Opowieści sieroty, tom 2

Teatru wyobraźni akt drugi (2011-01-03)

Andrzej Pepłowski  Więcej o recenzencie

Każdy, kto przeczytał pierwszy tom „Opowieści sieroty”, z pewnością będzie miał apetyt na więcej. Ja się nie zawiodłem. Chociaż na początku drugiej część historii „fantastyczność” niektórych elementów może wydać się nieco przesadzona i wymuszona, to ponownie początek nie daje choćby przedsmaku tego, co czeka dalej. Bo dalej niezwykła opowieść jest jeszcze bardziej intrygująca i fascynująca, bo powoli ze wszystkich opowiedzianych historii wyłania się obraz niesamowitej całości, zdążającej do wielkiego finału. Tylko czy baśń, w której jedna opowieść łączy się z dziesiątką innych może w ogóle mieć finał? Pomimo słabszego początku, według mnie kontynuacja bije swoją poprzedniczkę.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fragment recenzji z Papierowych Myśli (2010-08-01)

Maria Nowakowska  Więcej o recenzencie

(...) Być może pewną wadą drugiego tomu jest brak świeżości w stosunku do pierwszej odsłony Opowieści sieroty. Ale nie można się było raczej spodziewać, że autorka ponownie nas zaskoczy. Bo znów mamy do czynienia ze szkatułkową formułą opowieści, ponownie ujrzymy różne bardzo dziwne stworzenia (dla mnie najbardziej zachwycającym pomysłem była dziewczyna z włosami o brzmieniu strun i palcami przemienionymi w smyczki). Bogactwie wyobraźni wciąż towarzyszy bogactwo języka. Catherynne N. Valente znów dowodzi swojego poetyckiego talentu. Trzeba jednak przyznać, że niektóre pomysły pisarki porażają nie tylko urodą, ale także i grozą zakwitającą znienacka między wykwintnymi sformułowaniami. To są zdecydowanie baśnie dla dorosłych. (...) Więcej na stronach vortalu Papierowe Myśli.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Cudny świat baśni (2010-07-06)

Zofia Dzieniszewska  Więcej o recenzencie

W książce jest mnóstwo czarów, magii, fantazji, no i baśni, które lubią nawet dorosłe dzieci. Dodatkowego smaczku dodaje piękny język narracji, bardzo dobrze uchwycony przez tłumacza. Doskonała lektura na upalne letnie wieczory.

(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Boskość opowieści? (2010-04-06)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Cudowne dwa tomy Catherynne M. Valente, to: smaki, zapachy, faktury, odpowiedź na mój osobisty zew tęsknoty za pięknem historii, bogactwem opowiadania, abstrakcją i magią gawędy. To zapomniana już, upchnięta gdzieś pomiędzy zakurzone tomy zaczytanych na śmierć książek umiejętności intrygowania, podrzucania dyskretnie nauk na życie, nęcenia czytelnika... To mity, legendy, opowieści i historyjki z całego świata mieszające znane nam księgi z tym, co rodzi czysta wyobraźnia autorki, rozbuchana, nieokiełznana normami, wolna i frywolna. Nadzieja, iż może jednak z książkami nie jest tak źle... A o czym w ogóle pisze? Narratorka, to dziewczynka zamieszkująca bajkowy ogród i czerpiąca swoje historie z zapisanych na powiekach zdań, która pokonując przeszkody tka nici powieści zazębiające się o siebie. Powoli wzbogaca tkaninę, udowadniającą, że każdy jest zaledwie i aż maleńkim elementem wszechświata. Jej słuchaczem jest syn sułtana, młodziutki, dojrzewający dzięki jej słowom, oraz czasem najstarsza z córek, której życie na zawsze zostało już opisane. O czym może opowiadać dziecko, którego imienia, ani pochodzenia nikt nie zna? Cóż takiego mogą przechowywać subtelne tatuaże, że pozwalają jej przetrwać w ogrodzie nietkniętej, ale też balansującej na krawędzi głodu i samotności? Cóż, może opowiedzieć o świecie. Opisać jego zapierającą dech w piersiach magiczną różnorodność, ale i prostotę pragnień. Specyfikę i drapieżną walkę o przetrwanie, ale też subtelne pchnięcia bogini zwanej Losem. Opowiedzieć o dziwach i tym co dla wielu jest wyłącznie baśniowe, a co dla innych stało się codziennością. Na tych stronach spotkacie stworzenia mityczne, ale i postacie które określa się jako dziwadła. Poznacie ich ból i pragnienia. Owo odosobnienie, w których skąpane są nici ich życia i przedziwne cele, jakim mają posłużyć ich ciała. Spotkacie krainy, które wcale nie będą stroniły od okrucieństwa, a baśniowa otoczka nie zmyje z opisujących ich słów bólu i obrzydzenia. Poznacie świat ze wszystkimi jego cieniami, bo baśnie wcale nie mają skrywać oprzed nami zła. Jednak czy nauczycie się czegoś? Cóż, to zależy od Was...

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji