dochodzi do szokującego morderstwa mężczyzny, którego ciało zostało w okrutny sposób okaleczone i zawieszone na drzewie. To wydarzenie budzi z marazmu wszystkich mieszkańców. Śledztwo zostaje powierzone komisarz Malin Fors, której przyjdzie zmierzyć się z rozwiązaniem zagadki w tych ekstremalnych warunkach. Trzydziestoletnia bohaterka to inteligentna i ambitna policjantka, która wiele w życiu przeszła. Ma za sobą nieudane małżeństwo, samotnie wychowuje dziecko i ma problemy z nadużywaniem alkoholu. Po makabrycznej zbrodni, dzięki swym zdolnością, skrupulatnie prowadzi śledztwo i tropi mordercę. A podejrzanych jest wiele... Czy uda się znaleźć winnego i gdzie zaprowadzi ją dochodzenie? Jak zawsze zostawiam Was w niepewności i zapraszam do lektury. Książka bardzo interesująca, przeplatająca wątki kryminalne i te całkowicie odmienne, co dodatkowo podnosi walory tej powieści. Niezwykły klimat i trzymająca w napięciu atmosfera, bardzo mi się spodobały. Także głos z zaświatów zmarłego mężczyzny, jego „dialog” z Malin, jak i liczne monologi wewnętrzne bohaterów, bardzo przypadły mi do gustu i stworzyły wyjątkową książkę, wartą przeczytania. Plastyczny język oraz ciekawy styl i narracja sprawiły, że powieść czyta się bardzo dobrze a chłód i emocje odczuwa się się z wzmożoną siłą. Sprytna intryga kryminalna, cała paleta barwnych postaci literackich oraz genialne studium samotności sprawia, że od książki wprost nie można się oderwać. Dla fanów kryminałów pozycja obowiązkowa a dla wszystkich, którzy do tej pory nie mogli się przekonać do tego typu literatury, polecam tę pozycję w szczególności. Już nie mogę się doczekać kolejnej części. Pozdrawiam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka jest naprawdę fantastyczna (2010-12-11)

Iga Ciszewska  Więcej o recenzencie

Ja czytałam Lackberg, ale to.. jest dużo leprze. Może nie sama fabuła, ale zdecydowanie sposób pisania.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przejmujący chłód duszy (2010-10-13)

Lemurek  Więcej o recenzencie

Choć intryga może się wydać w pierwszej chwili przewidywalna, nie ona przesądza o wyjątkowości tej powieści. Przejmująca narracja wywołuje cały wachlarz emocji. I nie są to emocje przyjemne. Jak dalece można skrzywdzić, złamać, zniszczyć drugiego człowieka? Zło raz wyrządzone nie znika, żyje dalej własnym życiem, dotykając kolejne, jak często niewinne osoby.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Może być (2010-10-11)

magdzisk  Więcej o recenzencie

Nie czytałam Larssona, nie czytałam Lackberg, Mankella czytałam i stwierdzam, że Kallentoft jest inny niż Mankell. Inny co nie znaczy gorszy. Czyta sie dobrze, aczkolwiek dziwnie z powodu narracji. Nie porwała mnie ta książka, ale i nie jestem rozczarowana. Podsumowując: Może być.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kiepsko (2010-09-28)

Katarzyna Drożdżewska  Więcej o recenzencie

Nuda. Dawno tak się ie wynudziłam. Jest źle, bez polotu, zaskoczenia, tajemnicy, do której przyzwyczaili mnie inni skandynawscy mistrzowie tego gatunku. Poprzeczka ustawiona została bardzo wysoko, za wysoko dla autora. Bardzo poważnie zastanowię się nad kupnem kolejnej książki autora. Pani komisarz Malin Walanderem nie jest, a pan Mons Mankellem. Szkoda.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Taka sobie. (2010-09-17)

nesty  Więcej o recenzencie

Przeczytałam... Niestety szło mi dość marnie. Moim zdaniem daleko do Larssona, daleko do Lackberg. Historia sama w sobie ciekawa, sposób narracji też, niestety zabrakło mi w tej książce energii, działania, wszystko szło jakoś opornie. Generalnie, bez rewelacji.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zdecydowanie warto! (2010-08-19)

Anna Piotrowska  Więcej o recenzencie

Mnie ta książka bardzo wciągnęła! Na początku narracja w czasie teraźniejszym trochę mi przeszkadzała, ale po kilku stronach już nawet nie zwracałam na to uwagi, fabuła bardziej zaprzątała moją głowę. Myślę, że warto przeczytać, polecam wszystkim!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ani to Larsson ani to to Lackberg (2010-08-18)

Andrzej Piekart  Więcej o recenzencie

Kupiłem zachęcony reklamą (sic!), niestety książka nie jest nawet w części tak dobra jak Larsson Lackberg (Księżniczka..., Kaznodzieja, Kamieniarz) nie wspomnę już o H. Mankellu. Czytam ją, ale w sumie tylko dlatego, żeby zobaczyć jak cała historia się zakończy. Ale żeby jakoś szczególnie wciągała to nie. Czytałem gorsze książki, ale to nie znaczy, że ta jest taka super. Zwykła przeciętność (przynajmniej dla mnie). Może kolejne części będą lepsze.

(7 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji