Opętanie

Książka, która boli i trafia prosto w serce

Monika Krzemińska

Po tej lekturze aż nie chce się wierzyć, że Randolph Henry Ash i Christabel LaMotte nigdy nie istnieli. Autorka przecież opatruje kolejne rozdziały swej książki fragmentami "ich" wierszy i poematów... Opętana tą książką (tytuł, jak widać, stosowny i wieloznaczny), zapragnełam dowiedzieć się wszystkiego, co wiązało się z powstaniem powieści i inspiracjami autorki. Na stronie interenetowej A.S. Byatt znalazłam informację, iż inspiracją była praca autorki z czasów, kiedy wykładała literaturę angielską i amerykańską; jej znajomość małżenstwa Browningów i listów, które między sobą wymienili; fakt, iż listy miłosne George Eliot zostały pochowane razem z nią. Inspiracją byli też, po części, "Bostończycy" Henry Jamesa. A wiersze Asha i LaMotte, które Byatt "cytuje" w książce są jej autorstwa, co mnie zupełnie urzekło. Ash i LaMotte mimo, iż są postaciami fikcyjnymi, mówią głosem epoki, która dla autorki nie ma tajemnic. W tym sensie pozostają żywi i prawdziwi. A ich historia mnie boli; osłodą jest jedynie epilog, łamiący "rekonstrukcyjną" konwencję powieści, zdradzający czytelnikowi więcej, niż wiedzieć powinien. Odstawiając "Opętanie" na półkę, czułam, jakbym traciła część siebie samej. I wiem, że ta książka już na zawsze ze mną pozostanie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jest to książka, która zapada w pamięć na długie lata

Majka M

Jest w niej coś magicznego, zmysłowego i prostego zarazem. Mając ją w ręce, ma się poczucie, że to coś niezwykłego, że to dzieło, które przetrwa długie, długie lata - co rzadko się zdarza ostanimi czasy. Książkę tę cechuje ponadczasowość - może za względu na akcję, która trwa jednoczesnie w dwóch epokach - ale na pewno również dlatego, że problemy, z jakimi tam sie zderzamy są bliskie przeciętnemu czytelnikowi. Cóż więcej mogę dodać - brawo!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto zajrzeć do tej książki (2002-11-05)

Marta Romanowska  Więcej o recenzencie

Tak naprawdę, to do przeczytania książki skłoniła mnie zapowiedź filmowa. Postanowiłam, że zanim wybiorę się do kina, przeczytam książkę Byatt. Nie zawiodłam się, jest to fascynująca opowieść o prawdziwej namiętności, pasji zarówno do człowieka, jak i do poezji. Ponadto niezwykle opisane mity i seanse spirytystyczne. Warto jest przeczytać tę powieść - wiele można się dowiedzieć o ludzkich pragnieniach i pasjach. Polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Perełka (2002-08-07)

Maria44  Więcej o recenzencie

Znakomicie napisana powieść, której nie da się streścić w 25 słowach. A jednak sfilmowano ją w Hollywood... Ciekawe, czy wersja filmowa (której jeszcze nie widziałam) zdoła choć po części oddać niepowtarzalny klimat książki Antonii S.Byatt?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mnóstwo wiedzy (2000-02-01)

Grzegorz Kaczorowski  Więcej o recenzencie

"Opętnaie" - brzmi trochę seksualnie, prawda? Nic z tego. Z początku aż trudno uwierzyć, że to książka pisana przez kobietę. Bo gdzie tu miłość? Gdzie te typowe dla literatury kobiecej meandry ludzkich poczynań, zawikłane losy, rozterki, emocjonalne burze... Niełatwo prawdopodobnie pisać o ... czytaniu. Tak, o tym, a przecież o tym właśnie jest "Opętanie". Jak tu opisać pasję poezji, i to nie jej tworzenia, ale zytania właśnie, jak zapełnić ponad 500 stron opętaniem literaturą, poezją, opętaniem porywającym, wciągającym jak wir. Każdy rozdział "Opętania" rozpoczyna się wierszem, czasem fragmentem poematu. Miłośnikom i znawcom poezji tych fragmentów pewnie polecać nie trzeba, jednak pozostałych (do których sama się zaliczam) mam zamiar przestrzec przed pochopnym przerzuceniem stron w poszukiwaniu dalszych wydarzeń. Bo te fragmenty tworzą klimat opowieści; podobnie jak curry, pieprz czy bazylia, bez których potrawa byłaby po prostu mdła. Dziwna to opowieść, w której akcja rozwija się równolegle teraz i sto lat temu. Nie od razu zauważyłam, że obydwa wątki dryfują w tym samym kierunku. A jednak tak się jakoś składa, że choć nie chodzi w nich o to samo, to jednak jeden odbija się w drugim jak w lusterku. Czytając "Opętanie", można poczuć się lepszym. Mówi się sobie raczej "wiem, że nic nie wiem", a jednak przez to poczuć się mądrym, światłym i twórczym, jak nigdy przedtem.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji